Dergiler / Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi / 2019 / Cilt: 7 - Sayı: 3

Düzce Şehir Ormanı Makrofungusları

The Macrofungi Of Düzce Urban Forest

Sayfa
2128–2141
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Lange ülkemiz için ilk kez kayıt edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Orman makrofungal toplumların çeşitliliği farklı işletme uygulamalarıyla yakından ilgilidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Düzce Şehir Ormanı, 1974 yılından önce doğal meşe ormanı iken, sonra sahil çamı (Pinus pinaster) plantasyonu olarak tesis edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Lange ülkemiz için ilk kez kayıt edilmiştir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2017 - 2018 Verileri
⚙️Değişkenler:Biyoçeşitlilik · Düzce · Makrofunguslar

Özet

Orman makrofungal toplumların çeşitliliği farklı işletme uygulamalarıyla yakından ilgilidir. Düzce Şehir Ormanı, 1974 yılından önce doğal meşe ormanı iken, sonra sahil çamı (Pinus pinaster) plantasyonu olarak tesis edilmiştir. Bu çalışma 2017 - 2018 yılları arasında Düzce Şehir Ormanından periyodik olarak toplanan makrofungus örnekleri üzerinde yapılmıştır. Arazi ve laboratuvar çalışmalarının sonucu olarak Basidiomycota bölümünde 28 familyaya ait 60 takson rapor edilmiştir. Tüm taksonlar habitat bilgileri, coğrafik konum, yükseklik, lokalite, etnomikolojik veriler, toplama tarihi ve numaraları ile birlikte listelenmiştir. Bunlardan 28’i yenilebilir, 20’si yenilemeyen ve 12 tanesi ise zehirli tür olarak değerlendirilmiştir. Belirlenen türlerden Lepiota cortinarius J. E. Lange ülkemiz için ilk kez kayıt edilmiştir.

Abstract

Diversity of forest macrofungal communities have been strongly influenced by different management approaches. While Düzce Urban Forest was a naturally oak forest in 1974, then it was converted to a pine plantation area by planting the maritime pine (Pinus pinaster). This study was based on the macrofungi species periodically collected from Düzce Urban Forest (Düzce) between 2017 - 2018. According to field and laboratory studies, 60 taxa belonging to 28 families of Basidiomycota division were reported. All taxa were listed together with their habitats, altitudes, localities, ethno-mycological data, collection dates, and accession numbers. Of this fungi species 28, 20 and 12 species were listed as edible, inedible and poisonous respectively. Among the identified macrofungi species, Lepiota cortinarius J. E. Lange was identified for the first time in Türkiye.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZTÜRK, N., AKTAŞ, M., YÜKSEL, B., KAÇAN, Z. (2022). Düzce Şehir Ormanı Makrofungusları. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 3, 2128–2141. https://ajindex.com/articles/494357

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. H. H. Doǧan, C. Öztürk, G. Kaşik, and S. Aktaş, “A checklist of aphyllophorales of Turkey,” Pakistan J. Bot., 2005
  2. E. Sesli and C. M. Denchev, “Checklists of the myxomycetes, larger ascomycetes, and larger basidiomycetes in Turkey,” Mycotaxon, 2008
  3. Akata I., “Ilgaz Dağı Milli Parkı ve Yakın Çevresinin Makrofungus Florası,” Ankara Üniversitesi, 2010
  4. M. G. Akata, I., Halıcı, “A New Lycoperdon record for Turkish Mycobiota,” Mantar Derg., pp. 9–11, 2010
  5. H. Kırış, Z., Halıcı, M.G., Akata, I., Allı, “Macrofungi of Akdağmadeni and Gemerek,” Biodicon, c. 5, s. 2, ss. 53–58, 2012
  6. K. Türkoğlu, A., Gezer, “Hacer Ormanı (Kayseri)’nın Makrofungusları,” Ekoloji, c. 15, ss. 43–48, 2006
  7. I. Akata and M. G. Halici, “Additional macrofungi records from Trabzon province for the mycobiota of Turkey,” Turk J Bot, 2011
  8. H. Allı, “Macrofungi of Kemaliye district (Erzincan),” Turk. J. Bot., vol. 35, no. 3, pp. 299– 308, 2011
  9. H. Alli, M. Isiloglu, and M. H. Solak, “New Ascomycete records for the macrofungi of Turkey,” Turk. J. Botany, 2011
  10. H. H. Doǧan, M. A. Küçük, and I. Akata, “A Study on macrofungal diversity of bozyazi province (Mersin), Turkey,” Gazi Univ. J. Sci., 2010
  11. M. Güngör, H., Allı, H. ve Işıloğlu, “Ülkemiz Mikotasına İki Yeni Makrofungus Kaydı,” in IX. Türkiye Yemeklik Mantar Kongresi, Denizli, 2012, p. 76
  12. H. H. Kaşık, G., Öztürk, C., Türkoğlu, A., Doğan, “Macrofungi flora of Yeşilhisar district (Kayseri),” Ot Sist. Bot. Derg., vol. 9, no. 2, pp. 123–134, 2002
  13. H. H. Kaşık, G., Öztürk, C., Türkoğlu, A., Doğan, “Macrofungi of Yahyalı (Kayseri) Province,” Turk. J. Botany, vol. 27, no. 6, pp. 453–462, 2003
  14. A. Keleş and K. Demirel, “Macrofungal diversity of Erzincan province (Turkey),” Int. J. Bot., 2010
  15. S. Sümer, “Batı Karadeniz Bölgesi, Özellikle Bolu Çevresinde Bulunan Odun Tahripçisi Mantarlar,” İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayınları, İ.Ü. Yayın No 2907, O.F. Yayın No 312, İstanbul, 1982
  16. D. Yaǧiz, A. Afyon, M. Konuk, and S. Helfer, “Contributions to the macrofungi of Bolu and Düzce Provinces, Turkey,” Mycotaxon. 2006
  17. Y. Yüksel, B., Akbulut, S., Baysal, İ., Gültekin, “Düzce yöresinin yenilebilir mantarları,” in I. Uluslarası Odun Dışı Orman Ürünleri Sempozyumu, 2007, p. 7
  18. R. Watling, “Identification of The Larger Fungi,” Hult. Educ. Publ. Ltd, p. 281, 1973
  19. P. Orton, “British Fungus Flora Agaricales and Boleti 4:,” Pluteus & Volvariella, p. 99, 1986