Dergiler / lnternational Journal of Geography and Geography Education / 2018 / Sayı: 38

TÜRKİYE İMALAT SANAYİSİNDE YERELLEŞME VE UZMANLAŞMA EĞİLİMLERİ

LOCALIZATION AND SPECIALIZATION TENDENCY OF MANUFACTURING IN TURKEY

Sayfa
171–186
Yayın Tarihi
2018-07-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın temel bulguları ele alınan dönem içinde Türkiye imalat sanayisinde coğrafi anlamda yoğunlaşma eğiliminin arttığına işaret etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma coğrafi çalışmalarda ve mekansal analizlerde yaygınlıkla kullanılabilecek iki indeksi, yerelleşme indeksi ve uzmanlaşma indeksini tanıtmayı ve bunlardan yola çıkarak Türkiye sanayi coğrafyasındaki son dönem değişimleri analiz etmeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yerelleşme indeksi üzerinden imalat sanayisinin 1992 ve 2016 arası dönemde coğrafi yoğunlaşma düzeyi analiz edilirken, aynı dönemde iller düzeyinde sektörel çeşitlilik ya da uzmanlaşma düzeyi uzmanlaşma katsayısı ile test edilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın temel bulguları ele alınan dönem içinde Türkiye imalat sanayisinde coğrafi anlamda yoğunlaşma eğiliminin arttığına işaret etmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Yerelleşme · Endüstriyel Uzmanlaşma · Endüstriyel Çeşitlilik

Özet

Bu çalışma coğrafi çalışmalarda ve mekansal analizlerde yaygınlıkla kullanılabilecek iki indeksi, yerelleşme indeksi ve uzmanlaşma indeksini tanıtmayı ve bunlardan yola çıkarak Türkiye sanayi coğrafyasındaki son dönem değişimleri analiz etmeyi amaçlamaktadır. Yerelleşme indeksi üzerinden imalat sanayisinin 1992 ve 2016 arası dönemde coğrafi yoğunlaşma düzeyi analiz edilirken, aynı dönemde iller düzeyinde sektörel çeşitlilik ya da uzmanlaşma düzeyi uzmanlaşma katsayısı ile test edilmektedir. Çalışmanın temel bulguları ele alınan dönem içinde Türkiye imalat sanayisinde coğrafi anlamda yoğunlaşma eğiliminin arttığına işaret etmektedir. Söz konusu eğilim yeni ekonomik coğrafya teorisinin varsayımlarını doğrulayacak şekilde iki kutuplu bir mekansal örüntü yaratmaya devam etmekte ve geleneksel doğu-batı dengesizliğinin derinleştiğine işaret etmektedir. Buna karşın iller bazında sektörel çeşitlilikte pek bir değişimin olmadığı, geleneksel sanayi merkezlerinin endüstriyel çeşitlilikte öncü rol oynarken yeni sanayi odaklarının istenilen düzeyde bir endüstriyel çeşitlilik yaratmaktan uzak olduğunu göstermektedir.

Abstract

This study aims to define two indexes named as coefficient of localization and specialization coefficient, and to analyze recent changes in geographical dimension of manufacturing in Turkey via deploying those indexes. While localization of manufacturing between 1992 and 2016 is analyzed with former index, the second one is used for analyzing specialization tendency of each industry and total manufacturing. The findings of study point to clear increase in concentration and localization tendency of manufacturing. Respective tendency verifies assumptions of new economic geography theory and highlights deepening regional disparities between existent east and west regions. It reveals regional industrial diversification at province scale is not the fact in Turkey. Despite the fact that traditional industrial provinces are unique geographical unites in terms of sectoral diversification, new industrialized provinces in the country seem like not able to create industrial diversification and specialized in only a few industries.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYGALAK, İ. (2018). TÜRKİYE İMALAT SANAYİSİNDE YERELLEŞME VE UZMANLAŞMA EĞİLİMLERİ. lnternational Journal of Geography and Geography Education, Sayı: 38, 171–186. https://ajindex.com/articles/47489

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aiginger, K. & Davies, S.W. (2004). Industrial specialization and geographic concentration: two sides of the same coin? Not for the European Union. Journal of Applied Economics, 7(2), 231-248.
  2. Barnes, J.T. & Gertler, M.S. (1999). The New Industrial Geography: Regions, Regulation and Institutions. New York: Routledge. Brakman, S., Garretsen, H. & van Marrewijk, C. (2001). An Introduction to Geographical Economics. Cambridge: Cambridge University Press.
  3. Camagni, R.P. (1991). Local milieu, uncertainty and innovation networks: towards a new dynamic theory of economic space. In R. Camagni (Eds.), Innovation Networks (pp. 121–144). London: Belhaven. Content, J. & Frenken, K. (2016). Related variety and economic development: a literature review. European Planning Studies, 24, 2097- 2112. Cooke, P. & Schwartz, D. (2007). Creative Regions: Technology, Culture and Knowledge Entrepreneurship. London: Routledge. Eser, U. & Köse, S. (2005). Endüstriyel yerelleşme ve yoğunlaşma açısından Türkiye sanayii: il imalat sanayilerinin analizi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 60(2), 97-139.
  4. Falcıoğlu, P. & Akgüngör, S. (2008). Regional specialization and industrial concentration patterns in the Turkish manufacturing industry: An assessment for the 1980–2000 period. European Planning Studies, 16(2), 303-323.
  5. Garretsen, H. & Martin, R. (2010). Rethinking (new) economic geography models: taking geography and history more seriously. Spatial Economic Analysis, 5(2), 127-160.
  6. Gomez-Zaldivar, M., Mosqueda, M.T. & Duran, J.A. (2018). Localization of manufacturing industries and specialization in Mexican states: 1993-2013. Regional Science Policy & Practice, 9(4), 301-316.
  7. Hudson, R. (2005). Economic Geographies: Circuits, Flows and Spaces. London: Sage Publications. Kaygalak, İ. & Reid, N. (2016). The geographical evolution of manufacturing and industrial policies in Turkey. Applied Geography, 70, 37-48.
  8. Krugman, P. (1991a). Increasing returns and economic geography. Journal of Political Economy, 99, 483-499.
  9. Krugman, P. (1991b). Geography and Trade. Cambridge: MIT Press.
  10. Li, Y. & Wei, Y. H. D. (2010). The spatial-temporal hierarchy of regional inequality of China. Applied Geography, 30, 303-316.
  11. Mulligan, G.F. & Schmidt, C. (2005). A Note on Localization and Specialization. Growth and Change, 36(4), 565-576.
  12. Öz, Ö. (2004). Türkiye'de ekonomik faaliyetlerin mekânsal dağılımı ve rekabetçi yapısı. METU Studies in Development, 31(2), 211-241.
  13. Porter, M. (1990). The Competitive Advantages