KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Çalışma ve Toplum / 2022 / Cilt: 3 - Sayı: 74

2010’ların İkinci Yarısında Türkiye’de İşçi Sınıfı Protesto Eylemleri

H. Deniz SERT
Alpkan BİRELMA
Ebru IŞIKLI
Sayfa
1861–1900
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Protesto olayı analizi yöntemiyle yapılan özgün araştırmada 2015-19 yıllarında basına yansıyan 3 bin 95 eylem vakası tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’de otoriter neoliberalizmin grevler üzerindeki etkileri 1990’ların ikinci yarısında belirginleşmiş, yasal grevlere katılan grevci işçi sayısı bu dönemde azalmıştır. 2010’larda ise hükümetin otomatikleşen ertelemeleri sebebiyle yasal grev yapmak neredeyse imkansızlaşmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu araştırma işçi sınıfının 2010’ların ikinci yarısında işverenlerine ve devlete yönelik protesto eylemlerini inceleyerek bu sorulara yanıt aramaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Protesto olayı analizi yöntemiyle yapılan özgün araştırmada 2015-19 yıllarında basına yansıyan 3 bin 95 eylem vakası tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2010 Verileri
⚙️Değişkenler:Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri · Çalışma Sosyolojisi · Sosyal Adalet

Özet

Türkiye’de otoriter neoliberalizmin grevler üzerindeki etkileri 1990’ların ikinci yarısında belirginleşmiş, yasal grevlere katılan grevci işçi sayısı bu dönemde azalmıştır. 2010’larda ise hükümetin otomatikleşen ertelemeleri sebebiyle yasal grev yapmak neredeyse imkansızlaşmıştır. Ülkede otoriterleşmenin arttığı bu dönemde işçi sınıfının protesto eylemleri de sönümlenip önemsizleşmiş midir? Yoksa başka biçimlerde sürmekte midir? Bu araştırma işçi sınıfının 2010’ların ikinci yarısında işverenlerine ve devlete yönelik protesto eylemlerini inceleyerek bu sorulara yanıt aramaktadır. Protesto olayı analizi yöntemiyle yapılan özgün araştırmada 2015-19 yıllarında basına yansıyan 3 bin 95 eylem vakası tespit edilmiştir. Bu makalede asıl olarak işyeri temelli eylemler, yani bir işyerindeki işçilerin işyerindeki sorunlarıyla alakalı olarak işverenlerini hedef alan eylemler incelenip analiz edilmiştir. Vakaların yaklaşık beşte birine devletin müdahale ettiği, yaklaşık 170 bin işçinin grevinin hükümetçe ertelendiği 2015-19 yıllarında Türkiye işçi sınıfının, tüm engellere rağmen hakkını aramak için küçümsenemeyecek bir protesto performansı göstermiş olduğu ortaya konulmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SERT, H. D., BİRELMA, A., IŞIKLI, E. (2022). 2010’ların İkinci Yarısında Türkiye’de İşçi Sınıfı Protesto Eylemleri. Çalışma ve Toplum, Cilt: 3 - Sayı: 74, 1861–1900. https://ajindex.com/articles/482781

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Abdalla, N. (2020) “From the Dream of Change to the Nightmare of Structural Weakness: The Trajectory of Egypt’s Independent Trade Union Movement After 2011”,
  2. Weipert-Fenner, I. ve Wolff, J. (der.) Socioeconomic Protests in MENA and Latin America, Cham: Palgrave Macmillan, 145-168.
  3. Albuquerque, H. (2021) “Lula’s Return Could Save Brazilian Democracy”, Jacobin. https://jacobinmag.com/2021/03/lula-return-brazilian-democracy-vaza-jato
  4. Arıcan, Y. F. (2018) “Sınıf, Siyaset ve Kimlik Arasında: Hak-İşçi Sendikaları Konfederasyonu”, Savaşkan, O. ve Ertan M. (der.) Türkiye’nin Büyük Dönüşümü içinde, İletişim: İstanbul, 551-577.
  5. Arslan, H. ve Odman, A. (2012) “Vakıf Üniversitesinde Akademik Kapitalizm ve Akademik Sendikacılık: Laureate Edu., Inc. İstanbul Bilgi Üniversitesi ve Sosyal-İş/DİSK Örneği”, Sosyal Haklar IV. Ulusal Sempozyumu Bildiri Kitabı, Muğla: Muğla Üniversitesi.
  6. Arslanalp, M. ve Erkmen, D. (2020) “Mobile emergency rule in Turkey: legal repression of protests during authoritarian transformation”, Democratization, 27:6, 947-969.
  7. Bakır, O. ve Akdoğan, D. (2009) “Türkiye'de Sendikalaşma ve Özel Sektörde Sendikal Örgütlenme”, TÜRK-İŞ Dergisi, 383, 88-95.
  8. Barrie, C. ve Ketchley, N. (2018) “Opportunity Without Organization: Labor Mobilization in Egypt After The 25th January Revolution”, Mobilization: An International Quarterly 23(2): 181-202.
  9. Bayraktar, K., Karabulut, Ö., Altan, B., Ağabeyoğlu, H. ve Üstün, B. (2020) 3. Havalimanı İşçileri Mistik Tülü Kaldırdı. İstanbul:
  10. Ayrıntı. Beinin, J. (2013) "A Workers' Social Movement on the Margin of the Global Neoliberal Order, Egypt 2004-2009", Beinin J. ve Vairel F. (der.) Social Movements, Mobilization, and Contestation in the Middle East and North Africa içinde, Stanford: Stanford University Press.
  11. Beinin, J. (2016) Workers and Thieves. Stanford: Stanford University Press.
  12. Birelma, A. (2014) Ekmek ve Haysiyet Mücadelesi: Günümüz Türkiyesi’nde Üç İşçi Hareketinin Etnografisi, İstanbul:
  13. İletişim. Birelma, A. (2015) “Türkiye’de Taşeron Çalışma”, Toplum ve Bilim, 133, 55-96.
  14. Birelma, A. (2018) “When Local Class Unionism Meets International Solidarity: A Case of Union Revitalisation in Turkey”, Global Labour Journal 9(2). Birelma, A. (2022) Trade Unions in Turkey, 2022. Berlin: Friedrich Ebert Stiftung. Biziukov, P. (2012) “The Dynamics of Labor Protests in Russia, 2008 to 2011”, Sociological Research, 51:5, 45-63. Bozkurt-Güngen, S. (2018) “Labour and Authoritarian Neoliberalism: Changes and Continuities Under the