Dergiler / Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2015 / Cilt: 19 - Sayı: 1

KELÂMÎ ONTOLOJİ AÇISINDAN VAHDET-İ VÜCUTÇU TEVHİT ANLAYIŞINA BAZI ELEŞTİRİLER

Some Critics to Understanding of Tawheed Based on Wah- dat al-Wujud in Terms of The Theological Ontology

Sayfa
63–86
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Dini alana dönük olarak, vah- det-i vücut nazariyesiyle şekillenen tevhit anlayışının taşıdığı itikadî ve uh- revî sorunlar ise insanın irade ve sorumluluk alanına terettüp etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Özet: İslam düşüncesinin iki ana damarını oluşturan kelam ve tasavvuf, ta- rihsel süreç içinde sahip oldukları tevhit tasavvurlarıyla birbirine benzeşenyönleri olduğu kadar aralarında oluşan zıtlıklarla da dikkat çeken iki disip- lindir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Öyle ki, ilerleyen süreçte vahdet-i vücutçu geleneğin ön- cülük ettiği anlayış, tasavvuftaki tevhit algısına da doğrudan etki etmiştir.Mütekellimler, Allahın ve insanın zât, sıfat ve fiillerini ve bu bağlamda tev- hit konusunu işlerken, mümkün mertebe insanın varlıksal gerçekliğini mu- hafaza ederek, irade ve sorumluluk alanlarını dikkate alarak ele almaya ça- lışmışlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Dini alana dönük olarak, vah- det-i vücut nazariyesiyle şekillenen tevhit anlayışının taşıdığı itikadî ve uh- revî sorunlar ise insanın irade ve sorumluluk alanına terettüp etmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Özet: İslam düşüncesinin iki ana damarını oluşturan kelam ve tasavvuf, ta- rihsel süreç içinde sahip oldukları tevhit tasavvurlarıyla birbirine benzeşenyönleri olduğu kadar aralarında oluşan zıtlıklarla da dikkat çeken iki disip- lindir. Felsefî açıdan İbn Arabînin referans gösterildiği vahdet-i vücut dokt- riniyle tasavvuf, kendi içinde nazarî bir boyut kazanmasıyla güçlenmesi ya- nında, kimi zaman bu durum teolojik anlamda ileri uçlu fikirlerin doğmasınasebebiyet vermiştir. Öyle ki, ilerleyen süreçte vahdet-i vücutçu geleneğin ön- cülük ettiği anlayış, tasavvuftaki tevhit algısına da doğrudan etki etmiştir.Mütekellimler, Allahın ve insanın zât, sıfat ve fiillerini ve bu bağlamda tev- hit konusunu işlerken, mümkün mertebe insanın varlıksal gerçekliğini mu- hafaza ederek, irade ve sorumluluk alanlarını dikkate alarak ele almaya ça- lışmışlardır. Vahdet-i vücutçu gelenekte ise bu konuların birlikte ele alındığı,varlığın bir bütün olarak tevhit nazariyesi içinde mütalaa edildiği görülmek- tedir. Böyle bir yaklaşımın genel olarak varlığın, özelde ise insanın ontolojikgerçekliğini sarstığı açıktır. Diğer yandan varlık üzerinden elde edilecek bil- ginin sıhhat ve meşrûiyetini de tartışmaya açan vahdet-i vücut, epistemolojikbir takım problemlere kaynaklık etmektedir. Dini alana dönük olarak, vah- det-i vücut nazariyesiyle şekillenen tevhit anlayışının taşıdığı itikadî ve uh- revî sorunlar ise insanın irade ve sorumluluk alanına terettüp etmektedir.

Abstract

Abstract: Theology and sufism constituting two main arteries of Islamic tho- ught are three disiplines in which have similarities with each other and so- metimes contrasts between them, when compared their tawheed notions inthe historical process. Sufism philosophically became strong thank to thedoctrine of Ibn Arabî shown as a reference in wahdat al-wucud and gained atheoretical dimension in its own. İn addition, on occasion this situation theo- logically caused some mariginal ideas. Thus, in the following process, whatthis tradition guided an understanding directly made an impact on the per- ception of tawheed in Sufism. While Islamic theologians were dealing withthe God s and human s personality, attributes and acts, in this context thetopic of tawheed, as far as they took into consideration the man s ontologicalreality, his speheres of will and responsibility. In the tradition of wahdat al- wujud, it is seen that these issues were discussed as a whole and consideredthe existence in the theory of tawheed. It is clear that such an approach un- dermines generally ontological reality in existence, particularly man s reality.On the other hand, wahdat al-wujud also leads to some epistemologicalproblems such as the truth and validity of knowledge provided on existence.However, in the religious field, the understanding of tawheed shaped bywahdat al-wujud theory leads to some theological and eschatological prob- lems that are incumbent on the sphere of man s will and responsibility.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İBİŞ, F. (2022). KELÂMÎ ONTOLOJİ AÇISINDAN VAHDET-İ VÜCUTÇU TEVHİT ANLAYIŞINA BAZI ELEŞTİRİLER. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 1, 63–86. https://ajindex.com/articles/480950

