Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Yaptığımız analizlerin sonucunda, hastaların ilk başvuruda ortalama gebelik haftası 9.5 ± 2.40 haftaydı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Kliniğimizde hiperemesis gravidarum nedeniyle yatan ve tedavi edilen hastaların maternal ve fetal sonuçlarını değerlendirmek Materyal ve Metod: Hastanemizde doğumu gerçekleşen 58 hiperemesis gravidarumlu hastanın verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların demografik, klinik, hormonal ve tam idrar tetkiki parametreleri toplandı. Bulgular: Yaptığımız analizlerin sonucunda, hastaların ilk başvuruda ortalama gebelik haftası 9.5 ± 2.40 haftaydı. Hastaların ortalama gebelik öncesi ağırlıkları 67.48 ± 8.71 kg, doğum sonrası ağırlıkları 75.74 ± 11.69 kg ve gebelik süresince kilo alımları 8.26 ± 4.45 kg olarak tespit edildi. Hastaların 53.4 % ü normal doğum ve % 46.6 sı sezaryen ile doğum yaptı. Hiperemesis gravidarumlu hastaların ortalama doğum haftası 37.66 ± 1.51 dı. Yenidoğan bebeklerin ortalama ağırlıkları 3045.34 ± 341.61 gram olarak bulundu. Yenidoğan bebeklerin % 55.17 sinde cinsiyet kız olarak tespit edildi. Hastaların % 27.6 sı hiperemesis şikayetlerinin alevlenmesi üzerine hastaneye tekrar başvurmak durumunda kaldı. Tüm hastaların ortalama hastanede yatış süresi 2.74 ± 1.59 gündü. Hastaların ortalama TSH seviyeleri 1.15 ± 1.01 olarak bulundu. Yaptığımız korelasyon analizinde idrarda keton oranı ile hastanede yatış süresi arasında pozitif yönlü anlamlı bir korelasyon tespit edildi. (r=0.402, p=0.002). Sonuç: Hastanemizde hiperemesis gravidarum literartür verileri ile uyumlu olarak memnun edici sonuçlarla tedavi edilmektedir. İdrarda keton tespit edilen hastaların daha etkin tedavisi, hastanede yatış süresini azaltmada etkili olabilir.
Abstract
Aim: To document maternal and birth outcomes in patients admitted to an academic hospital for hyperemesis gravidarum. Materials and Methods: Data from 58 patients with hyperemesis gravidarum who gave birth at our hospital were retrospectively analyzed. Demographic, clinical, hormonal and urinary parameters were documented. Results:The mean pregnancy week of patients at first admission was 9.5 ± 2.40. The mean pregestational weight, postgestational weight and weight gain of patients were 67.48 ± 8.71, 75.74 ± 11.69 and 8.26 ± 4.45, respectively. Of the 58 patients, 53.4 % gave parturition by NSVD and 46.6 % gave parturition by C/S. The mean birth week of HEG patients was 37.66 ± 1.51 weeks. The average birth weight of the patients was 3045.34 ± 341.61 grams. 27.6 % of the patients was readmitted to our hospital due to exacerbation of clinical signs due to hyperemesis gravidarum. 55.17 % (32) of the newborns were female in sex status and 44.83 % (26) of them were male.The mean total hospital stay was 2.74 ± 1.59 days in all patients. The mean TSH levels of all patients was 1.15 ± 1.01. In our correlation analysis, there was a significant positive correlation between ketone positivity and hospital stay (r=0.402, p=0.002). Conclusion: In our hospital, HEG is managed with satisfactory results parallel to literature. HEG patients with ketonuria should be treated aggressively to lower duration of hospitalisation.