Dergiler / Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Isı ve Farklı Dozlarda Gama Işınları ile Polimerize Edilen Polietilen Fiberle Güçlendirilmiş Akrilik Rezinlerdeki Artık Monomer Miktarının HPLC ile Belirlenmesi

Sayfa
951–961
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak 25 kGy'den daha düşük dozlarda gamma ışınları ile polimerizasyon, akrilik reçinelerdeki monomer içeriğini azaltmak için ümit verici bir teknik olarak önerilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, ısı ve gama ışını polimerizasyon yöntemlerinin, polietilen fiber ile güçlendirilmiş akrilik reçinelerde kalıntı monomer miktarı üzerindeki etkisini belirlemek ve karşılaştırmak için yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Polietilen fiber ile güçlendirilmiş akrilik reçine örnekleri disk formunda dört ayrı grup (n=10) olarak hazırlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak 25 kGy'den daha düşük dozlarda gamma ışınları ile polimerizasyon, akrilik reçinelerdeki monomer içeriğini azaltmak için ümit verici bir teknik olarak önerilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Artık monomer · Gama polimerizasyonu · Akrilik rezin

Özet

Bu çalışma, ısı ve gama ışını polimerizasyon yöntemlerinin, polietilen fiber ile güçlendirilmiş akrilik reçinelerde kalıntı monomer miktarı üzerindeki etkisini belirlemek ve karşılaştırmak için yapılmıştır. Polietilen fiber ile güçlendirilmiş akrilik reçine örnekleri disk formunda dört ayrı grup (n=10) olarak hazırlanmıştır. Bir grup ısı ile polimerize edilirken, diğer üç grubun polimerizasyonu gama ışınları ile üç farklı dozda gerçekleştirilmiştir. Kalıntı monomerin analizi, yüksek performanslı sıvı kromatografi-fotodiyot sıralı dedektörü (HPLC-PDA) ile gerçekleştirilmiştir. Gruplararasındaki farklılıkları tespit etmek için Kruskal–Wallis testi uygulanmıştır. Gama ışınları ile polimerize edilen akrilik örnek gruplarındaki artık monomer miktarlarının ısıyla polimerize edilmiş örneklerdeki artık monomer miktarına göre önemli ölçüde daha düşük olduğu gözlenmiştir (P < 0,001). Sonuç olarak 25 kGy'den daha düşük dozlarda gamma ışınları ile polimerizasyon, akrilik reçinelerdeki monomer içeriğini azaltmak için ümit verici bir teknik olarak önerilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERGUN, Ü., ÜNSAL, H., ERGUN, E., KALIPÇILAR, B. (2022). Isı ve Farklı Dozlarda Gama Işınları ile Polimerize Edilen Polietilen Fiberle Güçlendirilmiş Akrilik Rezinlerdeki Artık Monomer Miktarının HPLC ile Belirlenmesi. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 951–961. https://ajindex.com/articles/494098

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Y. Uçar, O. Bakar, M. Ekinci, B. Kayar, “Poliamid ile farklı polimetilmetakrilat protez kaidemateryallerinin mikroorganizma tutulumunun karşılaştırılması,” SDÜ Tıp Fak. Dergisi, c. 20, ss. 8–13, 2013
  2. K. Anusavice, Phillips' Science of Dental Materials, 11. ed., St. Louis, ABD: Saunders, 2003, ss. 721
  3. K. Anusavice, Phillips' Science of Dental Materials, 11. ed., St. Louis, ABD: Saunders, 2003, ss. 143
  4. S. Kumbar, C. Laurencin, M. Deng, Natural and Synthetic Biomedical Polymers, 1. ed., Oxford, İngiltere: Elsevier Inc., 2014, ss. 301-304
  5. U. Kedjarune, N. Charoenworaluk, S. Koontongkaew “Release of methyl methacrylate from heat-cured and autopolymerized resins: Cytotoxicity testing related to residual monomer,” Aust. Dent. J., c. 44, ss. 25-30, 1999
  6. İ. Baran, R. Nalçacı, “Diş hekimliğinde kullanilan materyaller ve alerjik reaksiyonlar,” Atatürk Üniv. Diş Hek. Fak. Dergisi.,c. 2,ss. 26-32, 2007
  7. N. Ivković, D. Božović, S. Ristić, V. Mirjanić, O. Janković, “The residual monomer in dental acrylic resin and its adverse effects,” Contemp. Mater., c. 1(4), ss. 84-91, 2013
  8. E. Kul, İ. Aladağ, “Polimetilmetakrilat protez kaide materyalinin fiziksel ve mekanik olarak güçlendirilmesi,” Atatürk Üniv. Diş Hek. Fak. Dergisi.,c. 15,ss. 102-108, 2016
  9. R. A. Rodfort, “Further development and evaluation of high-impact strength denture base materials,” J. Dent., c. 137, ss. 532-536, 1990
  10. R. K. Alla, S. Sajjan, V. R. Alluri, K. Ginjupalli, N. Upadhya, “Influence of Fiber Reinforcement on the Properties of Denture Base Resins,” J.Biomater. Nanobiotechnol., c. 4(1), ss. 91-97, 2013
  11. V. M. Miettinen, P. K. Vallittu, “Release of residual methyl methacrylate into water from glass fibre-poly(methyl methacrylate) composite used in dentures,” Biomaterials, c. 18, ss. 181-185, 1997
  12. H. Yılmaz, C. Aydın, A. Çağlar, A. Yaşar, “The effect of glass fiber reinforcement on the residual monomer content of two denture base resins,” Quintessence Int., c. 34, ss. 148-153, 2003
  13. G. Bayraktar, O. Duran, B. Güvener, “Effect of glass fibre reinforcement on residual methyl methacrylate content of denture base polymers,” J. Dent., c. 31, ss. 297-302, 2003
  14. A. Usanmaz, Ö. Eser, A. Doğan, “Thermal and dynamic mechanical properties of -ray-cured poly(methyl methacrylate) used as a dental-base material,” J. Appl. Polym. Sci., c. 81, ss. 1291-1296, 2001
  15. M. C. Çehreli, S. Şahin, K. Ergunay, S. Ustaçelebi, U. A. Sevil, “Cytotoxicity of e