Dergiler / Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2007 / Cilt: 16 - Sayı: 2

Üniversite Öğrencilerinde Yalnızlığın Yordayıcısı Olarak Psikolojik İyi Olma

Psychological Well-Being in Predicting Loneliness Among University Students'

Sayfa
109–118
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlar ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi olmaları ile ilgili boyutların (kendini kabul, kişisel büyüme, yaşam amacı, diğerleriyle olumlu ilişkiler, çevresel kontrol ve otonomi) onların yalnızlık düzeylerini ne oranda yordadığını belirleyebilmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada veri toplama araçları olarak UCLA Yalnızlık Ölçeği (Russell, Peplau & Cutrona, 1980) ve Psikolojik İyi Olma Ölçeği(Ryff,1989a) kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi olmaları ile ilgili boyutların (kendini kabul, kişisel büyüme, yaşam amacı, diğerleriyle olumlu ilişkiler, çevresel kontrol ve otonomi) onların yalnızlık düzeylerini ne oranda yordadığını belirleyebilmektir. Araştırmada veri toplama araçları olarak UCLA Yalnızlık Ölçeği (Russell, Peplau & Cutrona, 1980) ve Psikolojik İyi Olma Ölçeği(Ryff,1989a) kullanılmıştır. Örneklem 268 üniversite öğrencisinden oluşmuştur. Pearson Product Momentum Korelasyon katsayıları yalnızlık düzeyleri ile psikolojik iyi olma boyutlarının anlamlı ilişkiler gösterdiğini ve Stepwise Regresyon Analizi ise toplam varyansın %49’unu yordadığı görülmüştür. Araştırma sonuçları psikolojik iyi olmanın boyutlarından biri olan diğerleriyle olumlu ilişkilerin yalnızlığı en fazla yordadığını göstermiştir. Sonuçlar ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.

Abstract

The purpose of this study was to determine how university students’ loneliness are predicted by their level of psychological well-being (self acceptance, personal growth, purpose in life, positive relations with others, environmental mastery and autonomy). To collect data UCLA-R Loneliness (Russell, Peplau & Cutrona, 1980) and Psychological Well-Being Scales (Ryff,1989a) were used. The sample was consisted of 268 university students from Cukurova University, Adana, Turkey. For the analysis of the data multiple regression analysis was used. Pearson Product Momentum Correlation matrix results revealed that all psychological well-being dimensions were significantly correlated to “UCLA Loneliness Scale” scores and Stepwise Regression analysis results explained 49% of total variance. The results has shown the best predictor of loneliness was positive relations with others The results were discussed in the light of the related literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CENKSEVEN, F., ÇEÇEN, A. R. (2022). Üniversite Öğrencilerinde Yalnızlığın Yordayıcısı Olarak Psikolojik İyi Olma. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 2, 109–118. https://ajindex.com/articles/485704

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Anderson, C.A. & Harvey, R. J. (1988). Discriminating between problems in living: An examination of measures of depression, loneliness, shyness, and social anxiety. Journal of Social and Clinical Psychology. 6(3), 482-491. Arkar,H. & Sarı, F.H.(2004). Relationship between quality of life, perceived social support,social network and loneliness ın a Turkish sample. Yeni Symposium:Psikiyatri, Nöroloji ve Davranış Bilimleri Dergisi, 42 (1) 20-27.
  2. Azizoğlu, S. (1993). Psikolojik yardım aramaya yönelen ve yönelmeyen bireylerde stress, kontrol odağı inancı, yalnızlık algısı ve psikolojik belirti gösterme düzeyi arasındaki ilişki. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara Bowling,A., Edelmann,R., Leaver, J., & Hoekel,T. (1989). Loneliness, mobility, wellbeing and social support in a sample of over-85 years olds. Personality and ınidividual Differences, 10, 1189-1192.
  3. Cenkseven, F. (2004). Üniversite öğrencilerinde öznel ve psikolojik iyi olmanın yordayıcılarının incelenmesi [Examining the predictors of subjective and psychological well-being of university students], Unpublished Phd. Thesis, Çukurova University, Adana. Cooper, H., Okamura, L. & McNeil, P. (1995). Situation and personality correlates of psychological well-being: Social activity and personal control. Journal of Research in Personality, 29, 395-417.
  4. Çeçen, A. R. (2007). Humor styles in predicting loneliness among Turkish university students. Social Behaviour and Personality. 35, (6), 835-844.
  5. Çeçen, A.R. (2007).The Turkish short version of the social and emotional loneliness scale for adults (SELSA-S): Initial development and validation. Social Behaviour and Personality. 35 (6), 717-734.
  6. Çeçen, A.R. (in press) University Students’ Loneliness and Perceived Social Support Levels According to Gender and Perceived Parents Attitudes, [Üniversite Öğrencilerinin Cinsiyetlerine ve Ana baba Tutum Algılarına göre Yalnızlık ve Algılanan Sosyal Destek Düzeylerinin İncelenmesi]. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi Demir, A. (1989). U.C.L.A. Yalnızlık ölçeğinin geçerlik ve güvenilirliği. Psikoloji Dergisi, 7 (23), 14-18.
  7. Demir, A. (1990). Üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeylerini etkileyen bazı etmenler. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi.
  8. Ankara.
  9. Deniz, M., Hamarta, E. & Arı, R. (2005). An ınvestigation of social skills and loneliness levels of unıversıty students with respect to their attachment styles ın a sample of Turkısh students. Social Behavior a