KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / EKEV Akademi Dergisi / 2021 / Cilt: 0 - Sayı: 87

KIRAAT FARKLILIKLARININ DİLBİLİMSEL İMKÂN ZEMİNİNE DAİR BİR İNCELEME

Mehmet Zülfi CENNET
Abdullah BEDEVA
Sayfa
363–386
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca bu konuların genel bir fotoğrafı çekilerek mesele ana hatlarıyla bu başlıklar etrafında kategorize edilerek incelenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yazınsal bir metin, yazıldığı dilin kaidelerinden ve yapısal formlarından ayrı düşünülemediği gibi Kur’ân lafızlarının farklı okunması şeklinde özetlenebilecek Kıraat ilmi de aynı şekilde Arapçanın dilsel yapısından ayrı düşünülemez.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak bu araştırma, rivayet olgusunu göz ardı ederek kıraat farklılıklarının temel belirleyici unsurunun dil olduğu iddiasını taşımamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca bu konuların genel bir fotoğrafı çekilerek mesele ana hatlarıyla bu başlıklar etrafında kategorize edilerek incelenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tefsir · Dil · Kıraat

Özet

Yazınsal bir metin, yazıldığı dilin kaidelerinden ve yapısal formlarından ayrı düşünülemediği gibi Kur’ân lafızlarının farklı okunması şeklinde özetlenebilecek Kıraat ilmi de aynı şekilde Arapçanın dilsel yapısından ayrı düşünülemez. Dolayısıyla kıraat ilminin dil ile olan ilişkisi, bir şeyin içinde inşa edildiği ve oturtulduğu zeminle olan ilişkisi gibidir. İşte bu araştırma, kıraat ilminin Arap diliyle olan ilişki ağı zemininden hareketle oluşturulmuştur. Ancak bu araştırma, rivayet olgusunu göz ardı ederek kıraat farklılıklarının temel belirleyici unsurunun dil olduğu iddiasını taşımamaktadır. Asıl hedeflediği gaye, kıraat tahlillerinde konu edilen âyetlerdeki ferşi farklılıklar incelenirken mevcut Mushaf’ta yer alan mütevatir vecihlerin yanı sıra şâz olarak görülen diğer vecihlerin dahi bir açıdan da olsa dilsel zemine sahip olduğunu belirlemek ve ilgili dil kaideleri üzerinden temellendirmektir. Buradan hareketle şâz kıraatin dahi dilsel zeminde yer bulduğuna göre rivayet olmaksızın kıraatin sıhhat derecesinin sadece dil üzerinden belirlenemeyeceği o rtaya koymaktır. Belirlenen bu hedef doğrultusunda muhtemel kıraat farklılıkları, kelime türü, kelime formu, i’rab olgusu, harflerin noktalama ve hareke durumları gibi araştırma alanları belirlenmiştir. Ayrıca bu konuların genel bir fotoğrafı çekilerek mesele ana hatlarıyla bu başlıklar etrafında kategorize edilerek incelenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CENNET, M. Z., BEDEVA, A. (2022). KIRAAT FARKLILIKLARININ DİLBİLİMSEL İMKÂN ZEMİNİNE DAİR BİR İNCELEME. EKEV Akademi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 87, 363–386. https://ajindex.com/articles/498277

