Dergiler / Eğitim Bilim Toplum / 2016 / Cilt: 14 - Sayı: 53

TÜRKİYE'DE ANA AKIM SİYASAL PARTİLERİN PROGRAMLARINDA EKONOMİNİN SİYASETTEN ARINDIRILMASI SÖYLEMİ OLARAK YÖNETİŞİM

The Governance Discourse as The Depoliticisation of Economics in the Programmes of Mainstream Turkish Political Parties

Sayfa
168–208
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çerçevede makalede, farklı siyasal partilerin ekonomik karar süreçlerine dair bu neoliberalyaklaşım konusundaki mutabakatının altı çizilmekte ve Türkiyede anaakım siyasal partilerinprogram düzeyindeki aynılaşması eleştirel bir perspektifle değerlendirilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Son yıllarda yolsuzlukla mücadele de takip edilecek yol ve yöntemler üzerindeki tartışmalarartmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu artışa paralel olarak; siyasal partiler de önerilerini güncellemiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çerçevede makalede, farklı siyasal partilerin ekonomik karar süreçlerine dair bu neoliberalyaklaşım konusundaki mutabakatının altı çizilmekte ve Türkiyede anaakım siyasal partilerinprogram düzeyindeki aynılaşması eleştirel bir perspektifle değerlendirilmektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Son yıllarda yolsuzlukla mücadele de takip edilecek yol ve yöntemler üzerindeki tartışmalarartmıştır. Bu artışa paralel olarak; siyasal partiler de önerilerini güncellemiştir. Bu noktadaöne çıkan söylemlerden birisi de, ekonomiyi politik etkilerden arındırma etrafında şekillenenyönetişim yaklaşımıdır. Yönetişim yaklaşımı tarafsız-politikadan bağımsız bir süreç gibisunulsa da; gerçeklik farklıdır. Neoliberal krize karşı geliştirilen yönetişim modeli; bir sınıfsalstratejiye dayanmaktadır. Bu model; karar süreçlerinden halkın dışlanmasını ve ekonomiksüreçlerde sermaye egemenliğinin pekişmesini garanti altına almayı amaçlamaktadır. Bu çerçevede makalede, farklı siyasal partilerin ekonomik karar süreçlerine dair bu neoliberalyaklaşım konusundaki mutabakatının altı çizilmekte ve Türkiyede anaakım siyasal partilerinprogram düzeyindeki aynılaşması eleştirel bir perspektifle değerlendirilmektedir.

Abstract

In recent years, there has been an increase over the debates with regards to the ways andmethods to be pursued in the struggle against corruption . Parallel to this increase; politicalparties have been updating their suggestions. One of the main discourses in this regard is thegovernance perspective which is constructed around the idea of depoliticisation of decision making processes in the economic sphere. Even though the governance approach is reflected asa neutral-depoliticised and independent process; the truth is different. The governance modelwhich was developed to cure the neoliberal crises depends on a class strategy. This model aimsto exclude the people from the decision making processes and to consolidate the capitalist classhegemony in the economic processes.From this perspective; the general consensus among the different political parties concerningthis neoliberal approach in relation to the economic decision making processes is underlinedin this article. The increasing tendency of standardisation in the party programmes is alsoevaluated from a critical perspective.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HASPOLAT, E., YILDIRIM, D. (2022). TÜRKİYE'DE ANA AKIM SİYASAL PARTİLERİN PROGRAMLARINDA EKONOMİNİN SİYASETTEN ARINDIRILMASI SÖYLEMİ OLARAK YÖNETİŞİM. Eğitim Bilim Toplum, Cilt: 14 - Sayı: 53, 168–208. https://ajindex.com/articles/496742

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Akbulut, Ö. (2009), Siyaset ve Yönetim İlişkisi -Kuramsal ve Eleştirel Bir Yaklaşım-. Ankara:
  2. Turhan Kitabevi.
  3. Akçay, Ü. (2013), “Sermayenin Uluslararasılaşması ve Devletin Dönüşümü: Teknokratik Otoriterizmin Yükselişi”, Praksis Üç Aylık Sosyal Bilimler Dergisi, 30-31, 13-39. AKP (Adalet ve Kalkınma Partisi) (2001), Adalet ve Kalkınma Partisi Parti Programı, http://www.akparti.org.tr/site/akparti/parti-programi. Son erişim tarihi, 10.07.2015. AKP (Adalet ve Kalkınma Partisi) (2015), 1 Kasım 2015 Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi, www.akparti.org.tr/upload/./1-kasim-2015-secim- beyannamesi.pdf, Son erişim tarihi, 11.11.2015.
  4. Bahçeli, D. (2014), 7 Ocak 2014 tarihli TBMM Grup Toplantısı Konuşması,http:// www.mhp.org.tr/htmldocs/genel_baskan/konusma/3173/index.html, Son erişim tarihi, 20.06.2015.
  5. Bayramoğlu, S. (2002), “Küreselleşmenin Yeni Siyasal İktidar Modeli: Yönetişim”, Praksis Üç Aylık Sosyal Bilimler Dergisi, 7, 85-116.
  6. Bayramoğlu, S. (2005), Yönetişim Zihniyeti -Türkiye’de Üst Kurullar ve Siyasal İktidar-. İstanbul: İletişim Yayınları. BDP (Barış ve Demokrasi Partisi) (2008), Barış ve Demokrasi Partisi Parti Programı. http://www.siverekbdp.org/bdp-genel-merkez/bdp-parti- programi.html. Son erişim tarihi, 12.07.2015.
  7. Bedirhanoğlu, P. (2007), “The Neoliberal Discourse on Corruption as a Means of Consent Building: Reflections from Post-Crisis Turkey”, Third World Quarterly, 28 (7), 1239-1254.
  8. Burnham, P. (2001), “New Labor and the Politics of Depoliticisation”,The British Journal of Politics& International Relations, 3 (2), 127-149. CHP (Cumhuriyet Halk Partisi) (1994), Cumhuriyet Halk Partisi Programı -Yeni Hedefler, Yeni Türkiye-. Ankara: CHP. CHP (Cumhuriyet Halk Partisi) (2008), Cumhuriyet Halk Partisi Programı -Çağdaş Türkiye İçin Değişim-. Ankara: CHP. Cumhuriyet (21.12.2008), CHP’de ‘Değişim’e Onay. Son erişim tarihi, 08.08.2015.
  9. Çakırözer, U. (2014), Demirtaş: Başbakan’ı Seçim Öncesi Alabilirler!. Cumhuriyet, 14 Ocak, Son erişim tarihi, 20.06.2015.
  10. Dardot, P. ve Laval, C. (2012), Dünyanın Yeni Aklı -Neoliberal Toplum Üzerine Deneme. Çev. I. Ergüden, İstanbul:
  11. Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  12. Demir, Ö. (1996),Kurumcu İktisat. Ankara:
  13. Vadi Yayınları.
  14. Dumenil, G. ve Levy, D. (2007), “Neoliberal (Karşı) Devrim”, İçinde: Filho A S ve Johnston D (der.),Neoliberalizm -Muhalif Bir Seçki-, Çev. Şeyda Başlı ve Tuncel Öncel, İstanbul: Yordam Kitap, 25-41.
  15. Ellwood, W. (2002),
  16. Küreselleşmeyi Anlama Kılavuzu, Çev. Betül Dilan Genç, İstanbul: Metis Yayınevi. Er