Dergiler / Akademik İncelemeler Dergisi / 2011 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Türkiye ve İran Tecrübelerinin Karşılaştırmalı Analizi Bağlamında Mısır’ın Politik Geleceği

Egypt’s Political Future in a Comparative Analysis between the Turkish and the Iranian Experience

Sayfa
201–232
Yayın Tarihi
2014-07-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Dini merkezli bir rejime sahip olma olasılığı tezi, Siyasal İslam’ın Türkiye-İran karşılaştırmalı analizine dayanarak, dini hareketlerin Mısır siyasi yaşamına katılımlarında yaşanan evrimin de ışığında her iki ülke modeli için de incelenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:2011 devriminin sonucu olarak demokratik bir rejim kurma perspektifi İslamcı gruplarca domine edilen bir hakim otorite olasılığını barındırdığı için Mısır sokaklarında olduğu kadar entellektüeller arasında da pek çok tartışmaya yol açtı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özellikle liberal, köklü ve örgütlenmiş muhalif partilerin yokluğunda eski rejimin baskı altında tuttuğu farklı dini grupların meydana çıkışı ve Mısır siyasi hayatında yer alma isteklerini alenen dile getirmeleri bu şüpheleri daha da arttırdı.
💡
Sonuç & Katkı:Dini merkezli bir rejime sahip olma olasılığı tezi, Siyasal İslam’ın Türkiye-İran karşılaştırmalı analizine dayanarak, dini hareketlerin Mısır siyasi yaşamına katılımlarında yaşanan evrimin de ışığında her iki ülke modeli için de incelenmiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2011 Verileri
⚙️Değişkenler:İslamcılık · İran devrimi · Politik

Özet

2011 devriminin sonucu olarak demokratik bir rejim kurma perspektifi İslamcı gruplarca domine edilen bir hakim otorite olasılığını barındırdığı için Mısır sokaklarında olduğu kadar entellektüeller arasında da pek çok tartışmaya yol açtı. Özellikle liberal, köklü ve örgütlenmiş muhalif partilerin yokluğunda eski rejimin baskı altında tuttuğu farklı dini grupların meydana çıkışı ve Mısır siyasi hayatında yer alma isteklerini alenen dile getirmeleri bu şüpheleri daha da arttırdı. Dini merkezli bir rejime sahip olma olasılığı tezi, Siyasal İslam’ın Türkiye-İran karşılaştırmalı analizine dayanarak, dini hareketlerin Mısır siyasi yaşamına katılımlarında yaşanan evrimin de ışığında her iki ülke modeli için de incelenmiştir.

Abstract

The perspective of establishing a democratic regime in the aftermath of the youth revolution in 2011 has stimulated a lot of debates among intellectuals as well as in the Egyptian street about the possibility of having a ruling authority that is mainly dominated by some Islamic-oriented groups. The emergence of different religious factions that were repressed under the precedent regime and their public expression of a willingness to take part into the political life in Egypt increased the doubts about this possibility especially in the absence of liberal, grass-rooted and well-organized opposition parties. By relying on a comparative analysis of political Islam in both Turkey and Iran, the argument of having a possible religiously oriented regime on either country’s model is examined in light of the evolution of religion involvement in the Egyptian political life.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MAGUED, S. (2014). Türkiye ve İran Tecrübelerinin Karşılaştırmalı Analizi Bağlamında Mısır’ın Politik Geleceği. Akademik İncelemeler Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 201–232. https://ajindex.com/articles/4831

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. ABED-KOTOB, Sana (1995), “The Accommodationists Speak: Goals and Strategies of the Muslim Brotherhood of Egypt”, International Journal of Middle East Studies, Vol. 27, No. 3, pp. 321-339.
  2. AKHAVI, Shahrough (2003), “Sunni Modernist Theories of Social Contract in Contemporary Egypt”, International Journal of Middle East Studies, Vol. 35, No. 1, pp. 23-49.
  3. AKHAVI, Shahrough, (1992), “The Clergy's Concepts of Rule in Egypt and Iran”, Annals of the American Academy of Political and Social Science, Vol. 524, Political Islam, pp. 92-102
  4. ARJOMAND, Said Amir (1986), “Iran’s Islamic Revolution in Comparative Perspective”, World Politics, Vol. 38, No. 3, pp. 383-414.
  5. ASHTIANI, Ali Mirsepassi (1994), “The Crisis of Secular Politics and the Rise of Political Islam in Iran”, Social Text, No. 38, pp. 51-84.
  6. ASHOUR, Omar (2007), “Lions Tamed? An Inquiry into the Causes of DeRadicalization of Armed Islamist Movements: The Case of the Egyptian Islamic Group”, Middle East Journal, Vol. 61, No. 4, pp. 596-625.
  7. ATAMAN, Muhittin (2002), “Özal Leadership and Restructuring of Turkish Ethnic Policy in the 1980s”,
  8. Middle Eastern Studies, Vol. 38, No. 4, pp. 123-142.
  9. AYATA, Sencer (1996), “Patronage, Party, and State: The Politicization of Islam in Turkey”, Middle East Journal, Vol. 50, No. 1, pp. 40-56.
  10. AYOOB, Mohamed (2004), “Political Islam: Image and Reality”, World Policy Journal, Vol. 21, No. 3, pp. 1-14.
  11. AYOOB, Mohamed (2009), The Many Faces of Political Islam; Religion and Politics in the Muslim World, University of Michigan Press.
  12. AYOUBI, Nazih (1991), Political Islam: Religion and Politics in the Arab World, Routledge, London, New York. BAYAT, Asef (1998), “Revolution without Movement, Movement without Revolution: Comparing Islamic Activism in Iran and Egypt”, Comparative Studies in Society and History, Vol. 40, No. 1, pp. 136-169.
  13. BAYAT, Asef (2005), “Islamism and Social Movement Theory”, Third World Quarterly, Vol. 26, No. 6, pp. 891-908.
  14. BRADLEY, Megan (2007),
  15. Political Islam, Political Institutions and Civil Society in Iran, International Development Research Center. FAWAZ, Gerges (2000),
  16. Middle East Journal, Vol. 54, No. 2, pp. 297-299.
  17. FAWAZ, Gerges (2000),” The End of the Islamist Insurgency in Egypt?: Costs and Prospects”, Middle East Journal, Vol. 54, No. 4, pp. 592-612.
  18. FLORES, Alexander (1993), “Secularism, Integralism and Political Islam: The Egyptian Debate” Middle East Report, No. 183, pp. 32-38.
  19. FOX, Jonathan (2001), “Religion as an Overlooked Element of In