Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBununla birlikte araştırmanın bulguları gösteriyor ki yenileşme sürecinin en önemli kazanımlarından birisi, bazı beşeri coğrafyacıların çok paradigmalı bir coğrafyayı keşfetmesidir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Türk coğrafyası, akademik kurumsallaşmasının yüzüncü yılını geride bıraktı. Bu güne kadar onun akademik gelişimine ve performansına ilişkin çok sayıda inceleme yapıldı. Ancak Türk coğrafyasının kendi güncel durumunun ve geleceğinin topluluk üyelerinin perspektifinden nasıl görüldüğü üzerinde çok az duruldu. Bu makale, Türk Beşeri Coğrafya alt disiplininde, son yıllarda ortaya çıkan yenileşme çabalarını ele alıyor. Bunu yaparken önceki çalışmalardan farklı olarak disipliner değişimi, içerden birilerinin bakışıyla, aktör deneyimlerinden yola çıkarak anlamaya çalışıyor. Bu makale, nitel bir araştırma olarak tasarlandı. Araştırmada iki temel veri kaynağı kullanıldı. Birincisi, 16 akademisyenin düşüncelerini içeren yazılı söyleşilerdir. İkincisi, 5 genç akademisyenle gerçekleştirilen odak grup görüşmesidir. MAXQDA 11 nitel veri analizi yazılımı yardımıyla toplanan verilerin içerik ve betimsel analizi yapıldı. Türkiye'de beşeri coğrafyanın mevcut genel görünümü katılımcılar tarafından, geç kalmışlık, aktör bağımlılık, yüzeysellik, sınırlılık, sıradanlık ve yetersizlik kavramlarıyla tanımlandı. Fakat aynı zamanda onlar, son yıllarda disiplinde bilimsel yaklaşım, metodolojik, teorik ve tematik açıdan geçmiştekinden bazı olumlu ilerlemeler yaşandığına da işaret etti. Bununla birlikte araştırmanın bulguları gösteriyor ki yenileşme sürecinin en önemli kazanımlarından birisi, bazı beşeri coğrafyacıların çok paradigmalı bir coğrafyayı keşfetmesidir. Yine Türk beşeri coğrafyasındaki araştırma konularının değişen toplumsal dinamiklere duyarsızlık nedeniyle büyük ölçüde toplumsal bağlamın dışında kaldığı da belirleniyor. Yenileşme sürecinin genç akademisyenlerin performansıyla zamanla asıl rengini bulacağı ve kuşkulu iyimserlik halinin geride bırakılacağı düşünülüyor.
Abstract
Turkish geography has left behind the hundredth year of its academic institutionalization. Numerous reviews have been conducted on its academic development and performance to date. However, little focus has been put on how Turkish geography views its current situation and future from the perspective of community members. This article examines the recently emerging efforts of innovation in the sub-discipline of Turkish Human Geography. In doing so, it tries to understand the disciplinary change from an insider perspective departing from the actor experiences unlike the previous studies. This article was designed as a qualitative research. Two basic data sources were used in the research. The first one is written interviews that depict ideas of 16 academicians. The second one is a focus group interviews performed with 5 young academicians. Current overview of the human geography in Turkey has been defined by the participants with the concepts of belatedness, actor addiction, shallowness, limitations, ordinariness and inadequacy. However, they also pointed out that there have been some positive developments in their discipline from scientific approach, methodological, theoretical and thematic perspectives in recent years. The findings of the research show that one of the most important achievements of the innovation process is that some human geographers have discovered the multi-paradigmatic geography. Again it is also determined that research topics in the Turkish human geography are largely out of social context due to insensitivity to changing social dynamics. It is thought that the innovation process will find its true colour in time with the efforts of young academicians and the doubtful optimism will be left behind.