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Ahfeş, Ebu’l-Hasen Saîd b. Mes‘ade, Me‘âni’l-Ḳur’ân, thk. Hüdâ Kurâa Mahmûd, Kahire: Mektebetu’l-Hâncî, 1990. Beyḑāvī, Nâsıruddîn Ebû Saîd Abdullāh b. Ömer, Envāru’t-Tenzīl ve Esrāru’t-Te’vīl, thk. Muḥammed Subhī Ḥasen Hallāk, Muḥammed Aḥmed el-Etraş. Beyrut: Dāru’r- Reşīd-Mu’essesetu’l-Īmān, 2000. Buhârî, Muhammed b. İsmail, el-Câmi‘u’ṣ-ṣaḥîḥ, Beyrut: Dâru İbni Kesîr, 2002.
  2. Buladı, Kerim, “Klasik Tefsir Mukaddimelerinde Yedi Harf Meselesi ve Yorumları”, Yakın Doğu İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2 (2016), s. 113-139. Câmî, Nûrüddîn Abdurrahmân, el-Fevâ’idü’ż-Żiyâ’iyye, İstanbul: Salah Bilici Kitabevi, 1989. Cubûrî, Süheyle Yâsîn, Aṣlu’l-Ḫaṭṭi’l-‘Arabî ve Taṭavvuruhû ḥattâ Nihâyeti’l-‘Aṣri’l- Emevî, Bağdat, 1977.
  3. Dağ, Mehmet, “Kur’an’ın Anlam ve Telaffuza Dayalı Okunması: Yedi Harf Ruhsatı”, Uluslararası Din ve Dil Sempozyumu, (2018), s. 527-536. Da’âs, Kasım Hamid, İ’rabi’l-Kur’ânı’l Kerim, Dımeşḳ: Dâru’n-Numeyr, 2004. Dânî, Ebû Amr Osmân b. Saîd, el-Muḥkem fî naḳṭi’l-meṣâḥif, Beyrût: Dâru’l-Fikri’-el- Muâsır, 1997. Dervîş, Muhyiddin, İ‘râbü’l-Ḳur’âni’l-Kerîm, Dımeşḳ: Dâru İbni Kesîr, 1992. Dimyâtî, Şihâbüddîn Ahmed b. Muhammed, İtḥâfü fużalâ’i’l-beşer fi (bi)’l-ḳırâ’âti’l- erba‘ate ‘aşer. thk. Enes Mahra, Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, 1998. Ebû Şâme, Abdurrahman b. İsmail el-Makdisî, el-Murşidu’l-vecîz ilâ ‘ulûm tete‘alleḳu bi’l-Kitâbi’l-‘Azîz, Beyrût: Dârû’l-Kütûbi’l-İlmiyye, 2003. Ḫalīl b. Aḥmed, Kitābu’l-‘Ayn, thk. ‘Abdulḥamīd Hindāvī, Beyrut: Dāru’l-Kutubi’l-‘İl- miyye, 2003. Endelusī, Ebū Ḥayyān, el-Baḥru’l-Muḥīṭ, thk. ‘Ādil Aḥmed ‘Abdulmevcūd-‘Alī Muḥammed Mu‘avvaḑ, Beyrut: Dāru’l-Kutubu’l-‘İlmiyye, 1993. Ferrā, Yahya b. Ziyād, Me‘āni’l-Ḳur’ān, Beyrut: ‘Ālemu’l-Kutub, 1983. İbn Âdil, Sirâcuddîn Ömer ed-Dımaşkī, el-Lübâb fî ‘ulûmi’l-Kitâb, thk. Adil Ahmed Abdulmevcud-Ali Muhammed Muavvid, Beyrût: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1998. İbn ’Akîl, Bahâüddîn Abdullah b. Abdirrahmân, Şerḥu Elfiyyeti İbn Mâlik, Beyrût: Mektebetu’l-’Asriyye, 1988.
  4. İbn Atıyye, Abdülhak b. Gâlib, el-Muharrerü’l-vecîz fî tefsîri’l-Kitâbi’l-Azîz, thk. Abdüsselâm Abdüssâfî Muhammed, Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1422. İbnü’l-Cezerî, Ebü’l-Hayr Şemsüddin Muhammed, en-Neşr fi’l-ḳırâ’âti’l-‘aşr, thk. Ali Muhammed ed-Debba’, Beyrût; Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, trs. İbn Cinnî, Ebu’l-Feth Osmân, el-Muḥteseb fî tebyîni vücûhi şevâẕẕi’l-ḳırâ’ât ve’l-îżâḥ ‘anhâ, thk. Ali en-Necdî Nâsıf, Abdülfettah İsmail Şelebî. Vezâra-tu’l-Evkâf, 1994. İbn Fāris, Ebu’l-Hüseyn Ahmed, Mu‘cemu Meḳāyīsi’l-Luġa, t