Dergiler / Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2021 / Cilt: 0 - Sayı: 70

GELENEĞİN GÖLGESİNDE ÇOCUK: RIZA TEKİN UĞUREL VE ÇOCUK İFTARIPROGRAMLARI

CHILD IN THE SHADOW OF TRADITION: RIZA TEKIN UĞUREL AND CHILDREN'S IFTAR PROGRAMS

Sayfa
169–185
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada, program içerisinde yer alan halkedebiyatı ve halk kültürüne dair unsurlar gözlem ve görüşme yöntemiyle tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türk aile yapısında çocuğa verilen değer büyüktür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Doğumu, ad verilmesi, kırkı, ilk saç ve tırnak kesimi, ilk dişi,okula başlaması, sünneti gibi çocukların büyüme evrelerinde yapılan kutlamalar onlara verilen kıymetin ibâreleridir.Ramazan ayında yapılan etkinlikler de bu değerin idâmesidir.Bu çalışmada Rıza Tekin Uğurel’ in, somut olmayan kültürel mirasın korunmasına dair yapmış olduğu çalışmalarhakkında bilgi verilerek bunlardan bir tanesi olan ve 1983 yılından beri yapılagelen Çocuk İftarı programlarıtanıtılmıştır.Gazeteci, şâir, yazar, bestekâr aynı zamanda oyun yazarı ve Karagöz sanatçısı olan Uğurel tarafından 1983’ten beriher yıl kesintisiz olarak yapılan bu programlarda, çocuklara pek çok değer yaşatılarak aktarılmaya çalışılmaktadır.Ramazan mânileri, bilmeceler, fıkralar, tekerlemeler, atasözleri, deyimler, şarkılar, ilâhiler, sofra duası, Karagöz veOrtaoyunu gibi Türk folkloruna ait pek çok unsura yer verilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada, program içerisinde yer alan halkedebiyatı ve halk kültürüne dair unsurlar gözlem ve görüşme yöntemiyle tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Türk aile yapısında çocuğa verilen değer büyüktür. Doğumu, ad verilmesi, kırkı, ilk saç ve tırnak kesimi, ilk dişi,okula başlaması, sünneti gibi çocukların büyüme evrelerinde yapılan kutlamalar onlara verilen kıymetin ibâreleridir.Ramazan ayında yapılan etkinlikler de bu değerin idâmesidir.Bu çalışmada Rıza Tekin Uğurel’ in, somut olmayan kültürel mirasın korunmasına dair yapmış olduğu çalışmalarhakkında bilgi verilerek bunlardan bir tanesi olan ve 1983 yılından beri yapılagelen Çocuk İftarı programlarıtanıtılmıştır.Gazeteci, şâir, yazar, bestekâr aynı zamanda oyun yazarı ve Karagöz sanatçısı olan Uğurel tarafından 1983’ten beriher yıl kesintisiz olarak yapılan bu programlarda, çocuklara pek çok değer yaşatılarak aktarılmaya çalışılmaktadır.Ramazan mânileri, bilmeceler, fıkralar, tekerlemeler, atasözleri, deyimler, şarkılar, ilâhiler, sofra duası, Karagöz veOrtaoyunu gibi Türk folkloruna ait pek çok unsura yer verilmektedir. Çalışmada, program içerisinde yer alan halkedebiyatı ve halk kültürüne dair unsurlar gözlem ve görüşme yöntemiyle tespit edilmiştir.

Abstract

In the Turkish family structure, the value given to the child is great. Celebrations during the growth stages of children,such as their birth, naming, fortieth day after birth, first hair and nail cutting, first tooth, starting school, circumcisionare expressions of the value given to them. Activities for children during the month of Ramadan are also thecontinuation of this value. In this study, information about Rıza Tekin Uğurel's work on the protection of intangible cultural heritage is givenand one of them, Children's Iftar programs, which have been held in Kütahya since 1983, are introduced. In these programs, which have been held by Uğurel, who is a journalist, poet, writer, composer and at the same timea playwright and Karagöz artist, every year since 1983; many values are tried to be passed down to children byexperiencing them. Many elements of Turkish folklore such as Ramadan chansonettes, riddles, anecdotes, rhymes,proverbs, idioms, songs, hymns, table prayer, Karagöz and Hacivat, Kavuklu and Pişekar are included. In the study, elements of folk literature and folk culture in the program were determined by observation and interviewmethod.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYSAN, M. (2022). GELENEĞİN GÖLGESİNDE ÇOCUK: RIZA TEKİN UĞUREL VE ÇOCUK İFTARIPROGRAMLARI. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 70, 169–185. https://ajindex.com/articles/492368

