Dergiler / Ege Pediatri Bülteni / 2007 / Cilt: 14 - Sayı: 2

Tübüler proteinüri ve enzimürinin klinik önemi

Clinical significance of tubular proteinuria and enzymuria

Sayfa
127–134
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, klinikte tübüler enzimlerin ve mikroproteinlerin idrardaki atılımlarının ölçülmesi birçok farklı böbrek hastalığında hem tanı hem de klinik gidiş açısından faydalı olabilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Üriner enzimler ve düşük molekül ağırlıklı proteinler (mikroprotein) nefron toksisitesinin erken bir belirleyicisi olarak kullanılmak-tadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu derlemenin amacı idrarda atılan mikroproteinlerin ve tübüler enzimlerin klinik faydasını değerlendirmektir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, klinikte tübüler enzimlerin ve mikroproteinlerin idrardaki atılımlarının ölçülmesi birçok farklı böbrek hastalığında hem tanı hem de klinik gidiş açısından faydalı olabilmektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Üriner enzimler ve düşük molekül ağırlıklı proteinler (mikroprotein) nefron toksisitesinin erken bir belirleyicisi olarak kullanılmak-tadır. Bu derlemenin amacı idrarda atılan mikroproteinlerin ve tübüler enzimlerin klinik faydasını değerlendirmektir. Akut tübüler nekrozlu (ATN) hastalarda yapılan çalışmalarda enzimüri ve mikroproteinürinin klasik böbrek fonksiyon testlerine göre, ATN’yi ve akut böbrek yetmezliğini daha erken evrede saptamada yüksek bir değere sahip olduğu gösterilmiştir. Tübüler proteinüri ve enzimürinin ölçülmesi ile yalnızca ağır metallerle sürekli olarak karşılaşan işçilerde değil aynı zamanda Dünya Sağlık Örgütünün belirlediği sınırların altındaki düşük çevresel düzeylerde yaşayan popülasyonda da tübüler disfonksiyon saptanabilmektedir. Kronik glomerülonefritte mikroprotein ve tübüler enzim atılımı tübülointertisyel hasarın ağırlığı ile anlamlı olarak ilişkili olup, klinik gidişi günlük protein atılımına kıyasla daha iyi tahmin eder. Sonuç olarak, klinikte tübüler enzimlerin ve mikroproteinlerin idrardaki atılımlarının ölçülmesi birçok farklı böbrek hastalığında hem tanı hem de klinik gidiş açısından faydalı olabilmektedir.

Abstract

Urinary enzymes and low molecular weight proteins (microprotein) have been used as early markers of nephron toxicity. In this paper, the clinical usefulness of measurement of urinary excretion of microproteins and tubular enzymes were reviewed. Studies on patients with acute tubular necrosis showed that the excretion of microproteins and tubular enzymes has higher value than classic renal function tests for the early detection of the disease as well as for the prediction of the development of overt acute renal failure. Tubular dysfunction may be detected by measurement of the excretion of tubular enzymes and microproteins not only in workers, chronically exposed to heavy metals, but also in population, exposed to low environmental level below the limits set by the World Health Organization. In chronic glomerulonephritides the excretion of microproteins and tubular enzymes are significantly associated with the extent of tubulo-interstitial damage and predicts outcome better than proteinuria per day. In conclusion, the measurement of urinary excretion of tubular enzymes and microproteins may be clinically useful in several different kidney diseases both for diagnosis and prediction of outcome.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YAVAŞCAN, Ö., MIR, S. (2022). Tübüler proteinüri ve enzimürinin klinik önemi. Ege Pediatri Bülteni, Cilt: 14 - Sayı: 2, 127–134. https://ajindex.com/articles/495716

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. D’Amico G, Bazzi C. Urinary protein and enzyme excretion as markers of tubular damage. Current Opinion in Nephrology and Hypertension 2003; 12: 639–43
  2. Burchardt U, Scherberich M. Mechanisms of enzyme release and causes of altered enzyme excretion. In: Jung K, Mattenheimer U, Burchardt U, (eds). Urinary enzymes. Berlin-Heidelberg: Springer Verlag; 1992. pp. 21–41
  3. D’Amico G, Ferrario F, Rastaldi MP. Tubulointerstitial damage in glomerular diseases: its role in the progression of renal damage. Am J Kidney Dis 1995; 26: 124–32
  4. Benigni A, Zoja C, Remuzzi G. Biology of disease. The renal toxicity of sustained glomerular protein traffic. Lab Invest 1995; 73: 461–68
  5. Remuzzi G, Bertani T. Pathophysiology of progressive nephropathies. N Engl J Med 1998; 12: 1448–56
  6. D’Amico G. Natural history and prognosis of chronic primary glomerulonephritis. In: El Nahas AM, (ed). Mechanisms and Clinical Management of Chronic Renal Failure, 2nd ed, Oxford. University Press, Oxford, 2000. pp. 241–64
  7. Wibell L. Aspects on tubular proteinuria. Upsala J Med Sci 1985; 90: 5-14
  8. Burton CJ, Walls J. Proximal tubular cell, proteinuria and tubulo-interstitial scarring. Nephron 1994; 68: 287–93
  9. Remuzzi G, Ruggenenti P, Benigni A. Understanding the nature of renal disease progression. Kidney Int 1997; 51: 2–15
  10. Lauwerys R, Bernard A. Preclinical detection of nephrotoxicity: description of the tests and appraisal of their health significance. Toxical Lett 1989; 46: 13–29
  11. Kumar S, Muchmore A. Tamm-Horsfall protein-uromodulin (1950-1990). Kidney Int 1990; 37: 1395–1401
  12. Price RG. The role of NAG (N-acetyl-β-D-glucosaminidase) in the diagnosis of kidney disease including the monitoring of nephrotoxicity. Clin Nephrol 1992; 38: S14–S19
  13. Pergande M, Jung K, Precht S, et al. Changed excretion of urinary proteins and enzymes by chronic exposure to lead. Nephrol Dial Transplant 1994; 9: 613–618
  14. Roels H, Bernard AM, Cardenas A. Markers of early renal changes induced by industrial pollutants. III. Application to workers exposed to cadmium. Br J Ind Med 1993; 50: 37–8
  15. Kurschel E, Metz-Kurschel U, Hofmann W, et al. Analysis of urinary enzyme excretion as a parameter of nephrotoxicity of human interferon a-2b in patients with chronic myelogenous leukaemia. Klin Wochenschr 1987; 65: 667-8
  16. Bosomworth MP, Aparicio SR, Hay AWM. Urine N-acetyl-β-D-glucosaminidase a marker of tubular damage? Nephrol Dial Transplant 1999; 14: 620–6
  17. Hultberg B,