Dergiler / Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 55 - Sayı: 2

El-Beyḍāvī Tefsirindeki İ‘tizālī Tesirlerin Varlığı Üzerine

A Study on the Traces of the I tizālı̄Influence in al-Bayḍāwı̄'s Tafsīr

Sayfa
151–172
Yayın Tarihi
2014-08-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada el-Beyḍāvī’nin ve ez-Zemaḫşerı̄’nin tefsirleri baştan sona mukayese edilmiş ve söz konusu eleştirilerin ne derece gerçeği yansıttığı sorgulanmıştır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:El-Beyḍāvı̄ tefsiri, yazıldığı tarihten günümüze kadar en çok okunan ve kaynak gösterilen tefsirlerden biri olagelmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu tefsirin en önemli referanslarından biri Mu tezilī kimliğiyle bilinen ez-Zemaḫşerı̄’nin el-Keşşāf’ıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada el-Beyḍāvī’nin ve ez-Zemaḫşerı̄’nin tefsirleri baştan sona mukayese edilmiş ve söz konusu eleştirilerin ne derece gerçeği yansıttığı sorgulanmıştır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:el-Beyḍāvı̄ · ez-Zemaḫşerı̄ · Ehl-i Sünnet

Özet

El-Beyḍāvı̄ tefsiri, yazıldığı tarihten günümüze kadar en çok okunan ve kaynak gösterilen tefsirlerden biri olagelmiştir. Bu tefsirin en önemli referanslarından biri Mu tezilī kimliğiyle bilinen ez-Zemaḫşerı̄’nin el-Keşşāf’ıdır. El-Beyḍāvı̄’nin, el-Keşşāf’ın itizali fikirler içeren kısımlarını ayıkladığı ve itikadî yorum gerektiren durumlarda ise kendi mezhebi olan Eş arīlik’in görüşlerine müracaat ettiği bilinmektedir. Bununla birlikte el-Beyḍāvī’nin bu ayıklama sürecinde yeterince titizlik göstermediği ve el-Keşşāf’ta yer alan bazı i tizālī fikirleri tefsirine taşıdığı yönünde eleştiriler gündeme getirilmiştir. Bu çalışmada el-Beyḍāvī’nin ve ez-Zemaḫşerı̄’nin tefsirleri baştan sona mukayese edilmiş ve söz konusu eleştirilerin ne derece gerçeği yansıttığı sorgulanmıştır

Abstract

A Study on the Traces of the I tizālı̄ Influence in al-Bayḍāwı̄'s Tafsīr The Tafsīr of al-Bayḍāwı̄ is one of the exegetical works which have been referred and cited most widely since the time of its composition until present day. And one of the most important sources of this work is the al-Kashshāf of al-Zamakhsharı̄ , who is known to be in line with the Mu tazilī thought. However, al-Bayḍāwı̄ is known to have weeded out in his work the parts containing i tizālı̄ views and resorted to the Sunnī thought concerning articles of belief. And yet criticisms were leveled against al-Bayḍawı̄ to the effect that he was not meticulous enough when weeding out the i tizālı̄ views. This study aims to find out any i tizālı̄ influence in al-Bayḍāwı̄’s tafsīr through reading the exegetical works of both al-Bayḍāwı̄ and al-Zamakhsharı̄ in a comparative fashion, and to investigate the degree of veracity of these criticisms

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ABACI, H. (2014). El-Beyḍāvī Tefsirindeki İ‘tizālī Tesirlerin Varlığı Üzerine. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 55 - Sayı: 2, 151–172. https://ajindex.com/articles/490886

