Dergiler / Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2013 / Cilt: 0 - Sayı: 36

Gerontokrasi: Yaşlılar yönetimi

Gerontocracy: Elders government

Sayfa
271–281
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türkiyede gerontokrasi, siyaset ve kamu yönetiminde etkilerini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Gerontokrasi, birçok siyasal ve toplumsal yapıda kalıntıları görülen bir olgudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Weber, geleneksel egemenliğin bir türü olarak gerontokrasiyi incelemiş, bununla birlikte bu olgunun ideal olmaktan ziyade farklı yönetim yapılarında da olabileceğinin altını çizmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Türkiyede gerontokrasi, siyaset ve kamu yönetiminde etkilerini göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Gerontokrasi, birçok siyasal ve toplumsal yapıda kalıntıları görülen bir olgudur. Kavram, Türkçeye yaşlılar yönetimi/hükümeti olarak çevrilebilir. Yaşlılık, geleneksel topluluklardan günümüze yönetimde karar verme süreçlerinin önemli unsuru haline gelebilmiştir. Weber, geleneksel egemenliğin bir türü olarak gerontokrasiyi incelemiş, bununla birlikte bu olgunun ideal olmaktan ziyade farklı yönetim yapılarında da olabileceğinin altını çizmiştir. Dolayısıyla monarşiden cumhuriyete birçok ülkede, saf haliyle bir gerontokrasi görülmese de gerontokratik yönetsel eğilimler dikkat çeker.Gelişen ülkelerde bariz olarak görülen ve Türkiyenin de yaklaştığı demografik yapının yaşlanması sorunu, kamu yönetimi ve siyaset bilimi alanında gerontokrasinin anlaşılmasını gerektirmektedir. Türkiyede gerontokrasi, siyaset ve kamu yönetiminde etkilerini göstermektedir. Belirgin özelliği ise yenilik ve değişime karşı olma, buna mukabil mevcut statükoyu koruma eğiliminde olmasıdır. Bu bağlamda makale, gerontokrasinin kavramsal ve tarihsel gelişimi yanında Türkiyedeki gelişimi ve etkilerini de inceleyecektir.

Abstract

Gerontocracy is a fact that has traces in almost political and social structure. It can be translated as the government of the elders into Turkish. Being old age has become an important factor in administration from traditional society to the present. Weber examined gerontocracy as a sort of traditional sovereignty, in addition, he highlighted that this fact can also be existed in different administration structures rather than being ideal. Therefore, in many countries, the from monarchy to republic, "pure" as it draws attention to trends in gerontocratic administrative though not seen a gerontocracy.The matter of getting older of the demografic structure which is clearly observed in developing countries and also reaching to Turkey , is required the understaning of gerontocracy in the field of public administration and political science. Gerontocracy in Turkey, shows the effects of politics and public administration. Its distinctive feature of being against change and innovation, whereas the present that it tends to preserve the status quo. In this context, the article is going to examine not only the gerontocracy s conceptual and historical development but also its effects and develepment in Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖNDER, Ö. (2022). Gerontokrasi: Yaşlılar yönetimi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 36, 271–281. https://ajindex.com/articles/493109

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Chambers 21. Century Dictionary (2005). “Gerontocracy” maddesi. Ed. Mairi Robinson & George Davidson, New Delhi: Allied Chambers Ltd. BAYHAN, N. (2011). “Ömrün 'Sonbahar'ında Gelen 'Bilge'lik; İhtiyarlık!.”, 13.03.2011, Zaman Yorum, http://www.zaman.com.tr/yorum_yorum-nevzat-bayhan-omrun-sonbaharinda-gelen-bilgelik-ihtiyarlik_1106552.html, Erişim Tarihi: 20.10.2012.
  2. CHANG, P. H. (2001). “Changing of the Guard”, The China Journal, No:45, Jan., 37-43.
  3. DUVERGER, M. (t.y.). Siyaset Sosyolojisi. Çev. Şirin Tekeli, İstanbul:
  4. Varlık Yayınları.
  5. FINDLEY, C. V. (1994). Osmanlı Devletinde Bürokratik Reform Babıali (1789-1922),
  6. Çev. Latif Boyacı, İzzet Akyol, İstanbul:
  7. İz Yayıncılık. FREY, F. W. (1965). The Turkish Political Elite. Cambridge: The MIT Press.
  8. GÖKA, E., (2012). “Gelenekselle Modern Arasında Türkiye'de Yaşlılar”, 22.03.2012, Zaman Yorum, http://www.zaman.com.tr/yorum_gelenekselle-modern-arasinda-turkiyede-yaslilar_1262274.html/ Erişim Tarihi: 20.09.2012.
  9. GÜLER, B. A. (2005). Kamu Personeli. Ankara:
  10. İmge Kitabevi.
  11. HARRIS, D. K. (2005). Encyclopedia of Ageism. Ed. Erdman B. Palmore, Laurence Branch, Diana K. Harris, NY: Haworth Press. http://arama.hurriyet.com.tr/arsivnews.aspx?id=8971486, 2012, (Erişim Tarihi: 25.11.2012). http://haber.gazetevatan.com/encumeni-danisi-anlatti/464982/9/siyaset, 2013, (Erişim Tarihi: 02.01.2013). http://www.economist.com/node/15867833, 2010, (Erişim Tarihi: 03.01.2013).
  12. İNALCIK, H. (2012). Devlet-i Aliye Osmanlı İmparatorluğu Üzerine Araştırmalar-I Klasik Dönem (1302-1606),
  13. Türkiye İş Bankası, İstanbul.
  14. KIŞLALI, A. T. (1987). Siyaset Bilimi. Ankara: A.Ü Basın-Yayın Yüksekokulu Yayınları.
  15. LIPSON, L. (1978). Politika Biliminin Temel Sorunları. Çev. Tuncer Karamustafaoğlu. 2.B. Ankara: AÜ Hukuk Fakültesi Yayınları.
  16. ORTAYLI İ. (2007). Türkiye Teşkilat ve İdare Tarihi. Ankara:
  17. Cedit Neşriyat. ÖĞÜN, S. S. (2008a). “Gençlik Nereye?”, Zaman Yorum, 13.01.2008, http://www.zaman.com.tr/yorum_yorumprof- dr-suleyman-seyfi-ogun-genclik-nereye_636995.html, Erişim Tarihi: 03.10.2012.
  18. ÖĞÜN, S. S.(2008b). “Gençlik Nereye? (1)”, Zaman Yorum, 12.01.2008, http://www.zaman.com.tr/yorum_yorumprof- dr-suleyman-seyfi-ogun-genclik-nereye-1_636612.html, Erişim Tarihi: 03.10.2012.
  19. SAN, C. (1998). “Patriyarkal Yetke”, “Patrimonyal Yetke” maddeleri. Kamu Yönetimi Sözlüğü. (Ö. Bozkurt, T. Ergun, S. Sezen). Ankara:
  20. TODAİE Yayınları.
  21. SWEDBERG, R. (2005). The Max Weber Dictionary. California: Stanford University Press.
  22. TURHAN, M. (1991). Siyasal Elitler. Ank