Dergiler / lnternational Journal of Geography and Geography Education / 2018 / Sayı: 38

COĞRAFYADA PEYZAJ TEORİSİ

LANDSCAPE THEORY IN GEOGRAPHY

Sayfa
127–141
Yayın Tarihi
2018-07-09
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu nedenle çalışmada peyzaj; kültürel peyzaj, nicel devrim, feminist teori, Marksist ve radikal coğrafya, hümanistik coğrafya, postmodern ve postyapısalcı yaklaşımlar, temsil ötesi teori ve aktör ağ teorisi gibi farklı yaklaşım, anlam ve teorilerle ele alınacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmamızda peyzajın ne olduğu ve onun teorik çerçevesini açıklamaya çalışacağız.
📊
Temel Bulgular & Veri:Genelde bir disiplinde ortaya çıkan yaklaşım ya da teori, ilgili kavramların içeriğini etkileyip onları dönüştürmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu nedenle çalışmada peyzaj; kültürel peyzaj, nicel devrim, feminist teori, Marksist ve radikal coğrafya, hümanistik coğrafya, postmodern ve postyapısalcı yaklaşımlar, temsil ötesi teori ve aktör ağ teorisi gibi farklı yaklaşım, anlam ve teorilerle ele alınacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Peyzaj · Coğrafi Paradigmalar · Kültürel Coğrafya

Özet

Bu çalışmamızda peyzajın ne olduğu ve onun teorik çerçevesini açıklamaya çalışacağız. Peyzaj, coğrafya içinde özellikle kültürel coğrafyada yaygın kullanılan bir kavramdır. Her kavram gibi peyzaj kavramı da dönüşüme uğramış, bazı anlamları silinirken yeni anlamlar kazanmıştır. Coğrafyada bu anlamların ortaya çıkışı, hakim olan yaklaşım, paradigma ve teoriler ile yakından ilişkilidir. Genelde bir disiplinde ortaya çıkan yaklaşım ya da teori, ilgili kavramların içeriğini etkileyip onları dönüştürmektedir. Bu nedenle bir disiplinde herhangi bir terim ya da kavramı bağlamında kullanmak ve açıklamak yerinde olacaktır. Peyzaj, ilk ortaya çıktığı 15. yüzyıldan günümüze kadar farklı bağlamlarda farklı disiplinlerde farklı şekillerde kullanılmıştır. Bu nedenle çalışmada peyzaj; kültürel peyzaj, nicel devrim, feminist teori, Marksist ve radikal coğrafya, hümanistik coğrafya, postmodern ve postyapısalcı yaklaşımlar, temsil ötesi teori ve aktör ağ teorisi gibi farklı yaklaşım, anlam ve teorilerle ele alınacaktır.

Abstract

In this study, we will try to explain what landscape is and its theoretical framework. Landscape is widely being used in geography especially in cultural geography. Like every concept landscape has transformed as it takes on new meanings and loses some at the same time. There is a close connection between the emerging new meanings and dominating approach, paradigm and theories in a discipline. In general, every emerging approach or paradigm can affect and transform related concepts in a given discipline. Therefore, it is proper to use concepts and terms in their context. From 15th century onwards, landscape has been used in different contexts in different disciplines in different ways. For this reason, landscape will be treated from different approaches, meanings and theories like cultural landscape, quantitative revolution, feminist theory, Marxist and radical geography, humanistic geography, postmodern and poststructuralist approaches, non-representational theory and actor-network theory.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZEY, R., BİLGİLİ, M., KOCALAR, A. O. (2018). COĞRAFYADA PEYZAJ TEORİSİ. lnternational Journal of Geography and Geography Education, Sayı: 38, 127–141. https://ajindex.com/articles/47487

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Alderman, D, H. & Inwood, J. F. J. (2013). Introducing human geographies. In Cloke, P., Crang, P & Goodwin, M, (eds), Landscapes of memory and socially just futures. Broken Sound Pkwy: Taylor and Francis. Anderson, B. (1991). Imagined Communities: Reflections on the Origin and Spread of Nationalism. London: Verso. Anderson, B. (2011). Non-representational theory. In Johnston, R. J., Gregory, D., Pratt, G. & Watts, M. & Whatmore, S. (Eds.), The dictionary of human geography. Oxford: Blackwell Publishing. Antrop, M. (2013). The Routledge companion to landscape studies. In Howard, P., Thompson, I. & Waterton, E, (eds), A brief history of landscape research. Broken Sound Pkwy: Taylor and Francis. Arı, Y. (2005). Amerikan kültürel coğrafyasinda peyzaj kavrami. Doğu Coğrafya Dergisi, 10, 13. Barnes, T J. & Christophers, B. (2017). Economic Geography: A Critical Introduction. Hoboken: Wiley. Bilgili, M. (2016). Coğrafya öğretiminde mekân ve yer karmaşasi üzerine bir araştirma. Coğrafya Eğitimi Dergisi, 2, 11-19.
  2. Bilgili, M. (2018). Sosyal coğrafya ve eleştirel teori. N. Özgen (ed.), Sosyal coğrafya içinde. Ankara:
  3. Pegem Akademi. Bosco, F. J. (2014). Approaches to human geography: philosophies, theories, people and practices. In Aitken, S & Valentine, G (eds). Actor-Network theory, networks, and relational geographies. Thousand Oaks: SAGE Publications. Brooking, T. (1996). Use It or lose it: unravelling the land debate in late nineteenth-century New Zealand. New Zealand Journal of History, 30(2), 141– 162. Castree, N. (2005). Nature (Key Ideas in Geography). Abingdon and New York: Routledge. Cloke, P. (2013). Introducing human geographies. In Cloke, P., Crang, P & Goodwin, M, (eds), Rural landscapes. Broken Sound Pkwy: Taylor and Francis. Cosgrove, D. (1984). Social Formation and Symbolic Landscapes, London: Croom Helm. Cosgrove, D. & Daniels, S. (1988). The Iconography of Landscape. Cambridge: Cambridge University Press.
  4. Cox, K. R. (2013). Making Human Geography. New York: Guilford Publications. Cresswell, T. (1996). In Place/ Out of Place: Geography, Ideology and Transgression. Minneapolis: University of Minnesota Press.
  5. Cresswell, T. (2012). Geographic Thought: A Critical Introduction. Hoboken: Wiley. Crouch, D. (2013). The Routledge companion to landscape studies. In Howard, P., Thompson, I. & Waterton, E, (eds), Landscape, performance and performativity.Broken Sound Pkwy: Taylor and Francis. Delaney, D. (2013). The Wiley-Blackwell companion to cultural geogr