Dergiler / Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2014 / Cilt: 0 - Sayı: 40

Yerel demokrasi aracı olarak Türkiye’de kent konseyleri: Yapı, işleyiş ve sorunlar

City councils as a tool of local democracy in Turkey: Structure, operation and problems

Sayfa
229–240
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda çalışmada, Türkiye’deki kent konseylerinin yapısı ve işleyişi, uygulamada yaşanan sorunlarla birlikte değerlendirilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kentine sahip çıkma, aktif katılım ve çözümde ortaklık ilkelerinin bütünlüğünde, kentleri sürdürülebilir geleceğe taşıyan bir “ortaklık modeli” olarak tanımlanan kent konseyleri, geniş bir halk kitlesinin katılımı ile seçilmiş yerel karar organlarının çalışmalarına destek sağlayan ve etkin bir çalışma ortamı oluşturan dinamik yapılardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yerel Gündem 21’in katılım unsurlarından biri olan ve yerelde demokrasinin kurumsallaşması ve içselleştirilmesi açısından önemli işlevleri yerine getirebilecek bir potansiyele sahip olan kent konseyleri, yerel düzeyde katılımın yaygınlaştırılmasını hedeflemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda çalışmada, Türkiye’deki kent konseylerinin yapısı ve işleyişi, uygulamada yaşanan sorunlarla birlikte değerlendirilmektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Kentine sahip çıkma, aktif katılım ve çözümde ortaklık ilkelerinin bütünlüğünde, kentleri sürdürülebilir geleceğe taşıyan bir “ortaklık modeli” olarak tanımlanan kent konseyleri, geniş bir halk kitlesinin katılımı ile seçilmiş yerel karar organlarının çalışmalarına destek sağlayan ve etkin bir çalışma ortamı oluşturan dinamik yapılardır. Yerel Gündem 21’in katılım unsurlarından biri olan ve yerelde demokrasinin kurumsallaşması ve içselleştirilmesi açısından önemli işlevleri yerine getirebilecek bir potansiyele sahip olan kent konseyleri, yerel düzeyde katılımın yaygınlaştırılmasını hedeflemektedir. Bu bağlamda çalışmada, Türkiye’deki kent konseylerinin yapısı ve işleyişi, uygulamada yaşanan sorunlarla birlikte değerlendirilmektedir.

Abstract

The city councils defined as a “partnership model” composed of city ownership, active participation and partnership in solutions aimed at bringing cities towards a sustainable future, are dynamic structures creating an effective work environment and supporting the elected local decision making bodies with participation of a large mass of people. As one of the participation elements of the Local Agenda 21 and holder of a potential to perform important functions in terms of local institutionalization and internalization of democracy city councils aim at generalization of participation at local level. In this context this study evaluates structure and operation of city councils in Turkey together with the problems faced in practice.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BOZKURT, Y. (2022). Yerel demokrasi aracı olarak Türkiye’de kent konseyleri: Yapı, işleyiş ve sorunlar. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 40, 229–240. https://ajindex.com/articles/493095

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. AYDIN, A. H. (2010),
  2. Yönetim Bilimi, Ankara:
  3. Seçkin. BELLİ, A. ve AYDIN, A. (2012), “Yerel Demokrasi ve Katılım: Kahramanmaraş ve Hatay İllerinin Karşılaştırılması”, II. Bölgesel Sorunlar ve Türkiye Sempozyumu: 136-147.
  4. BOOHER, D. ve JUDITH, I. (2004), “Reframing Public Participation for the Twenty-First Century”, Planning Theory and Practice, 5 (4): 419-436.
  5. COŞKUN, B. (2007), “Kent Yönetimine Katılım ve Kent Konseyleri”, A. Yılmaz ve Y. Bozkurt (Ed.), Küresel Esintiler ve Yerel Etkiler Sarmalında Türk Kamu Yönetimi: 99-115,
  6. Gazi Kitabevi,
  7. Ankara.
  8. ÇUKURÇAYIR, M. A. (2009),
  9. Yurttaş Odaklı Yerel Yönetim, Konya: Çizgi. DEMİR, O. (2008), Yerel Siyasette Katılımcılık ve Kalkınma (Türkiye’de Yerel Gündem 21 Örneği), Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya: Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. EMREALP, S. (2005), Yerel Gündem 21 El Kitabı, İstanbul:
  10. IULA-EMME. ERTAN, B. (2003), “Demokrasi ve Yerel Yönetimler”, Review of Social, Economic & Business Studies 2: 204-215.
  11. EVANS, B. ve THEOBALD, K. (2003), “Policy and Practice Lasala: Evaluating Local Agenda 21 in Europe”, Journal of Environmental Planning and Management, 46 (5): 781-794.
  12. GÖKTÜRK, A. (2014), “Bugün Gelinen Yerde Kent Konseyleri ve Yerel Gündem 21”, http://www.yayed.org/uploads/yuklemeler/ inceleme-25.pdf, (E.T: 07.02.2014).
  13. GÖRMEZ, K. (2007),
  14. Yerel Demokrasi ve Türkiye, Konya: Vadi. GÖRMEZ, K. ve ALTINIŞIK, H.U. (2011), “Yerel Demokrasi ve Kent Konseyleri”, Kent Konseyleri Sempozyumu Bildiri Kitabı: 31-51, Bursa: Bursa Kent Konseyi. GÜLER, B. A. (2003), “Yönetişim: Tüm İktidar Sermayeye”, Praksis 2: 93-116.
  15. GÜNDOĞAN, E. (2010), “Yönetişim: Kavram, Kuram ve Boyutlar”, Yönetişim Kuram Boyutlar Uygulama: 13-56, Konya: Çizgi. HENDEN, H. B. (2007), Yönetişimin Kentli Memnuniyetine Etkisi Gündem 21 Çerçevesinde Değerlendirme: Karadeniz Ereğli ve Nilüfer Belediyeleri, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. KELEŞ, R. - HAMAMCI, C. ve ÇOBAN, A. (2009),
  16. Çevre Politikası, Ankara:
  17. İmge. KELLY, R. ve MOLLES, R. (2002), “The Development of Local Agenda in The Mid-West Region of Ireland: A Case Study in Interractive Research and Indicator Development”, Journal of Environmental Planning and Management, 45 (6): 889-912.
  18. KESTELLİOĞLU, G. (2011), “Yerel Demokrasi ve Kent Konseyleri: Kahramanmaraş Örneği”, Kent Konseyleri Sempozyumu Bildiri Kitabı: 52-74, Bursa: Bursa Kent Konseyi. KÖSEKAHYA, G. (2003), “Katılımcılık ve İyi Yönetişim”, İyi Yönet