Dergiler / Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 4

Sosyo-Demografik Yapı ve Fiziksel Çevre Özelliklerinin Yürünebilirlik Algısı Üzerine Etkisi

The Effect of Socio-Demographic Characteristics and Physical Environment Features on Walkability Perception

Sayfa
1364–1376
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sosyo-demografik yapının, karma arazi kullanımının ve kentsel yeşil alanlara erişimin yürünebilirlik algısını etkilediği, yürünebilirlik algısının da yürüme davranışı etkilediği belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada yürünebilir çevreler oluşturulmasının insan hayatına olan olumlu etkileri üzerinde durulmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yürünebilirlik, biyolojik, psikolojik, sosyo-demografik, sosyo-kültürel özelliklerden etkilenmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sosyo-demografik yapının, karma arazi kullanımının ve kentsel yeşil alanlara erişimin yürünebilirlik algısını etkilediği, yürünebilirlik algısının da yürüme davranışı etkilediği belirlenmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yürünebilirlik · Yürünebilirlik Algısı · Açık ve Yeşil Alanlar

Özet

Bu çalışmada yürünebilir çevreler oluşturulmasının insan hayatına olan olumlu etkileri üzerinde durulmuştur. Yürümek, insanların günlük yaşamlarında kullandıkları çevreye en az zarar veren ulaşım biçimidir. Son yıllarda, mimarlar, peyzaj mimarları ve şehir plancıları gibi meslek disiplinleri; hava kirliliği ve trafik sıkışıklığını azaltmak ve yürüyen bir toplum oluşturmanın önemi üzerinde daha çok durmaktadırlar. Yürüyüşe uygun tasarlanmış alanlarda yaşayan bireyler günlük fiziksel aktivite düzeylerini arttırmak için daha fazla fırsata sahiptirler. Yürünebilir kentsel çevreler oluşturmak, sürdürebilirliğin yanı sıra toplum sağlığı için de önemlidir. Yürünebilirlik, biyolojik, psikolojik, sosyo-demografik, sosyo-kültürel özelliklerden etkilenmektedir. Bu araştırmanın amacı, sosyo-demografik yapı ile fiziksel çevre özelliklerinden karma arazi kullanımının ve yeşil alanlara erişimin yürünebilirlik algısını üzerindeki etkisini ortaya çıkarmaktır. Bu bağlamda, literatür tarama yöntemine başvurulmuş, kavramlar arası ilişkiyi belirlemek ve değerlendirmek amaçlı çalışma kapsamında yürünebilirlik, yürünebilirlik algısı, karma arazi kullanımı, açık ve yeşil alan konularını ele alan çalışmalar incelenmiştir. Çalışma kapsamında öncelikle yürünebilirlik ve yürünebilirlik algısı kavramları ele alınmıştır. Sonrasında ise bu kavramların mahalle tasarımıyla olan ilişkisi vurgulanmıştır. Sosyo-demografik yapının, karma arazi kullanımının ve kentsel yeşil alanlara erişimin yürünebilirlik algısını etkilediği, yürünebilirlik algısının da yürüme davranışı etkilediği belirlenmiştir.

Abstract

In this study, the positive effects of creating walkable environments on human life are emphasized. Walking is the least harmful transportation mode for the environment where people use in their daily lives. In recent years, professional disciplines such as architects, landscape architects and urban planners are more concerned with the search for solutions to reduce air pollution and traffic congestion, and to direct people for walking access. The persons have been living in places where designed for walking have more opportunities to increase their daily physical activity levels. Creating walkable urban environment is important for community health as well as sustainability. Walkability is affected by biological, psychological, socio-demographic and socio-cultural characteristics. The aim of this study is to reveal that the effect of socio-demographic structure with mix use and access to green areas from physical environmental features on walkability perception. In this context, in order to determine and evaluate the relationship between subjects of walkability, walkability perception, mix use, open and green areas were investigated and literature review was conducted. Within the scope of this study, firstly the walkability and walkability perception concepts were evaluated. Then, the relationship between these concepts and the neighborhood design was emphasized. Finally, it was determined that socio-demographic structure, mix use and access to urban green areas affected walkability perception, and walkability perception affected walking behavior.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKÇAM, E., KARAÇOR, E. K. (2022). Sosyo-Demografik Yapı ve Fiziksel Çevre Özelliklerinin Yürünebilirlik Algısı Üzerine Etkisi. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 4, 1364–1376. https://ajindex.com/articles/494539

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. WHO/Christopher Black, (24 Ekim 2016). [Online]. Erişim:
  2. SCOPUS (13 Şubat 2018). [Online]. Erişim:
  3. A. Tekel ve Y. Özalp, “Mekanın Fiziksel ve Algısal Niteliğinin Yürünebilirliğe ve Mekanda Yürümeden Duyulan Memnuniyete Etkisi: Ankara Atatürk Bulvarı Örneği,” Planlama Dergisi, c. 26, s. 1, ss. 40–50, 2016
  4. Y. Özalp, “Mekansal kalitenin yürünebilirlik üzerindeki etkisi: Ankara-Atatürk bulvarı örneği,” Yüksek Lisans tezi, Şehir Bölge Planlama Bölümü, Gazi Üniversitesi, Ankara, Türkiye, 2016
  5. S. C. Spoon, “What defines walkability: Walking behavior correlates,” M.S. project, City and Regional Planning, North Carolina University, Chapel Hill, North Carolina, 2005
  6. T. Litman, "Social inclusion as a transport planning issue in Canada," presented at the European Transport Conference, Strassbourg, 2003
  7. S. H. Rogers, J. M. Halstead, K. H. Gardner ve C. H. Carlson, “Examining walkability and social capital as indicators of quality of life at the municipal and neighborhood scales,” Applied Research in Quality of Life, vol. 6, no. 2, pp. 201–213, 2011
  8. N. Owen, E. Cerin, E. Leslie, N. Coffee, L. D. Frank, A. E. Bauman, G. Hugo, B. E. Saelens ve J. F. Sallis, “Neighborhood walkability and the walking behavior of Australian adults,” American journal of preventive medicine, vol. 33, no. 5, pp. 387-395, 2007
  9. K. Gebel, A. Bauman ve N. Owen, “Correlates of non-concordance between perceived and objective measures of walkability,” Annals of behavioral medicine, vol. 37, no. 2, pp. 228–238, 2009
  10. E. Cerin, B. E. Saelens, J. F. Sallis ve L. D. Frank, “Neighborhood Environment Walkability Scale: validity and development of a short form,” Medicine and science in sports and exercise, vol. 38, no. 9, pp. 1682–1691, 2006
  11. M. Johansson, C. Sternudd ve M. Kärrholm, “Perceived urban design qualities and affective experiences of walking,” Journal of Urban Design, vol. 21, no. 2, pp. 256–275, 2016
  12. G. R. McCormack, E. Cerin, E. Leslie, L. Du Toit ve N. Owen, “Objective versus perceived walking distances to des