Dergiler / Current Research in Social Sciences / 2020 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Koruyucu ve Biyolojik Aile Sahip Okul Öncesi Çocukların Ego Sağlamlıklarının Karşılaştırılması

Comparison of Ego Resilience of Preschool Children with Foster and Biological Families

Sayfa
161–169
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, biyolojik aileye sahip çocukların ego sağlamlık düzeyleri koruyucu aileye sahip çocuklardan istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ego sağlamlığı, değişen koşullara uyum sağlayabilme yeteneği olarak ifade edilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Temelleri erken çocukluk yıllarında atılan ego sağlamlığı, genetik, çevresel ve bireysel faktörlerden etkilenmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, biyolojik aileye sahip çocukların ego sağlamlık düzeyleri koruyucu aileye sahip çocuklardan istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2011 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Ego sağlamlığı, değişen koşullara uyum sağlayabilme yeteneği olarak ifade edilmektedir. Temelleri erken çocukluk yıllarında atılan ego sağlamlığı, genetik, çevresel ve bireysel faktörlerden etkilenmektedir. Bu çalışmada, koruyucu ve biyolojik aileye sahip okul öncesi yaş çocukların ego sağlamlıklarının incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma grubunu, koruyucu aileye (n=58) ve biyolojik aileye (n=68) sahip 5-6 yaşında 126 çocuk oluşturmuştur. Betimsel tarama modelindeki çalışmada, veriler Önder ve Gülay Ogelman (2011) tarafından uyarlanan Çocuk Ego Sağlamlığı Ölçeği ile toplanmıştır. Eisenberg ve meslektaşları tarafından Block’un Q-Sort yönteminden esinlenilerek 1996’da geliştirilen Çocuk Ego Sağlamlığı Ölçeği, çocukların psikolojik sağlamlığını ortayaçıkarmayı amaçlamaktadır. Ölçeğin anne-baba ve öğretmen formları bulunmaktadır. On iki maddeli ve 9’lu likert türündeki ölçek, tek boyuttan oluşmaktadır. Verilerin analizinde betimleyici istatistikler ve bağımsız örneklem t-Testi kullanılmıştır. Sonuç olarak, biyolojik aileye sahip çocukların ego sağlamlık düzeyleri koruyucu aileye sahip çocuklardan istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. Bulgular alan yazın ışığında tartışılmıştır, erken yaşlarda ego sağlamlığının geliştirilmesi için öneriler geliştirilmiştir.

Abstract

Ego resilience is expressed as the ability to adapt to changing conditions. Ego resilience, the foundations of which were laid in early childhood, are influenced by genetic, environmental and individual factors. In this study, it is aimed to investigate the ego resilience of preschool children with a protective and biological family. The study group consisted of 126 children, 5-6 years old, with foster family (n = 58) and biological family (n = 68). In the descriptive survey model, the data were collected with the Child Ego Resilience Scale adapted by Önder and Gülay Ogelman (2011). Descriptive statistics and independent sample t-Test were used to analyze the data. Eisenberg and colleagues adapted Block’s Q-Sort method in 1996 to develop the Children’s Ego Resiliency Scale, which is a measuring instrument that identifies the resiliency level of children. The scale has parent and teacher forms. The scale with twelve items and 9-point likert consists of one dimension. As a result, ego resilience levels of children with biological families were found to be significantly higher than children with foster families. The findings were discussed according the literature, suggestions were developed to improve ego resilience at an early age.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZYÜREK, A., OGELMAN, H. G. (2022). Koruyucu ve Biyolojik Aile Sahip Okul Öncesi Çocukların Ego Sağlamlıklarının Karşılaştırılması. Current Research in Social Sciences, Cilt: 6 - Sayı: 2, 161–169. https://ajindex.com/articles/481969

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Alvarado, A. E. (2019). The resilience within: perspectives from adults supporting foster children. (Unpublished doctoral dissertation). University of Northern Colorado, USA. Bayındır, D, Balaban Dağal, A, ve Önder, A. (2018). Türkiye’deki 60-72 aylık çocuklarda duygu düzenleme becerilerinin ego sağlamlık düzeylerine göre incelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 29, 377-400. Block J. H., & Block J. (1980). The role of ego-control and ego-resiliency in the organization of behavior. In W. A. Collins (Ed.). Minnesota Symposia on Child Psychology. (Vol. 13, pp. 39–101). NJ: Erlbaum; Hillsdale. Block J, & Block J. H. (2006). Venturing a 30-year longitudinal study. American Psychologist, 61, 315–327.
  2. Brock, L. L., & Curby, T. W. (2016). The role of children’s adaptability in classrooms characterized by low or high teacher emotional support consistency. School Psychology Review, 45, 209–225.
  3. Can, Y. (2000). Koruyucu aile uygulaması: Ankara örneği. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi,
  4. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  5. Cowen, E. L., Wyman, P. A., Work, W. C., & Parker, G. R. (1990). The Rochester Child Resilience Project: Overview and summary of first year findings. Development and Psychopathology, 2, 193-212.
  6. Cumberland-Li A, Eisenberg N, & Reiser M. (2004). Relations of young children’s agreeableness and resiliency to effortful control and impulsivity. Social Development, 13, 193–212.
  7. Daşbaş, S. (2015). Koruyucu aile hizmetinin koruyucu aileler ve biyolojik çocukları üzerindeki etkisi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 26(1), 65-87.
  8. Eisenberg N., Spinrad T. L., Fabes R. A., Reiser M., Cumberland A., Shepard S. A., & Thompson, M. (2004). The relations of effortful control and impulsivity to children’s resiliency and adjustment. Child Development, 75, 25–46.
  9. Erdugan, S. (2019). Koruyucu aile modelinde aile yaşam deneyimleri: Aile Sistemleri Teorisi temelinde niteliksel bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi,
  10. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  11. Gjerde, P. F., Block, J., & Block, J. H. (1986). Egocentrism and ego resiliency: Personality characteristics associated with perspectivetaking from early childhood to adolescence. Journal of Personality and Social Psychology, 51(2), 423-434.
  12. Gülay, H. (2004). Korunmaya muhtaç ve ailesinin yanında yaşayan 6 yaş çocuklarının sosyal becerilerinin karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi,
  13. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  14. Gülay-Ogelman, H. (2014). Investigation o