Dergiler / Akademik İncelemeler Dergisi / 2013 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Türkiye’de Askeri Vesayetin Tesisi ve Demokratikleşmeye Olan Etkisi

The Establishment of Military Dominance and its Effect on Democratisation in Turkey

Sayfa
93–123
Yayın Tarihi
2014-07-23
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türkiye’de demokrasinin kurumsallaşması için ordunun konumunun gözden geçirilerek tam manasıyla seçilmişlerin denetimi altına sokulması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Asker-sivil ilişkisi birçok gelişmekte olan ülkede olduğu gibi Türkiye’de de üzerinde tartışmaların yoğun olarak yapıldığı konulardan birisidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yapılan darbelerin gerekçeleri, bunu yaparken hangi amacın güdüldüğü ve bunun Türk demokrasisinin kurumsallaşması üzerindeki etkileri ele alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Türkiye’de demokrasinin kurumsallaşması için ordunun konumunun gözden geçirilerek tam manasıyla seçilmişlerin denetimi altına sokulması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Askeri Darbe · Askeri Vesayet · Demokrasi

Özet

Asker-sivil ilişkisi birçok gelişmekte olan ülkede olduğu gibi Türkiye’de de üzerinde tartışmaların yoğun olarak yapıldığı konulardan birisidir. Demokrasiye geçildikten sonraki dönemde periyodik olarak gerçekleştirilen darbeler, demokrasinin kurumsallaşmasının önündeki en önemli engellerin başında gelmektedir. Askerler yönetimi sivillere devrettikleri dönemlerde bile yönetimi kontrol etmenin yollarını aramışlardır. Bu bağlamda kendi kontrollerini anayasal bir temele oturttular. Oluşturulan kurumsal yapı içerisinde asker, sivil yöneticilere karşı vesayeti tesis etme yoluna gitmiştir. Bu çalışmada Türk ordusunun sistem içerisindeki konumu incelenmeye çalışılmıştır. Yapılan darbelerin gerekçeleri, bunu yaparken hangi amacın güdüldüğü ve bunun Türk demokrasisinin kurumsallaşması üzerindeki etkileri ele alınmıştır. Askeri darbeler sonrasında ordunun elde ettiği bazı çıkış garantileri söz konusudur. Bu çıkış garantilerinin neler olduğu da incelenmiştir. Türkiye’de demokrasinin kurumsallaşması için ordunun konumunun gözden geçirilerek tam manasıyla seçilmişlerin denetimi altına sokulması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract

As in several developing countries, the soldier-civil relation is also one of the most debated issues in Turkey. The interventions, which were carried out periodically in the time after electoralism, are the leading obstacles against the institutionalization of democracy. The military tried to find the ways to control the management even in the period when they left it to the civilians. In this context they placed their control into the constitutional basis. The military followed the way to establish the tutelage against the civil rulers within the established intuitional structure. In this study, the position of Turkish Military in the system has been tried to be examined. The reasons of the interventions, what aim was targeted during the process and the effects on the institutionalization of Turkish democracy were be studied. There are some rescue guarantees the military obtained after certain interventions. What these guarantees were also studied. It is concluded that in order to institutionalize Turkish democracy, it is necessary to put it thoroughly under control of the elected.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKINCI, A. (2014). Türkiye’de Askeri Vesayetin Tesisi ve Demokratikleşmeye Olan Etkisi. Akademik İncelemeler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 93–123. https://ajindex.com/articles/4755

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (31)

