Dergiler / Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 60 - Sayı: 2

Hadis Rivayetlerini Fludernik’in ‘Doğal’ Anlatı Teorisi Bağlamında Ele Almak

Rethinking Ḥadīth (Prophetic Traditions) as ‘Natural’ Narrative: In the Framework of Fludernik’s ‘Natural’ Narratology

Sayfa
281–305
Yayın Tarihi
2019-11-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede, Fludernik’in teorisi çerçevesinde hadisin ne ölçüde ‘doğal’ anlatı olarak ele alınabileceği tartışılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Monika Fludernik, ‘doğal’ anlatı kavramı ile 90’lı yılların sonunda anlatıbilime yeni bir perspektif getirmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu teoriye göre anlatıyı oluşturan esas unsur olayların belirli bir mantıkla art arda sıralanması değil, onun bir tecrübenin ifadesi olmasıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede, Fludernik’in teorisi çerçevesinde hadisin ne ölçüde ‘doğal’ anlatı olarak ele alınabileceği tartışılmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hadis Anlatısı · 'Doğal' Anlatı · Hadisin Yapısı

Özet

Monika Fludernik, ‘doğal’ anlatı kavramı ile 90’lı yılların sonunda anlatıbilime yeni bir perspektif getirmiştir. Bu teoriye göre anlatıyı oluşturan esas unsur olayların belirli bir mantıkla art arda sıralanması değil, onun bir tecrübenin ifadesi olmasıdır. Fludernik’in yaklaşımı, hadisi anlamak noktasında ışık tutabilir. Zira hadisler, Hz. Muhammed’e ait ya da onunla ilgili bir söz, olay ya da yaşanmış bir tecrübenin sahabi ravi perspektifinden naklidir. Hadisler aynı zamanda Hz. Peygamber’in hayatı boyunca nasıl davrandığını ve insanların tutum ve davranışlarına nasıl tepki verdiğini bize anlatarak onun hayat tecrübesini ortaya koyar. Öte yandan hadis rivayeti, Hz. Peygamber’den edinilen bilginin bir nesilden diğerine anlatımını konu edinen bir tecrübedir. Bu makalede, Fludernik’in teorisi çerçevesinde hadisin ne ölçüde ‘doğal’ anlatı olarak ele alınabileceği tartışılmaktadır.

Abstract

By the concept of ‘natural’ narrative, Monika Fludernik brought a new perspective for narratology in the late ’90s. In her narrative theory, narrativity starts with the human experience rather than the plot. Fludernik’s approach may provide an insight into understanding ḥadīth. Each ḥadīth account is a report of a saying, an event, or an experience about the Prophet Muhammad from the perspective of companion narrators. Ḥadīth also asserts the Prophet’s life experience by telling how he acted in his life and reacted to people’s attitudes. Ḥadīth transmission is also an experience referring to narration of prophetic knowledge from one generation to the next. In this article, I try to discuss to what extent ḥadīth can be considered ‘natural’ narrative in the framework of Fludernik’s theory.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇAMUR, F. Y. (2019). Hadis Rivayetlerini Fludernik’in ‘Doğal’ Anlatı Teorisi Bağlamında Ele Almak. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 60 - Sayı: 2, 281–305. https://ajindex.com/articles/489347

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Aḥmad b. Ḥanbal, Abū ʿAbd Allāh al-Shaybānī. al-Musnad. Cairo: Muʾassasat Qurṭuba, n.d. Alber, Jan. “Natural Narratology.” In Routledge Encyclopedia of Narrative Theory, ed. David Herman, Manfred Jahn, and Marie-Laure Ryan (London & New York: Routledge, 2010), pp.528-530.
  2. Apaydın, Mehmet. Hadislerin Tespitinde Bütünsel Yaklaşım. Istanbul: KURAMER Yayınları, 2018. al-Bayhaqī, Aḥmad b. al-Ḥusayn b.ʿAlī. Shuʿab al-Īmān. Ed.ʿAbd al-ʿAlī ʿAbd al-Ḥamīd Ḥāmid. Riyadh: Maktabat al-Rushd, 2003.
  3. Beaumont, Daniel. “Hard-Boiled: Narrative Discourse in Early Muslim Traditions.” Studia Islamica 83 (1996), pp.5-31. al-Bukhārī, Muḥammad b. Ismāʿīl. al-Jāmiʿ al-Ṣaḥīḥ. Ed. Muḥammad Zuhayr b. Nāṣir. Cairo: Dār Ṭawq al-Najāt, 1422. Coşkun, Selçuk. Hadîse Bütüncül Bakış: Tesbît-Anlama-Anlatma Bağlamında Bir İnceleme. Istanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 2014. al-Dārimī, Abū Muḥammad ʿAbd Allāh b. ʿAbd al-Raḥmān. Sunan al-Dārimī. Ed. Ḥusayn Salīm Asad al-Dārānī. [Medina]: Dār al-Mughnī, 2000.
  4. El Calamawy, Sahair. “Narrative Elements in the Ḥadīth Literature.” In Arabic Literature to the End of the Umayyad Period, ed. A. F. L. Beeston, T. M. Johnstone, R. B. Serjeant, and G. R. Smith (Cambridge: Cambridge University Press, 1983), pp.308-316.
  5. Elias, Jamal J. “The Ḥadīth Traditions of ʿĀʾisha as Prototypes of Self-Narrative.” Edebiyât 7 (1997), pp.215-233.
  6. Fludernik, Monika. Towards a ‘Natural’ Narratology. London & New York: Routledge, 2002.
  7. Genette, Gérard. Narrative Discourse: An Essay in Method. Trans. from French by Jane E. Lewin. Ithaca: Cornell University Press, 1983.
  8. Goodwin, Charles. Conversational Organization: Interaction between Speakers and Hearers. New York: Academic Press, 1981.
  9. Günther, Sebastian. “Fictional Narration and Imagination within an Authoritative Framework: Towards a New Understanding of Ḥadīth.” In Storytelling in the Framework of Non-fictional Arabic Literature, ed. Stefan Leder (Wiesbaden: Harrassowitz Verlag, 1998), pp.433-471. Ibn Māja, Abū ʿAbd Allāh Muḥammad b. Yazīd al-Qazwīnī. Sunan. Ed. Muḥammad Fuʾād ʿAbd al-Bāqī. [Beirut]: Dār Iḥyāʾ al-Kutub, n.d. al-Khaṭīb al-Baghdādī, Abū Bakr Aḥmad b. ʿAlī. al-Kifāya fī ʿIlm al-Riwāya. Ed. Ibrāhīm Ḥamdī al-Madanī. Medina: al-Maktaba al-ʿIlmiyya, n.d. Kuzudişli, Ali. Rivayetlerde Sarmal Özellik. İzmir: Tibyan Yayıncılık, 2012.
  10. Labov, William & Joshua Waletzky. “Narrative Analysis: Oral Versions of Personal Experience.” Journal of Narrative and Life Experience 7:1-4 (1997), pp.3