Dergiler / EKEV Akademi Dergisi / 2016 / Cilt: 0 - Sayı: 65

SAHÂBE YORUMUNUN MUTLAKLAŞMASI -HÜZEYME'NİN ŞAHİTLİĞİ ÖRNEĞİ

Being Regarded of Companions Comment as an Undisputed Truth - The Example of the Witnessing of Huzayma

Sayfa
1–40
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sâbit'in şahitliğini iki kişinin şahitliğine denk kabul ettiğine dair günümüze ulaşan bilgidir.Bu çalışmada söz konusu rivâyetin, sahabe dönemine ait yanlış bir algıya dayanılarak sonraki dönemlerde nasıl mutlak bir hakikat olarak kabul gördüğü ihtimali üzerinde durulmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hadis rivâyeti aslında bir iletişim biçimidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu açıdan rivâyetler değerlendirilirken konuyla ilgili derinlemesine bir araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Sâbit'in şahitliğini iki kişinin şahitliğine denk kabul ettiğine dair günümüze ulaşan bilgidir.Bu çalışmada söz konusu rivâyetin, sahabe dönemine ait yanlış bir algıya dayanılarak sonraki dönemlerde nasıl mutlak bir hakikat olarak kabul gördüğü ihtimali üzerinde durulmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Hadis rivâyeti aslında bir iletişim biçimidir. İletişim süreçlerinde yer alan bir takım sorunların hadis rivâyeti için de söz konusu olması muhtemeldir. Bu açıdan rivâyetler değerlendirilirken konuyla ilgili derinlemesine bir araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Hadis kitaplarında tartışmasız olarak kabul edilen bir takım bilgiler, temelde bir takım yanlış iletişim süreçleri sonucu ortaya çıkabilmektedir. Yanlış iletişim sonucu ortaya çıkan bilgi ve bu bilgiye dayalı yorumların kabulü de tartışmalı olacaktır. Dolayısıyla hadis rivâyetleri bu açıdan da irdelenmelidir.Bu tür rivâyetlerden biri, Hz. Peygamber'in Hüzeyme b. Sâbit'in şahitliğini iki kişinin şahitliğine denk kabul ettiğine dair günümüze ulaşan bilgidir.Bu çalışmada söz konusu rivâyetin, sahabe dönemine ait yanlış bir algıya dayanılarak sonraki dönemlerde nasıl mutlak bir hakikat olarak kabul gördüğü ihtimali üzerinde durulmaktadır.

Abstract

The narration of hadith is actually a communication activities. It is likely that a number of problems in the communication processes also concern for hadith narration. In terms of this view, it is needed extensive research on the subject when reports are examined. Some information found in the hadith collection accepted as undisputed, in fact, seems to appeared as a result of incorrect communication process. It is controversial to accept the information based on incorrect communication and its comments. For this reason, hadith reports had to take into consideration from the point of this view.One of the surviving represantative sample is the narrative that the witnessing of Huzayma is like that of two witnesses. In this article, it is evaluvated the report in question how it accepted as a certain truth in the later periods relied on a false perception in the companions period.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZSOY, A. (2022). SAHÂBE YORUMUNUN MUTLAKLAŞMASI -HÜZEYME'NİN ŞAHİTLİĞİ ÖRNEĞİ. EKEV Akademi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 65, 1–40. https://ajindex.com/articles/498348

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. "Abdürrezzâk, Ebü Bekr "Abdürrezzâk b. Hemmâm b. Nâü" es--San"ânî (ö. 211/827), el-- Musannef, Thk. Habîbu'r--Rahmân el--A"zamî, I--XI, Beyrüt 1403. Aclünî, İsmail b. Muhammed b. "Abdu'l--Hâdî el--Cerâhî el--"Aclünî ed--Dimeşkî Ebu'l-- Fidâ' (ö. 1162/ 1749), Keşfu'l--Hafâ ', Nşr. "Abdu'l--Hamîd b. Ahmed b. Yüsuf b. Hendâvî, I-II, 1420/2000.
  2. Açıköz, Hacı Mustafa, İletişim Felsefesine Giriş, Birey Yayınları, İstanbul 2003.
  3. Ahatlı, Erdinç, "Yahyâ b. Maîn'in Eserleri ve Kullandığı İhtilaflı ve Garib Lafızlar", Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 1996, S. 1, s. 225--226. Ahmed b. Hanbel, Ebü "Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş--Şeybânî (ö.241/ 856), el-Müsned, Nşr. Şu"ayb el--'Amavüt "Adil Murşid v.dğr., 1421/2001. Musnedu Ahmed b. Hanbel, şr. Ahmed Ma'bed "Abdulkerim, I-XIV, Beyrüt 1432/2011.
  4. Akgün, Hüseyin, "Râvi Tasarruflarının Rivayetlere Etkisin. Peygamber'e Otuz Erkek Gücünün Verildiği Örneği", Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, C. XI, 22, 2013, s. 45--65. Ateş, Ali Osman, Oryantalistlerin Hz. Peygamber ile İlgili İddialarına Cevaplar, Beyan Yayınları, İstanbul 1996.
  5. Aygün, Dursun, "Hz. Peygamberin Fiil ve Takrirlerinin Delil Değeri", Diyanet İlmi Der-- gi, C. XXXII, S. 3, 1996, s. 107--128. Bağcı, Musa, Hadis Rivâyetinde Sahabenin Kavrama ve Nakletme Sorunu --Hadis Meto-- dolojisinde Sahabenin Zabtı-, İlâhiyât Yayınları, Ankara 2004.
  6. Bakan, Tevhit, Ashabın Adaleti, Yayımlanmamış Doktora Tezi, AÜSBE, Erzurum 1993.
  7. Başaran, Selman, "İbn Hazm'a Göre Hadis Rivâyetinde "Mechül", Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, C.II, S. 2, 1987, s. 11--12. "Tirmizi ve İbn Mace 'yi İbn Hazm'ın Mechul Olarak Vasıjiandırması ", Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, C.II, S. 2, 1987, s. 24. Belâzurî, Ahmed b. Yahyâ b. Câbir b. Dâvüd (ö.279/893), Ensâbu'l-Eşrâf, Nşr. Suheyl Zekkâr, Riyâd ez--Zerkelî, I--XIII, Beyrüt 1417/ 1996. Bezzâr, Ebü BekirAhmed b. "Amr b. "Abdulhâlk b. Hallâd el "Itkî (ö.292/905), el--Bahru'z-- Zehhâr, Nşr. Mahfüzurrahmân Zeynullâh (I--IX); "Adil b. Sa'd (X-XVII); Sabrî "Abdulhâlık eş-Şâü"î (XVIII), I--XVIII, Medîne 1988/2009.
  8. Budak, Ali, "Bir Rivâyetin Tarîklerini Karşılaştırmanın Hadisleri Anlamaya Katkısı", Din Bilimleri AkademikAraştırma, C. XII, S. 1, 2012, s. 167--191. Buhârî, Ebü *Abdillâh Muhammed b. Ismail b. İbrâhîm (ö.256/870), et--Târîhu'l--Kebîr, I-VIII, Haydarâbâd trz. Sahîhu'l-Buhârî-- el--Câmi"u'l-Musnedu's-Sahîhu'l-Muhtasar min 'Umtîri Re-- sülillah ve Sunenihi ve 'Eyy