Dergiler / Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 2 - Sayı: 40

BUHÂRÎ VE MÜSLİM'İN SAHİHLERİNDE YER ALAN "HADİSLERLE AMEL" KONUSU

THE QUESTION OF "PRACTICING UPON THE HADITHS" IN BUKHARI'S AND MUSLIM'S SAHIHAYN

Sayfa
245–274
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede, söz konusu iddianın doğruluğunu öğrenmek için pratikteki realitesini araştırmayı hedefledik.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslam dininin ikinci kaynağı olan sünnetin anlaşılması ve uygulanması tarih boyunca farklılık göstermiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu farklılıkların temel sebebi âlimlerin peygamber/sünnet algılarının ve sünnetin aktarılmasında başlıca rol oynayan hadisleri kabul şartlarının standart olmamasından ileri gelmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede, söz konusu iddianın doğruluğunu öğrenmek için pratikteki realitesini araştırmayı hedefledik.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İslam dininin ikinci kaynağı olan sünnetin anlaşılması ve uygulanması tarih boyunca farklılık göstermiştir. Bu farklılıkların temel sebebi âlimlerin peygamber/sünnet algılarının ve sünnetin aktarılmasında başlıca rol oynayan hadisleri kabul şartlarının standart olmamasından ileri gelmiştir. İslam âlimleri hadislerle amel edebilmek için belli kriterler geliştirmişlerdir. Fakat geliştirilen bu kriterler ortak olmadığı için amel edilmesi gereken hadisler de kriter sahiplerine göre değişiklik arz etmiştir. Yani bir âlime göre amel edilmesi gereken bir hadis başka bir âlime göre aynı değere haiz olmamıştır. Bununla birlikte Buhârî ve Müslim'in naklettikleri hadislerin tamamı ile amel edilmesi gerektiği ve bu konuda ümmetin görüş birliğine vardığı iddia edilmiştir. Bu makalede, söz konusu iddianın doğruluğunu öğrenmek için pratikteki realitesini araştırmayı hedefledik.

Abstract

As a second main source of Islam, the Sunnah has been understood and practiced differently in different times of history. The main reason of these differences is that there was not any standard and unity among the Scholars in considering the Prophet/Sunnah and in the requirements on truth values of Hadiths, which is the main actor in transition of the Sunnah. They developed some criteria to take these hadiths into practice according to. However, since of these criteria differs from scholar to scholars, the hadith literature that would be taken into practice differs according to them. In another word, one hadith that must be taken into practice for a scholar had not carried the same value for others. Besides all, it is claimed that all the hadith literature narrated by Bukhari and Muslim should have been taken into practice. To know in what extends this claim was true, we aimed in this study to evaluate their reality in experiencing world.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZCAN, K. (2022). BUHÂRÎ VE MÜSLİM'İN SAHİHLERİNDE YER ALAN "HADİSLERLE AMEL" KONUSU. Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 40, 245–274. https://ajindex.com/articles/490653

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Abdurrazzâk b. Hemmâm, Ebû Bekr es-San'ânî, Musannef, Beyrut, 1403. Aslan, Nasi, "Hanefîlerin Umûmü'l-Belvâ ve Mâlikîlerin Amel-i Ehl-i Medîne Glkesi Bağlamında Haber-i Vâhid'in Değeri Üzerine", Ç. Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt 4, Sayı 2, Temmuz-Aralık, 2004. el-Aynî, Ebû Muhammed Bedreddîn Mahmûd, el-Binaye fî şerhi'l-Hidaye, Beyrut, 2000. el-Aynî, Ebû Muhammed Bedreddin Mahmûd, Şerhu Sünen-i Ebi Davud, Riyad, 1999. el-Aynî, Ebû Muhammed Bedreddin Mahmûd, Umdetü'l-Kârî Şerhi Sahîhi'lBuhârî, Dâru Ghyâî't-Türasi'l-Arabî, Beyrut, t.y. Dönmez, Gbrahim Kâfi, "Gcmâ", Diyanet İslam Ansiklopedisi, Gstanbul, 2000, Cilt: 21, ss. 417-431.
  2. Ertürk, Mustafa, "Haber-i Vahid", Diyanet İslam Ansiklopedisi, Gstanbul, 1996, Cilt: 14, ss. 349-352. el-Begavî, Ebû Muhammed Muhyissünne Hüseyin b. Mesud, Şerhü's-Sünne, Beyrut, 1983. el-Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. Gsmail, el-Câmiu'l-Müsnedu's-Sahîhu'lMuhtasar min Umûri Rasûlillâh ve Sünenihî ve Eyyâmih, thk. Muhammed Züheyr b. Nâsır, y.y., 1422. Cessâs, Ebû Bekr Ahmed b. Ali er-Râzî, Ahkâmü'l-Kur'ân, Lübnan, 1994. ed-Dârekutnî, Ebü'l-Hasen Ali b. Ömer b. Ahmed, Sünenü'd-Dârekutnî, Beyrut, 2004. Ebû Dâvûd, Süleyman b. EG'as b. Gshak el-Ezdi es-Sicistani, Sünenu Ebû Dâvûd, thk. Muhammed Muhyiddin Abdülhamid, Dâru'l-Fikr, y.y., t.y. Görmez, Mehmet, "Hadislerde Delâlet Sorunu", Güncel Dini Meseleler Birinci İhtisas Toplantısı, 02-06 Ekim 2002,
  3. Diyanet GGleri BaGkanlığı Yayınları, Ankara, 2004. el-Hatîb el-Bağdâdî, Ebû Bekr Ahmed b. Ali, Târîhu Bağdad, Beyrut, 2002. el-Hattâbî, Ebû Süleyman Hamd b. Muhammed b. Gbrâhim, Mealimü's-Sünen, Haleb, 1932.
  4. İbn Abdilber, Ebû Ömer Cemaleddin Yusuf b. Abdillah b. Muhammed enNemerî, et-Temhid lima fi'l-Muvatta mine'l-Meani ve'l-Esanid, tahkik Mustafa b. Ahmed Alevi, Muhammed Abdülkebir Bekri, Vizaretü'l-Evkaf ve'G- guuni'l-Gslâmiyye, y.y., 1387. İbn Ebî geybe, Ebu Bekr Abdullah b. Muhammed, el-Musannef, thk. Muhammed Avvame, y.y., t.y., İbn Hacer, Ebü'l-Fadl gehabuddin Ahmed el-Askalani, Nuhbetu'l-Fiker Şerhi, çev. Talat Koçyiğit, Ankara, 1971.
  5. İbn Hazm, Ebû Muhammed b. Ali b. Ahmed b. Saîd ez-Zâhirî, el-Muhallâ bi'l- Âsâr, Dâru'l-Fikr, Beyrut, t.y. İbn Haldun, Ebû Zeyd Veliyyüddin Abdurrahman b. Muhammed, Mukaddime, haz. Süleyman Uludağ, Dergâh Yayınları, Gstanbul, 2011. İbn Kesîr, Ebü'l-Fida Gmadüddin Gsmail b. Ömer, el-Baisü'l-Hasis ilâ İhtisari Ulumi'l-Hadis, thk. Ahmed Muhammed gakir, Beyrut, t.y. İbn RüGd, Ebü'l-Velid Muhammed b. Ahmed b. Muhammed el-Kurtubî, Bidâyetü'l-Müctehid