Dergiler / EKEV Akademi Dergisi / 2022 / Cilt: 0 - Sayı: 89

DEMOKRAT PARTİ’NİN SANAYİLEŞME ANLAYIŞI VE UYGULAMALAR: ŞEKER FABRİKALARI, DOKUMA SANAYİLERİ, ÇİMENTO FABRİKALARI, DEMİR-ÇELİK FABRİKASI

Sayfa
195–210
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böylece arşiv belgeleri ve dönemi anlatan birinci elden kaynaklar incelenerek objektif bir çalışma ortaya koyulmaya çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Cumhuriyetin kuruluşundan 1950 yılına kadar yönetimi elinde bulunduran Cumhuriyet Halk Partisi 1947 yılına kadar devletçi bir ekonomi politikası yürütmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Böylece Cumhuriyet Halk Partisi de 1947 yılından itibaren liberal ekonomiye yönelmiş fakat bunu bir devlet politikası olarak kabul etmemiştir. 1950 yılında Demokrat Parti “Yeter Söz Milletindir” sloganı ile oyların büyük çoğunluğunu alarak seçimi kazanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Böylece arşiv belgeleri ve dönemi anlatan birinci elden kaynaklar incelenerek objektif bir çalışma ortaya koyulmaya çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Demokrat Parti · Cumhuriyet Halk Partisi · Sanayi

Özet

Cumhuriyetin kuruluşundan 1950 yılına kadar yönetimi elinde bulunduran Cumhuriyet Halk Partisi 1947 yılına kadar devletçi bir ekonomi politikası yürütmüştür. İkinci Dünya Savaşı’nın getirmiş olduğu ekonomik çöküntüler ve olumsuz sonuçlar nedeni ile dünyada liberal ekonomi yükselişe geçmiştir. Böylece Cumhuriyet Halk Partisi de 1947 yılından itibaren liberal ekonomiye yönelmiş fakat bunu bir devlet politikası olarak kabul etmemiştir. 1950 yılında Demokrat Parti “Yeter Söz Milletindir” sloganı ile oyların büyük çoğunluğunu alarak seçimi kazanmıştır. Demokrat Parti’nin ülke yönetimini ele alması ile Türkiye’de liberalizm bir devlet politikası haline gelmiş ve böylece özel sermaye her alanda desteklenmiştir. Demokrat Parti’nin bu politikası kendisini her alanında göstermiştir ve özel sermaye bu konuda öncü konumuna gelmiştir. Ancak Kore Savaşı’nın meydana getirdiği olumsuzluklar, 1954 yılında yaşanan döviz sıkıntıları ve Amerika Birleşik Devletleri’nden beklenen yardımların alınamaması gibi durumlar Türkiye’nin tarım odaklı liberal ekonomi anlayışının değiştirmesine neden olmuştur. Bu dönemden itibaren ağırlıklı olarak sanayi odaklı bir anlayış benimsenmiş ve döviz sıkıntısı yüzünden gerçekleştirilemeyen ithal mallar yerine yurtiçinde mevcut olan hammaddeler kolayca işlenerek iç piyasanın talepleri karşılanmaya çalışılmıştır. Bu dönemde Demokrat Parti yönetimi birçok sanayi kolunu desteklemiştir. Desteklenen bu kollardan bazıları ise; Şeker Fabrikaları, Dokuma Fabrikaları, Çimento Fabrikaları ve Demir-Çelik Fabrikalarıdır. Bu kollarda kamunun payı büyük çoğunluğu kapsamakta ve Sümerbank başta olmak üzere pek çok kamu bankası tarafından çeşitli krediler ile fonlanmışlardır. Çalışmada Demokrat Parti’nin sanayileşme anlayışı ve uygulamaları yani “şeker fabrikaları, dokuma sanayileri, çimento fabrikaları, demir-çelik fabrikası” ele alınarak nitel araştırma yöntemlerinden doküman ve belge analizi yöntemi kullanılmıştır. Böylece arşiv belgeleri ve dönemi anlatan birinci elden kaynaklar incelenerek objektif bir çalışma ortaya koyulmaya çalışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KILAVUZ, N. (2022). DEMOKRAT PARTİ’NİN SANAYİLEŞME ANLAYIŞI VE UYGULAMALAR: ŞEKER FABRİKALARI, DOKUMA SANAYİLERİ, ÇİMENTO FABRİKALARI, DEMİR-ÇELİK FABRİKASI. EKEV Akademi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 89, 195–210. https://ajindex.com/articles/498232

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. “Dünyanın en büyük çelik fabrikalarından birini kuruyoruz!”.(4 Nisan 1937). Cumhuriyet Gazetesi. 1 “Erdemir ne zaman ve kim tarafından kuruldu?”. Yeni Ufuk (2011).https://www.ye- niufuk.com.tr/erdemir-ne-zaman-ve-kim-tarafindan-kuruldu-3497-haber/, 05/04/2021’de alınmıştır). “Hakkımızda”.Amasya şeker fabrikası. (2017). https://amasyaseker.com.tr/.05/04/2021’de alınmıştır). “İlk tohumlar 1954’te atıldı”, Erdemir. https://www.erdemir.com.tr/kurumsal/tarihce 05/04/2021’de alınmıştır). “Malatya şeker fabrikası 64 yaşında”, Anadolu Ajansı. (2020). https://www.aa.com. tr/tr/sirkethaberleri/sanayi/malatya-seker-fabrikasi-64-yasinda-/659781, 05/04/2021’de alınmıştır). “Susurluk şeker fabrikası 65 yaşında”. Anadolu Ajansı. (2020).https://www.aa.com. tr/tr/sirkethaberleri/hizmet/susurluk-seker-fabrikasi-65-yasinda/659688. 05/04/2021’de alınmıştır). “Tarihçe”, Kayseri şeker fabrikası A.Ş., (2018). https://www.kayseriseker.com.tr/kurum- sal/tarihce.05/04/2021’de alınmıştır). “Tarihçe”. Adapazarı şeker fabrikası A.Ş. (2019).https://www.adaseker.com.tr/tarihce/. 05/04/2021’de alınmıştır). “Tarihçemiz”, Türkşeker. (2019). https://www.turkseker.gov.tr. 05/04/2021’de alınmıştır). “Türkiye’nin üreten gücü”, Konya Şeker. (2016) https://www.konyaseker.com.tr/.05/04/2021’de alınmıştır). Akpınar, D. ve Karadeniz, V. (2015). Erzincan şeker fabrikasının kuruluşu, gelişimi ve geleceği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi,8(39), 233- 243. Boratav, K. (2005). Türkiye iktisat tarihi 1908-2002. (9.Baskı). Ankara: İmge Kitapevi. Cumhuriyet Senatosu Tutanak Dergisi. (15.10.1968). Toplantı: 7, 48. Birleşim: 69. Demirer, Arif M.(2018)Atatürk’ten Menderes’e şeker fabrikaları. https://anayurtgazete- si.com/yazar/Ataturkten-Menderese-Seker-Fabrikalari/31592/. 05/04/2021’de alıntılanmıştır. Dikilitaş, O. S. (2007). Demokrat Parti hükümetlerinin sosyo-ekonomik alandaki icraatları (1950-1960). Yayımlanmamış Doktora Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Eroğul, C. (1990). Demokrat Parti tarihi ve ideolojisi. Ankara:
  2. İmge Kitabevi Yayınları.
  3. İnce, E. (2006).Köylüyü topraklandırma kanununun Türk siyasal yapısının oluşumu üzerindeki etkileri. Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi, V(XIII), 59- 78. Kanca, O. C. (2012). 1950-1960 arası Türkiye’de uygulanan sosyo-ekonomik politikalar. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, IX(XIX), 47-63.
  4. Kaya, İ. (2010). Türkiye'de devletçilik uygulamaları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Maltepe