  1. CEM, İ. (1998) Türkiye’de Geri Kalmışlığın Tarihi, 13. Baskı,
  2. Can Yayınları,
  3. İstanbul.
  4. ÇAHA, Ö. (2005) “Sivil Toplumun Türkiye’deki Sorunları”, Adnan Küçük ve diğerleri (der.), 21. Yüzyılın Eşiğinde Türkiye’de Siyasal Hayat, Cilt 2, Aktüel Yayınları, Bursa, ss. 689-707.
  5. ÇAVDAR, T. (2004) Türkiye’nin Demokrasi Tarihi, 3. Baskı,
  6. İmge Kitabevi Yayınları,
  7. Ankara.
  8. ÇİTÇİ, Oya (2006), “Ordu-Siyaset İlişkileri”, Amme İdare Dergisi, Cilt 39, Sayı 4, Aralık, ss.17-44.
  9. ÇİZAKÇA, M. (2002)
  10. Demokrasi Arayışında Türkiye, Yeni Türkiye Yayınları,
  11. Ankara.
  12. DEMİR, O. ve Adem Üzümcü (2002) “Türkiye’de Yaşanan Ara Rejimlerin Sebepleri Üzerine Bir İnceleme”, G.Ü. İ.İ.B.F. Dergisi, 1/2002, ss. 155-182.
  13. DURSUN, Ç. (2002-3) “Türkiye’de Askeri Darbelerin Simgesel Ekonomisi”, DOĞU BATI, VI/21, Kasım-Aralık-Ocak, ss.123-147.
  14. DURSUN, D. (1995)
  15. Değişim ve Süreklilik, İklim Yayınları,
  16. İstanbul.
  17. DURSUN, D. (1999) Demokratikleşemeyen Türkiye, 1. Baskı,
  18. İşaret Yayınları,
  19. İstanbul.
  20. DURSUN, D. (2005) “Türk Demokrasisinde Kurumsallaşma Sorunu ve Krizleri Çözme Yöntemi Olarak Askeri Darbeler”, Muhafazakâr Düşünce, Yıl 1, Sayı 3, Kış, ss. 175-196.
  21. DURSUN, D. ve Fatma Yurttaş (2006) “Türkiye’de Demokrasiye Geçişlerde Askerin Elde Ettiği Çıkış Garantisi Olarak Milli Güvenlik Kurulu”, Muhafazakâr Düşünce, Yıl 3, Sayı 9-10, Yaz-Güz, ss. 223- 246. ERDEM, Fazıl H. (1999) “Liberal-Demokratik Kuram Bağlamında Sivil-Asker İlişkileri”, Yeni Türkiye, Yıl 5, Sayı 25, Ocak-Şubat, ss. 145-165.
  22. ERDEM, Fazıl H. (2005) “Türkiye’nin AB’ye Tam Üyelik Sürecinde Sivil-Asker İlişkilerinin Genel Görünümü”, Adnan Küçük ve diğerleri (der.), 21. Yüzyılın Eşiğinde Türkiye’de Siyasal Hayat, Cilt: 2, Aktüel Yayınları, Bursa, ss. 751-774.
  23. ERDOĞAN, M. (1997) “Silahlı Kuvvetler, Darbe ve Demokrasi”, Yeni Türkiye, Yıl 3, Sayı 17, Eylül-Ekim, ss. 273-289.
  24. ERDOĞAN, Mustafa (2005a), Anayasal Demokrasi, 7. Baskı,
  25. Siyasal Kitabevi,
  26. Ankara.
  27. ERDOĞAN, M. (2005b) “Türkiye’de Asker ve Siyaset”, Adnan Küçük ve diğerleri (der.), 21. Yüzyılın Eşiğinde Türkiye’de Siyasal Hayat, Cilt 2, Aktüel Yayınları, Bursa, ss. 739-749.
  28. HEPER, M. (1998) “Türkiye’de Devlet, Demokrasi Geleneği ve Silahlı Kuvvetler”, Davut Dursun; Hamza Al (der.), Türkiye’de Yönetim Geleneği, İlke Yayıncılık, İstanbul, ss. 209-233.
  29. HEPER, M. (2006) Türkiye’de Devlet Geleneği, Çev. Nalan Soyarık, Doğu Batı Yayınları.
  30. İZOL, R. (2002) “Türkiye’de Ordu’nun Siyasi Varlık Sebepleri”, Mülkiye, Cilt XXVI, Sayı 235, Temmuz-Ağustos, ss. 193-215.
  31. KADIOĞLU, A. (2005) “Milletini Arayan D