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. el-Ālūsı̄, Ebū’s̱-S̱enā Şihābuddı̄n Maḥmūd b. Abdillāh. Rūḥu’l-Me ānı̄. tah. Alı̄ Abdulbārı̄ Aṭıyye. 16 c. Beyrut: Dāru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1415. Atay, Hüseyin. Osmanlılarda Yüksek Din Eğitimi. İstanbul: Dergâh Yayınları, 1983.
  2. Baltacı, Burhan. “Yunus 10/26. Âyette Yer Alan Ziyade Kelimesinin Ru’yetullah Olarak Anlaşılmasında Ehl-i Sünnet İnancının Etkisi”, Dinî Araştırmalar Dergisi 8:24 (2006), ss.293-304. el-Beġavı̄, Ebū Muḥammed Ḥuseyn b. Mes ūd. Me ālimu’t-Tenzı̄l. Beyrut: Dāru İḥyā i’t- Turās̱ i’l- Arabı̄, 1420. el-Beyḍāvı̄, Nāṣiruddı̄n Ebū Sa ı̄d Abdullāh b. Umer. Envāru’t-Tenzı̄l ve Esrāru’t-Te vı̄l. tah. Muḥammed Abdurraḥmān el-Mar aşlı̄. 5 c. Beyrut: Dāru İḥyā i’t-Turās̱i’l- ‘Arabı̄, 1418. el-Buḫārı̄, Ebū Abdillāh Muḥammed b. İsmā ı̄l. el-Cāmi u’ṣ-Ṣaḥı̄ḥ. 8 c. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1413/1992.
  3. Çelebi, İlyas. İslam İnanç Sisteminde Akılcılık ve Kâdî Abdülcebbâr. İstanbul: Rağbet Yayınları, 2002.
  4. Erkekli, Mustafa. “Beydâvî Tefsirinin Tenkidine Dair Yazılmış İthâf ve İs‘âf Adlı Eserlerin Tahkiki,” Yayınlanmamış Yüksek Lisans tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul, 1990. el-Eş arı̄, Ebū’l-Ḥasen Alı̄ b. İsmā ı̄l b. Ebı̄ Bişr. El-İbāne an Uṣūli’d-Diyāne. Kahire: Dāru’l-Kitāb, 1397/1977. Faḫruddı̄n er-Rāzı̄, Ebū Abdillāh Muḥammed b. ‘Umer. Mefātı̄ḥu’l-Ġayb (et-Tefsı̄ru’l- Kebîr). 32 c. Beyrut: Dāru İḥyā i’t-Turās̱ i’l-‘Arabı̄, 1420. el-Ḥākim en-Nı̄ sābūrı̄, Ebū Abdillāh Muḥammed b. Abdillāh. el-Mustedrak alā’ṣ- Ṣaḥı̄ḥayn. 4 c. Beyrut: Dāru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1411/1990. el-Heys̱ emı̄, Ebū’l-Ḥasen Nūruddı̄n Alı̄ b. Ebı̄ Bekr. Mecme u’z-Zevā id. 10 c. Beyrut: Dāru’l-Kitābi’l- Arabı̄, 1967. Hocazāde, Muḥammed Vecı̄ h el-İzmı̄rı̄. İs āfu'l-İtḥāf fı̄ Mu āveneti’l-Ḳāḍı̄ ve’l-Keşşāf. Mustafa Erkekli’nin “Beydâvî Tefsirinin Tenkidine Dair Yazılmış İthâf ve İs‘âf Adlı Eserlerin Tahkiki” adlı tezinin içinde, s.1-52 (tahkik kısmı) Yayınlanmamış Yüksek Lisans tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul, 1990. İbn Ebı̄ Ḥātim, Ebū Muḥammed Abdurraḥmān b. Muḥammed. Tefsīru’l-Ḳur āni’l- Aẓı̄m. tah. Es ad Muḥammed eṭ-Ṭayyib. 13 c. Mekke: Mektebetu Nizār Muṣṭafā el-Bāz, 1997/1417. İbn Ḥibbān, Ebū Ḥātim Muḥammed el-Bustı̄. Ṣaḥı̄ḥu İbn Ḥibbān. tah. Şu ayb el- Arna ūṭ. 18 c. Beyrut: Mu essesetu’r-Risāle, 1986/1406. İbn Kes̱ı̄r, Ebū’l-Fidā İmāduddı̄n İsmā ı̄l b. Şihābiddı̄n. Tefsīru’l-Ḳur āni’l- Aẓı̄m. tah. Ṭāhā Abdurra ūf Ṣa d. 4 c. Beyrut: