KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Colloquium Anatolicum / 2021 / Cilt: 20 - Sayı: 20

Denizli’de (Ege Bölgesi) İki Yüzeyli Alet Geleneği: Tekno-Tipolojik Analizlerle Sınırlı Çalışmaların Kronolojik Sorunların Çözümündeki Yetersizliği

Kadriye ÖZÇELİK
Hande BULUT
Sayfa
163–182
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Denizli ilinde gerçekleştirilen arkeolojik yüzey araştırmalarında, buluntu yoğunluğu ve alet grubuna eşlik eden teknolojik parçaların oranına bağlı olarak işlik yeri/kamp alanı özelliği gösteren birçok buluntu alanı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Denizli ilinde gerçekleştirilen arkeolojik yüzey araştırmalarında, buluntu yoğunluğu ve alet grubuna eşlik eden teknolojik parçaların oranına bağlı olarak işlik yeri/kamp alanı özelliği gösteren birçok buluntu alanı tespit edilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İki yüzeylilerin büyük kısmı klasik olmayan iki yüzeyli aletler içinde değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Özellikle Ege Bölgesi için bu daha büyük bir sorunsaldır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ege Bölgesi · İki Yüzeyli Alet · Alt Paleolitik

Özet

Denizli ilinde gerçekleştirilen arkeolojik yüzey araştırmalarında, buluntu yoğunluğu ve alet grubuna eşlik eden teknolojik parçaların oranına bağlı olarak işlik yeri/kamp alanı özelliği gösteren birçok buluntu alanı tespit edilmiştir. Alt/Orta Paleolitik dönemleri karakterize eden yontmataş endüstriler sunan bu buluntu alanlarında iki yüzeyli aletler de yer almaktadır. İki yüzeylilerin büyük kısmı klasik olmayan iki yüzeyli aletler içinde değerlendirilmiştir. Özellikle proto-iki yüzeylilerin varlığı ve endüstri grubu içinde yontuk çakıl kültürüne ait aletlerin çok sayıda olması dikkate alınarak Acheuléen kültürün erken aşamalarından söz etmek mümkün görünecektir. Ancak, Acheuléen görünümlü bu teknolojik yapıyı sunan bazı buluntu alanlarında Mousterién kültüre özgü alet ve çekirdeklerin de olması farklı olasılıkları düşündürmektedir. Paleolitik yontmataş buluntuların sadece tekno-tipolojik özelliklerine bakılarak belirli bir kültüre bağlanması istisnai durumlar haricinde genellikle bir soru işareti içerir. Özellikle Ege Bölgesi için bu daha büyük bir sorunsaldır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZÇELİK, K., BULUT, H. (2022). Denizli’de (Ege Bölgesi) İki Yüzeyli Alet Geleneği: Tekno-Tipolojik Analizlerle Sınırlı Çalışmaların Kronolojik Sorunların Çözümündeki Yetersizliği. Colloquium Anatolicum, Cilt: 20 - Sayı: 20, 163–182. https://ajindex.com/articles/475017

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Baykara,İ., 2018 “Gürgürbaba Tepesi Geç Acheulian Dönem El Baltalarının Teknolojik ve Tipolojik Açıdan Tanımlanması”, Anadolu Arkeolojisinde Taş Aletler: 69-99,
  2. Ed. Adnan Baysal, İstanbul. Bordes,F., 1988 Typologie du Paleolithique ancien et Moyen, Presses du CNRS, Paris. Brezillon, M. N., 1971 La Dénomination des Objets de Pierre Taillée, Paris. Çilingiroğlu, Ç.- B. Dinçer- A. Uhri- C. Gürbıyık- İ. Baykara- C. Çakırlar, 2016 “New Palaeolithic and Mesolithic Sites in the Eastern Aegean: the Karaburun Archaeological Survey Project”, Project Gallery, Antiquity Publications:1-6.
  3. Kansu, Ş. A., 1963 “Ege (İzmir) Alt Paleolitiğine Ait İlk Not.” Belleten 27.107: 485-490.
  4. Kansu, Ş. A., 1969 “İzmir Dolaylarında Bulunan İkinci Bir Alt Paleolitik Alete Ait Not.” Belleten 33.129: 79-80.
  5. Karahan, G., 2020 “Batı Anadolu’da Levallois Tekniği: Sürmecik Paleolitik Açık Hava Yerleşimi Üzerinden Bir Değerlendirme”. Anadolu/Anatolia 46:293–322.
  6. Kartal, G., 2011 “Karain Mağarası B Gözü Orta Paleolitik Katlaşımının Teknolojik Analizi.” Işın Yalçınkaya’ya Armağan. Ed. Harun Taşkıran, Metin Kartal, Kadriye Özçelik, Beray Kösem ve Gizem Kartal, 133-152,
  7. Ankara.
  8. Lebatard, A.- M.C. Alçiçek- P. Rochette- S. Khatib- A. Vialet- N. Boulbes- D.L. Bourlès- F. Demory- G. Guipert- S. Mayda- V. Titov- L. Vidal- H. de Lumley, 2014 “Dating the Homo erectus bearing travertine from Kocabaş (Denizli, Turkey) at at least 1.1Ma.” Earth and Planetary Science Letters: 390: 8-18.
  9. Özçelik, K., 2011 “Le Paléolithique Supérieur de la Turquie. Essai de Synthèse, L’Anthropologie 115.5: 600-609.
  10. Özçelik, K.- G. Kartal- B. Fındık, 2016 “Denizli İli Prehistorik Dönem Yüzey Araştırması, 2014”, 33. Araştırma Sonuçları Toplantısı, Cilt 1: 377-396
  11. Özçelik, K.- A. Vialet- H. Bulut, 2017 “Denizli İli Prehistorik Dönem Yüzey Araştırması, 2015”, 34. Araştırma Sonuçları Toplantısı, Cilt 1: 505-523
  12. Özçelik, K.- H. Bulut, 2018 “Denizli İli Prehistorik Dönem Yüzey Araştırması, 2016”, 35. Araştırma Sonuçları Toplantısı, Cilt 2: 85-98
  13. Özçelik, K.- İ. Çiçek- N. Türkoğlu- H. Bulut- E. Tunçel- E. Erbil, 2019 “Denizli İli Prehistorik Dönem Yüzey Araştırması, 2017”, 36. Araştırma Sonuçları Toplantısı, Cilt 2: 377-390.
  14. Özçelik, K.- H. Bulut- E. Tunçel- E. Erbil- M. Mutlu, 2020 “Denizli İli Prehistorik Dönem Yüzey Araştırması, 2018”, 37. Araştırma Sonuçları Toplantısı, Cilt 2: 401-414.
  15. Slimak, L.- S. Kuhn- N. Balkan-Atlı- D. Binder- M. Grenet- B. Dinçer, 2007 “Kaletepe Deresi 3: De L’Acheuléen au Mousterién en Anatolie Centrale”