Dergiler / Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2019 / Cilt: 0 - Sayı: 23

KÖY ENSTİTÜLERİNİN TOPLUMSAL CİNSİYET AÇISINDAN ANALİZİ

GENDER ANALYSIS OF VILLAGE INSTITUTES

Sayfa
57–78
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu son bölüm, Köy Enstitülerinin ataerkil yapının ve burjuva cinsiyetçiliğin yeniden üretilmesine nasıl katkıda bulunduğunu analiz edecektir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale, yeni bir karma eğitim modelinin uygulamaya koyulduğu Köy Enstitülerinin toplumsal cinsiyet açısından analizini yapmayı amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kavramsal çerçeve, ‘evcil ideolojinin’ Rogers, 2006 Köy Enstitüleri’ndeki eğitim programları aracılığıyla nasıl aktarıldığı, sunulduğu, müzakere edildiği ve yeniden üretildiğini anlamayı sağlayacaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu son bölüm, Köy Enstitülerinin ataerkil yapının ve burjuva cinsiyetçiliğin yeniden üretilmesine nasıl katkıda bulunduğunu analiz edecektir
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2006 Verileri
⚙️Değişkenler:Köy Enstitüleri · Toplumsal Cinsiyet Analizi · Kızların Eğitimi

Özet

Bu makale, yeni bir karma eğitim modelinin uygulamaya koyulduğu Köy Enstitülerinin toplumsal cinsiyet açısından analizini yapmayı amaçlamaktadır. Bu perspektif ile bu çalışma üç temel bölüme ayrılmıştır. İlk bölüm, toplumsal cinsiyet ve eğitime ilişkin ilgili teorik yaklaşımlar hakkında genel bilgi verir. Kavramsal çerçeve, ‘evcil ideolojinin’ Rogers, 2006 Köy Enstitüleri’ndeki eğitim programları aracılığıyla nasıl aktarıldığı, sunulduğu, müzakere edildiği ve yeniden üretildiğini anlamayı sağlayacaktır. Ayrıca bu bölüm, Enstitülerdeki kızların eğitiminin hem muhafazakâr bir güç hem de değişimin bir gücü olduğunu göstermesi bakımından önemlidir. İkinci kısımda, Enstitü kurucularının, hocalarının, yöneticilerinin yaklaşımları, söylemleri ve ilgili metinleri aracılığıyla toplumsal cinsiyet açısından incelenecektir. Bu bölüm, kızların okutulma nedenlerine ilişkin farklı görüşleri göstermeyi amaçlar: geleceğin anneleri, iyi eşleri ve/ya erkeklerle aynı haklara sahip iyi vatandaşları…vb. Kızların eğitimine ilişkin muğlak vizyonlarına rağmen kurucuların hemen hepsi için kızları eğitilmesi önemliydi ve bu doğrultuda Enstitülerdeki kızların sayılarını ve oranlarını artırmaları için Enstitü yöneticilerini inisiyatif kullanmaları yönünde teşvik ediyorlardı. Üçüncü bölüm, Köy Enstitüsü eğitim programlarının, cinsler arasındaki toplumsal cinsiyet basmakalıpları ile şekillendirilmiş olan geleneksel iş bölümünün yeniden üretilmesine nasıl katkıda bulunduğunu inceleyecektir. Ayrıca bu bölüm, Köy Enstitüsü öğrencilerine ilişkin basılmış hatıratlardaki hikayeleri inceleyerek, Enstitü öğrencilerinin toplumsal cinsiyete ilişkin basmakalıp davranış ve algılayışları nasıl içselleştirdiklerini gösterecektir. Bu son bölüm, Köy Enstitülerinin ataerkil yapının ve burjuva cinsiyetçiliğin yeniden üretilmesine nasıl katkıda bulunduğunu analiz edecektir

Abstract

This article aims to provide a gender analysis of Village Institutes by which a new mixed education model has been initiated at the village level. In this perspective, this work is organized in three main parts. The first part outlines the relevant theoretical approaches to gender and education. The conceptual framework enables us to understand the means by which a ‘domestic ideology’ Rogers, 2006 has been transposed, represented, negotiated and reproduced through Institute’s curriculums. Additionally, this part is indispensable to demonstrate girls’ education at the Institutes was both a conservative force and a force for change. The second part presents the gender perspectives of Institutes’ founders, teachers or executives through their own speeches and relevant texts. This part aims to demonstrate the founders’ views with regard to various reasons of girls’ schooling: future mothers, good wives and / or good citizens with the same rights with the male sex…etc. Despite their ambiguous visions of female education, almost all defended the idea that it was essential to educate girls and encouraged the directors to take the initiative to increase the number and ratio of girls in the Institutes. The third part examines how Institute’s education programs contribute to the reproduction of a traditional gender-stereotyped division of labour. Additionally, this part consists in analysing published memories to demonstrate how students internalized the stereotypical gender attitudes and perceptions. This last part examines how Institutes generate the reproduction of the patriarchal structure and bourgeois sexism