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (25)

  1. And, M. (1970). 100 Soruda Türk tiyatrosu tarihi. İstanbul:
  2. Gerçek Yayınevi.
  3. And, M. (2014). Başlangıcından 1983’e tiyatro tarihi. İstanbul:
  4. İletişim Yayınları.
  5. Artun, E. (2014). Ansiklopedik halk bilimi/halk edebiyatı sözlüğü, terimler-motifler- kavramlar. Adana: Karahan Kitabevi.
  6. Artun, E. (2015). Anonim Türk halk edebiyatı nesri, edebiyat tarihi metinler. Adana: Karahan Kitapevi. Artun, E. (2008). Tarihsel süreçte değişen geleneksel tiyatromuz. halk kültürü tiyatrosu sempozyumu, İstanbul: Yeditepe Üniversitesi. Erişim adresi: http://turkoloji.cu.edu.tr/HALKBILIM/erman_artun_tarihsel_surec_geleneksel_tiyatro.pdf
  7. Balta, E. E. ( 2013). Bilmecelerin dil-düşünme bağlamında eğitimdeki yeri ve önemi, Turkish Studies, 8(1), 891-899.
  8. William, R. (2010). Folklorun dört işlevi (F. Çalış, Çev.). Halkbiliminde kuramlar ve yaklaşımlar içinde (ss. 71-86). Ankara:
  9. Geleneksel Yayınları.
  10. Batur, Z. ve Beştaş, M. (2011). Divanu Lügat’it Türk’te çocuk dünyası ve çocuk eğitimi. Turkish Studies, 6(2), 247-262.
  11. Baysan, M. (2018). Rıza Tekin Uğurel. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü içinde. Erişim adresi: http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/riza-tekin-ugurel
  12. Boratav, P. N. (2013). 100 Soruda Türk halk edebiyatı. Ankara:
  13. Bilgesu Yayıncılık. Çetin, O. (2020). Geçmişten bugüne ramazan gelenekleri ve geleneklerin yaşatılarak geleceğe aktarılmasına dair öneriler. Türk Ekini Dergisi, 1(6), 14-36.
  14. DİA. (1994). Diş kirası. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi içinde (C. 9, s. 375). İstanbul:
  15. TDVİAM Dönmez, S. ve Koçak, Ş. (2018). Kutadgu Bilig’de çocuk eğitimi (türk eğitim tarihi açısından, eğitimin öğeleri üzerine bir inceleme). Akra Kültür Sanat ve Edebiyat Dergisi, 15(6), 145- 192. Duymaz, A. (2002). İrfanı arzulayan sözler tekerlemeler. Ankara:
  16. Akçağ Yayınları.
  17. Düzgün, D. (2000). Osmanlı döneminde geleneksel Türk tiyatrosunun genel görünümü. A.Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 14, 63-69.
  18. Emiroğlu, S. (2012). Kutadgu Bilig’de çocuk eğitimi. Turkish Studies 7(1), 1027-1041.
  19. Ergin, M. (1997).
  20. Dede Korkut kitabı I, Giriş- Metin- Faksimile. Ankara:
  21. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  22. Göncüoğlu, S. F. (2008). İstanbul’da çocuk olmak. Kültür Dergisi, 12, 62-65.
  23. Güler, K. (2013). Kütahya sanatçıları. Kütahya: Kütahya Ticaret ve Sanayi Odası Yayını. Işık, E. (2019). Batı’da çocukluk sosyolojisi çalışmaları tarihi. Çocuk ve Medeniyet Dergisi, 4(7), 179-194.
  24. İnan, M. R. (1983). Dünyada çocuk yılı ve eğitimde çocuğa görelik. Eğitim ve Bilim Dergisi, 8(45), 28-32.
  25. Karadağ, Ö. (2013). Türk