Dergiler / Ekoloji / 2013 / Cilt: 22 - Sayı: 86

Comparing the ın-vitro biodegradation kinetics of commercial and synthesized polycaprolactone films in different enzyme solutions

Ticari ve sentez polikaprolakton filmlerinin farklı enzim çözeltileri içerisindeki ın vitro biyobozunma kinetiklerinin karşılaştırılması

Dergi
Ekoloji
Sayfa
90–96
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlar göstermektedir ki, lipolaz enzim çözeltileri polimer filmlerini dağıtabilmekte fakat esteraz enzim çözeltisi sadece polimerlerin molekül ağırlıklarını azaltmaktadır ve savinaz içeren enzim çözeltilerinde dağılma süresi daha kısa olmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Geniş çeşitlilikte faktörler polikaprolakton örneklerinin bozunma mekanizmaları ve oranları üzerinde etkilidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yapılan bu çalışmada, ticari polikaprolaktonlara karşılık sentez polikaprolaktonların farklı enzim çözeltilerindeki bozunma davranımları karşılaştırılmış ve hesaplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar göstermektedir ki, lipolaz enzim çözeltileri polimer filmlerini dağıtabilmekte fakat esteraz enzim çözeltisi sadece polimerlerin molekül ağırlıklarını azaltmaktadır ve savinaz içeren enzim çözeltilerinde dağılma süresi daha kısa olmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Geniş çeşitlilikte faktörler polikaprolakton örneklerinin bozunma mekanizmaları ve oranları üzerinde etkilidir. Yapılan bu çalışmada, ticari polikaprolaktonlara karşılık sentez polikaprolaktonların farklı enzim çözeltilerindeki bozunma davranımları karşılaştırılmış ve hesaplanmıştır. Tümü hidrolaz sınıfı olan enzimler esteraz, lipolaz ve savinaz; enzim çözeltileri tekli karışımlar veya enzim karışım çözeltileri halinde hazırlanmıştır. Bozunma deneyleri 37°C ve pH 7,4te gerçekleştirilmiştir. Tüm numuneler jel geçirgenlik kromatografisi ve Fourier dönüşümlü kızılötesi spektrometresi ile karakterize edilmiştir. Ağırlık, bağ yapısı değişimleri biyobozunma deneyleri süresince periyodik olarak kaydedilmiştir. Tüm deneylerin bozunma hız sabitleri (k) sayıca ortalama molekül ağırlıklarındaki değişimlerle hesaplanmıştır. Sonuçlar göstermektedir ki, lipolaz enzim çözeltileri polimer filmlerini dağıtabilmekte fakat esteraz enzim çözeltisi sadece polimerlerin molekül ağırlıklarını azaltmaktadır ve savinaz içeren enzim çözeltilerinde dağılma süresi daha kısa olmaktadır. Molekül ağırlıklarının azalmasındaki ve polimer zincirlerinin değişimindeki bozunma hızları ticari ve sentezlenmiş polimerlerde oldukça farklıdır. Sentezlenmiş polikaprolakton numunelerinin molekül ağırlıklarının azalma oranları ticari polikaprolaktondan daha yüksektir.

Abstract

In the present work, the biodegradation behaviors were compared and calculated for a commercial polycaprolactone and a synthesized polycaprolactone (PCL) in different enzyme solutions. The enzymes were esterase, lipolase, and savinase which are in the hydrolase class; the enzyme solutions were prepared one by one as an enzyme cocktail solution. Degradation experiments were carried out at 37°C and a pH 7.4. Two quantitative methods were used to follow the biodegradation. All samples were characterized by gel permeation chromatography and Fourier transforms infrared spectroscopy. The weight and bond structures were recorded during the period of biodegradation. The degradation rates constant (k) values of all the experiments were evaluated from the changes in the number average of the molecular weight. The results showed that the lipolase enzyme solutions could erode polymer films, but that the esterase enzyme solution could only decrease molecular weights of polymers and enzyme solutions which include savinase which had lower erosion times than the other enzyme cocktails. Degradation rates for the decreasing of molecular weight and changing of polymer chains was very different between commercial and synthesized polymer films. Molecular weight change rates of synthesized PCL samples were higher than the commercial PCL.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

OZSAGIROGLU, E., IYISAN, B., AVCIBASI, Y. G. (2022). Comparing the ın-vitro biodegradation kinetics of commercial and synthesized polycaprolactone films in different enzyme solutions. Ekoloji, Cilt: 22 - Sayı: 86, 90–96. https://ajindex.com/articles/498996

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Abdel-Rehim HA, Yoshii F, Kume T (2004) Modification of polycaprolactone in the presence of polyfunctional monomers by irradiation and its biodegradability. Polymer Degradation and Stability 85: 689-695.
  2. Calil MR, Gaboardi F, Bardi MAG, Rezende ML, Rosa DS (2007) Enzymatic degradation of poly (ε- caprolactone) and cellulose acetate blends by lipase and α-amylase. Polymer Testing 26: 257-261.
  3. Chen DR, Bei JZ, Wang SG (2000) Polycaprolactone microparticles and their biodegradation. Polymer Degradation and Stability 67: 455-459.
  4. Christensona EM, Patel S, Anderson JM, Hiltner A (2006) Enzymatic degradation of poly (ether urethane) and poly (carbonate urethane) by cholesterol esterase. Biomaterials 27: 3920-3926.
  5. Demirtas MU, Singh D, Pagilla K (2007) Laboratory investigation of biodegradability of a polyurethane foam under anaerobic conditions. Polymer Degradation and Stability 92: 1599-1610.
  6. Deng F, Gross RA (1999) Ring-opening bulk polymerization of ε-caprolactone and trimethylene carbonate catalyzed by lipase Novozym 435. International Journal of Biological Macromolecules 25: 153-159.
  7. Ekholm M, Hietanen J, Lindqvist C, Rautavuori J, Santavirta S, Suuronen R (1999) Histological study of tissue reactions to ε-caprolactone-lactide copolymer in paste form. Biomaterials 20: 1257-1262.
  8. Fukushima K, Tabuani D, Abbate C, Arena M, Ferreri L (2010) Effect of sepiolite on the biodegradation of poly (lactic acid) and polycaprolactone. Polymer Degradation and Stability 95: 2049-2056.
  9. Göpferich A (1996) Mechanisms of polymer degradation and erosion. Biomaterials 17: 103-114.
  10. Goren S, Esen M (2010) Heavy Metal Treatment For Medical Waste Incineration Ash. Ekoloji 19(77): 51- 58. Kedzierewicz F, Thouvenot P, Monot I, Hoffman M, Maincent P (1998) Influence of different physicochemical conditions on the release of indium oxine from nanocapsules. Journal of Biomedical Materials Research 39(4): 588-593.
  11. Kumar A, Gross RA (2000) Candida antartica lipase B catalyzed polycaprolactone synthesized: effects of organic media and temperature. Biomacromolecules 1: 133-138.
  12. Landry FB, Bazile DV, Spenlehauer G, Veillard M, Kreuter J (1996) Degradation of poly(d,l- lactid acid) nanoparticles coated with albumin in model digestive fluids (USP XXII). Biomaterials 17: 715-723.
  13. Ozsagıroglu E, Iyısan B, Avcıbası Guvenılır Y (2012) Biodegradation and characterization studies of different kinds of polyurethanes with several enzyme solutions. Polish Journal of Environmental Studies 21(6): 1777-17