Dergiler / Eğitim Bilim Toplum / 2019 / Cilt: 17 - Sayı: 65

ÖĞRETMENLİK BİR SİSİFOS İŞİ MİDİR?

Is Teaching a Sisyphus Work?

Sayfa
57–70
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makale, öğretmenlerin Sisifosişinin, çocukların deneyim alanlarını bertaraf etmek yerine onları bir eğitim kültürü içindegenişletmeye yöneldiği oranda emek vermeye değer olduğunu ortaya koymaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale okulun, öğretimi Sisifos işine dönüştürmesine neden olan bir problemi tartışmayaaçıyor: Daha okula başlamadan önce bütün çocuklar, başta aile olmak üzere çeşitli bağlaçsaldeneyim alanlarında büyürler.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak bu bağlaçsal deneyim alanları, okulun kamusal niteliğininkarşıtıdır: Diğer bağlaçsal deneyim alanlarında edinen bilgi ve beceriler sadece bu alanlardageçerli iken okul, genel bilgi ve becerileri öğrencilere bilimsel bir dayanağı olan öğretimyöntemleriyle öğrettiğini iddia eder.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makale, öğretmenlerin Sisifosişinin, çocukların deneyim alanlarını bertaraf etmek yerine onları bir eğitim kültürü içindegenişletmeye yöneldiği oranda emek vermeye değer olduğunu ortaya koymaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makale okulun, öğretimi Sisifos işine dönüştürmesine neden olan bir problemi tartışmayaaçıyor: Daha okula başlamadan önce bütün çocuklar, başta aile olmak üzere çeşitli bağlaçsaldeneyim alanlarında büyürler. Ancak bu bağlaçsal deneyim alanları, okulun kamusal niteliğininkarşıtıdır: Diğer bağlaçsal deneyim alanlarında edinen bilgi ve beceriler sadece bu alanlardageçerli iken okul, genel bilgi ve becerileri öğrencilere bilimsel bir dayanağı olan öğretimyöntemleriyle öğrettiğini iddia eder. Çocukların deneyimsel arka planları ile kamusal okularasındaki bu karşıtlık, belli deneyim alanlarından gelen öğrenciler (örneğin kız çocukları yada işçi çocukları) için dezavantajları beraberinde getirir. Bu makale, öğretmenlerin Sisifosişinin, çocukların deneyim alanlarını bertaraf etmek yerine onları bir eğitim kültürü içindegenişletmeye yöneldiği oranda emek vermeye değer olduğunu ortaya koymaktadır.

Abstract

This paper discusses a fundamental problem of school that turns teaching into Sisyphos work: Before entering school, all children grow up into conjunctive spaces of experience, especially those of the family. These conjunctive spaces of experience, however, contrast with the public character of the school: While the knowledge and skills acquired in conjunctive experiential spaces are valid only in the latter, the public school claims to impart general knowledge and skills, and this, moreover, with the aid of scientifically founded teaching methods. This contrastbetween the experiential background of children and the public school brings about, among others, disadvantages for children from certain experiential spaces (such as those of girls or children of workers). The paper argues that the teachers’ Sisyphos work is, nevertheless, worthwhile precisely because the school lessons do not overcome the pupils’ spaces of experience, but expand them into an educational culture.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Nohl, A. M. (2022). ÖĞRETMENLİK BİR SİSİFOS İŞİ MİDİR?. Eğitim Bilim Toplum, Cilt: 17 - Sayı: 65, 57–70. https://ajindex.com/articles/496691

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Amos, K./Meseth, W./Proske, M. (2011), “Öffentliche Erziehung revisited: Eine Einleitung“, Amos, K./Meseth, W./Proske, M. (Der.), Öffentliche Erziehung revisited (Wiesbaden: VS): 9-30
  2. Apple, M. (1993), “The Politics of Official Knowledge: Does a National Curriculum Make Sense?”, Teachers College Record (Cilt:95): 221–241. Arbeitsgruppe Bildungsberichterstattung (2014), Bildung in Deutschland 2014 (Bielefeld:Bertelsmann) Asbrand, B./Nohl, A.-M. (2013), “Lernen in der Kontagion“, Loos, P./Nohl, A.-M./Przyborski, A./Schäffer, B. (Der.), Dokumentarische Methode (Opladen: Budrich):150-169
  3. Bourdieu, P./Passeron, J.-C. (1990),
  4. Reproduction in Education, Society and Culture (London: Sage Publications). Çayır, K. (2009). “‘Avrupalı olmadan önce biz olmalıyız’: Yeni öğretim programları ve ders kitapları ışığında Türkiye modernleşmesine dair bir okuma.” Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri (Cilt: 9, Sayı: 4): 1659- 1690. Çayır, K. (2014), “Biz” Kimiz? Ders Kitaplarında Kimlik, Yurttaşlık, Haklar, (İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları). EARGED (T.C. Milli Eğitim Bakanlığı Eğitimi Araştırma ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı) (2010), PISA 2009 Ulusal Ön Raporu (Ankara: MEB). ERG (Eğitim Reformu Girişimi) (2014), Türkiye Eğitim Sisteminde Eşitlik ve Akademik Başarı (Istanbul: ERG). Gök, Fatma (2011), “Das Recht auf Bildung: Eine Betrachtung unter den Aspekten von Klasse und Geschlecht” [Eğitim Hakkı: Sınıf ve Toplumsal Cinsiyet Acısından bir Bakış], A.-M.Nohl ve B. Pusch (Der.), Bildung und gesellschaftlicher Wandel in der Türkei (Würzburg: Ergon): 265-286
  5. Güvercin, G. (2014), “Öğretmenlik Mesleğinde Kökten Bir Dönüşüm: Ücretli Öğretmenlik“, A. Yıldız (Der.), İdealist Öğretmenden Sınava Hazırlayıcı Teknisyene: Öğretmenliğin Dönüşümü (İstanbul: Kalkedon Yayınları): 139-178
  6. Habermas, J. (1971), Strukturwandel der Öffentlichkeit (Frankfurt a.M.: Suhrkamp) (Türkçesi: Kamusallığın Yapısal Dönüşümü [İstanbul: İletişim]) İnal, K. (2019): Öğretmen ve İktidar (Ankara: Töz) Mannheim, K. (1954), Ideology and Utopia (London & New York: Routledge and Kegan Paul) Mannheim, K. (1972), “The Problem of Generations”, P. Altbach/R. Laufer (Der.), The New Pilgrims (New York: McKay and Company): 101–138.
  7. Mannheim, K. (1982), Structures of Thinking (London: Routledge). Martens, M./Asbrand, B. (2017), “Passungsverhältnisse: Methodologische und theoretische Reflexionen zur Interaktionsorganisation des Unterrichts“ Zeitschrift für Pädagogik (Cilt: 63, Sayı: 1): 72-90.
  8. Nohl, A.-M. (2014), Kültürlerara