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KINLI, İ. Ö. (2022). KÖY ENSTİTÜLERİNİN TOPLUMSAL CİNSİYET AÇISINDAN ANALİZİ. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 23, 57–78. https://ajindex.com/articles/487888

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Le Journal officiel de la République de Turquie, Numéro 4491, le 22 Avril 1940: 13682- 13683. Le Journal officiel de la République de Turquie, Numéro 5141, le 25 Juin 1942: 3243-3250.
  2. Akşit, Elif Ekin (2005), Kızların Sessizliği. Kız Enstitülerinin Uzun Tarihi, İletişim Yayınları,
  3. İstanbul.
  4. Albisetti, James C. (1993), “The Feminization of Teaching in the Nineteenth Century: A Comparative Perspective”, History of Education, 22 (3), s. 253-263.
  5. Altınay, Ayşe Gül (2013) (Der.), Vatan, Millet, Kadınlar, İletişim Yayınları,
  6. İstanbul.
  7. Altunya, Niyazi (2012), “Köy Enstitüsü Sistemi’ne Genel Bir Bakış”, (Editör: Ekrem Işın), Düşünen Tohum Yaşayan Toprak Cilt I, İstanbul Araştırmaları Enstitüsü, İstanbul, s. 82-108.
  8. Apaydın, Talip (2009),
  9. Köy Ensitüsü Yılları, Literatür Yayınları,
  10. İstanbul.
  11. Araujo, Helena C. (1992), “The Emergence of a ‘New Orthodoxy’: Public Debates on Women’s Capacities and Education in Portugal, 1880–1910”, Gender and Education, 4 (1/2), s. 7– 24. Aytan, Mehmet Emin (2005), Gönen köy enstitülü yıllar: tanıklıklarıyla Engin Tonguç, Ömer Uzgil, Hüseyin Akbaş, Fakir Baykurt, Yeni Kuşak Köy Enstitülüler Derneği Yayınları,
  12. İzmir.
  13. Bailey, Paul J. (2007), Gender and education in China: gender discourses and women’s schooling in the early twentieth century, Routledge, London and New York. Balkır, Süleyman Edip (1974), Dipten gelen ses: Arifiye Köy Enstitüsü, 1940-1946,
  14. Hür Yayınevi,
  15. İstanbul.
  16. Baydar, Oya (1976), “Kuruluş Yıllarında Türkiye’nin Sosyo-Ekonomik Yapısı ve Sınıfsal Açıdan Köy Enstitüleri”, Yeni Toplum (Köy Enstitüleri Özel Sayısı), S. 5, s. 15-32.
  17. Baykurt, Fakir (1999), Özyaşam Cilt 2. Köy Enstitülü Delikanlı, Papirüs Yayınları,
  18. İstanbul.
  19. Bradley, Harriet (1989), Men’s Work, Women’s Work: A Sociological History of the Sexual Division of Labor in Employment, Polity Press,
  20. Cambridge. Candoğan, Galip (1990), İvriz Köy Enstitüsünde Öğrencilik Yıllarım, Sebat, Konya. Candoğan, Galip (1991), Tonguç’un Köy Öğretmeni, Sunucu Yayınları,
  21. İzmir.
  22. Chiu, Patricia Pok‐kwan (2008), “A position of usefulness: gendering history of girls’ education in colonial Hong Kong (1850s–1890s)”, History of Education, 37 (6), s. 789-805.
  23. Cortina, Regina ve Sonsoles San Roman (2006), “Introduction: Women and Teaching: Global Perspectives on the Feminization of a Profession”, (Editörler: Cortina, Regina ve Sonsoles San Roman), Women and Teaching: Global Perspectives on the Feminization of a Profession, Palgrave, New York, s. 1-20.
  24. Dağlar, Ahmet Lütfi (1987), Düziçi Köy E