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Abdulbaki, Muhammed Fuad, eI-Mu'cemu'l-muf ehres li elf âzil-Kur'an, İstanbul: el-Mekte- betü’l-İslamiyye, 1982.
  2. Anay, Harun, “Devvânî”, DİA, İstanbul 1994, IX, 257-262. Bâcûrî, İbrahim b. Muhammed b. Ahmed, Metnü’l-Bâcûrî ani’t-tevhîd, Raşid Efendi Kütüpha- nesi, Kayseri, Katalog No: 27017/33, 131b-132a. Câmii, Ebu’l-Berekat Nureddin Abdurrahman b. Ahmed b. Muhammed, Tercüme-i Nefehâti’l- Üns, çev. Mahmûd b. Osman Lâmii Çelebi, İstanbul 1270/1854. Cürcânî, Seyyid Şerif, Şerhu’l-mavâkıf, Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1998. Cüveynî, Abdulmelik b. Abdullah, Kitâbü’l-irşâd ilâ kavâtı’ı’l-edille fî usûli’l-i’tikâd, Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1995., el-Akîdetü’n-nizâmiyye, Kahire: Mektebetü’l-külliyâti’l-ezheriyye, 1979. Devvâni, Celalüddin, Risaletü Meratibi’l-vücûd, Tokyo Üniversitesi Şarkiyat Kültür ve Araş- tırma Enstitüsü, Katalog No: 1127/fol. 10v-11rl, Source: http://ricasdb.ioc.u-tokyo.ac.jp. (20-11-2013)
  3. Ebu Hanife, Fıkh-ı Ekber (İmam-ı A’zam’ın Beş Eseri içinde), çev. Mustafa Öz, İstanbul: Kâlem Yayıncılık, 1981.
  4. Ertuğrul, İsmail Fenni, Vahdet-i Vücûd ve İbn Arabî, haz. Mustafa Kara, İstanbul: İnsan Yay., 1991. Ebu Hâmid Muhammed b. Muhammed b. Muhammed el-Gazzâlî, İhyâu ulûmi’d-Din, Mısır: Dâru’ş- şa’b, ts. Güzel, Abdurrahim, “Kelam ve Tasavvuf Açısından Tevhid”, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Bahar 11/2001, ss. 193-209. İbn Arabî, Muhyiddin, Füsûsu’l-hikem, tlk. Ebu’l A’la Afifi, Beyrut: Daru’l-kitabi’l-arabî, ts. İbn Arabî, el-Futûhâtü’l-mekkiyye, Mısır: Daru’l-kütübi’l-ilmiyyeti’l-kübrâ, 1329 (h). İbn Ebî Şerîf, Kemaleddin Muhammed b. Muhammed, el-Musâmera şerhu’l-musâyera fi’l akâidi’l-münciyye f i’l âhira, tah. Kemaleddin Kâri-Izzeddin Ma’meyş, Beyrut: Mektebetü’l- Asriyye, 2004. İbn Rüşd, el-Keşf an menâhici’l-edillle/Felsef e-Din İlişkileri, çev. Süleyman Uludağ, İstanbul: Der- gah Yay., 2004.
  5. İbn Sina, Ebu Ali Hüseyin b. Abdullah b. Hasan, en-Necat fi’l-mantık ve’l-ilâhiyyât, ty., ts., er-Risaletü’l-arşiyye, nşr. İbrahim Hilâl, Kahire, 1980.
  6. İbn Teymiye, Ahmed, İbn Teymiye Külliyâtı-İlah Olarak Allah’ın Birlenmesi, çev. İ. Hakkı Sezer ve dğr., İstanbul: Tevhid Yay., 1997. İmam-ı A’zam, Fıkh-ı Ekber-İmam Maturidi, Ebu’l Münteha ve Molla Hüseyin Şerhleri, çev. Y. Vehbi Yavuz, İstanbul: Bayrak Yayınları, ts. İzmirli, İsmail Hakkı, Yeni İlm-i Kelam, sad. Sabri Hizmetli, Ankara Okulu Yay., 2013
  7. Karadaş, Cağfer, İbn Arabî’nin İtikadi Görüşleri, İstanbul: Beyan Yayınları, 1997. Kayserî, Davud, Vahdet-i Vücûd Felsef esi, çev. M