Dergiler / lnternational Journal of Geography and Geography Education / 2026 / Sayı: 41

COĞRAFYADA MEKÂN FELSEFESİ ÜZERİNE YAKLAŞIMLAR

APPROACHES TO PHILOSOPHY OF SPACE IN GEOGRAPHY

Sayfa
88–102
Yayın Tarihi
2020-01-22
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Zira mekânın sürekli dönüşüm, değişim ve üretim durumunda olması, onu tam anlamıyla bilinir olma durumundan çıkarmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1990’lı yıllarda coğrafya disiplininde ya da daha geniş bağlamıyla sosyal bilimlerde yaşanan mekânsal dönüş (spatial turn) günümüzde etkisini devam ettirmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu etki, doğası gereği coğrafi disiplin içinde çok daha belirgindir.
💡
Sonuç & Katkı:Zira mekânın sürekli dönüşüm, değişim ve üretim durumunda olması, onu tam anlamıyla bilinir olma durumundan çıkarmaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mekân · İlişkisellik · Metacoğrafya

Özet

1990’lı yıllarda coğrafya disiplininde ya da daha geniş bağlamıyla sosyal bilimlerde yaşanan mekânsal dönüş (spatial turn) günümüzde etkisini devam ettirmektedir. Bu etki, doğası gereği coğrafi disiplin içinde çok daha belirgindir. Mekânsal dönüş ile sosyal dünyada yaşanan olaylar, olgular, tecrübeler kısaca tüm insan pratikleri açıklanmaya çalışılmaktadır. Mekânsal boyutun daha görünür kılınmasına dikkat edilmektedir. Çünkü uzun yıllar boyunca mekânsal boyut ya gözden kaçırılmış ya da ana odak noktası olamamıştır. Özellikle coğrafyacıların üzerinde çalıştıkları mekân ister fiziksel isterse sosyal mekân olsun; mekânı anlamak, açıklamak ve yorumlamak ana gündem maddelerinden birini oluşturmaktadır. Bu durumu, coğrafyacıların varoluş amaçlarından biri olarak nitelendirirsek sanırız abartmış olmayız. Aksi iddia edilirse şöyle bir soru yöneltilebilir: O halde coğrafya ve coğrafyacılar neden var? Neden var olmaya devam etmeliler? şeklindeki hayati bir soruyu yanıtlamak neredeyse imkansız olurdu. Mekân teorisinde soyut düşüncenin hâkim olması, mekânın çok boyutluluğu ve farklı anlamlar içermesi nedeniyle geniş bir perspektife ihtiyaç duyulmaktadır. Bu nedenle perspektifimizi genişletmek ve daha açıklayıcı olabilmek adına belirli kavramlardan faydalanıp; bu kavramları mekânsal düşünce sistemi içine oturtmaya çalıştık. Bu çalışmanın amacı, literatür eşliğinde mekân ile yakından ilişkili olan öteki, metacoğrafya, kesişimsellik ve liminal mekân kavramlarını ilişkisel bir çerçeveden yorumlamaktır. Çalışmanın daha anlaşılabilir olması için kavramları ve ilişkiselliği örnekler yoluyla somutlaştırma yoluna gidilmiştir. Çalışmada mekân tamamen bilinebilir ve çözümlenebilir şeklinde bir yaklaşımı benimsemedik. Zira mekânın sürekli dönüşüm, değişim ve üretim durumunda olması, onu tam anlamıyla bilinir olma durumundan çıkarmaktadır.

Abstract

The spatial turn experienced in geography or more broadly in the social sciences in the 1990s continues to affect the mentioned sciences today. This effect is inherently more pronounced in geographical discipline. While trying to explain the events, phenomena and experiences or briefly all human practices in the social world, spatial dimension has been taken into account as it was not done in a considerate manner before. Especially for geographers, understanding, explaining and interpreting the physical and social space consists of one of the main agenda topics. If we define this situation as one of the existential aims for geographers, we may not consider to exaggerate it. If claimed otherwise, so it may be raised a question like this one: So why do geographers and geographers exist? Why should they continue to exist? It would be almost impossible to answer this vital question. A broad perspective is needed in the theory of space due to the predominance of abstract thought, the multidimensionality of the space and having different meanings. Therefore, to expand our perspective and to be more explanatory with the help of the related literature, certain concepts are used. We tried to put these concepts into the practice of spatial thinking. In order to make the study more comprehensible, the concepts and relationality have been concretized through examples. The other, metageography, intersectionality and liminal space interpreted from a relational framework while not adopting an approach such that space might be fully known and analysed, considering the space as in a state of constantly transforming, changing, being produced and reproduced.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BİLGİLİ, M. (2020). COĞRAFYADA MEKÂN FELSEFESİ ÜZERİNE YAKLAŞIMLAR. lnternational Journal of Geography and Geography Education, Sayı: 41, 88–102. https://ajindex.com/articles/47411

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Amilhat Szary, A-L. (2015). Boundaries and Borders. Virginie: Handbook of Political Geography, Wiley-Blackwell, Amin, A. (2004). Regions unbound: Towards a new politics of place' Geografiska Annaler, 86, 33-44
  2. Anderson, B. (1983). Imagined Communities: On the Origins and Spread of Nationalism, London: Verso. Arı, Y. (2019). Yenilik ve bilimsel gelişme: Türk coğrafya tartışma listesinin (coğrafya) içerik analizi (1997-2012). International Journal of Geography and Geography Education, 39, 95-120.
  3. Balcı, A. (2018). Türkiye’nin coğrafi bölgelere ayrılmasına ilişkin yaklaşımları belirlemeye yönelik nitel bir araştırma. Marmara Coğrafya Dergisi, 37, 30-48.
  4. Barcus, H. R. & Halfacree, K. (2018). An Introduction to Population Geographies: Lives Across Space. Taylor and Francis. Bekaroğlu, E. & Yavan, N. (2018). Türk coğrafyacılığında dört gelenek: Ampirik bir analiz. Marmara Coğrafya Dergisi, 37, 79-93.
  5. Bernstein, R, J. (1983). Beyond Objectivism and Relativism: Science, Hermeneutics, and Praxis. Pennsylvania: University of Pennsylvania Press.
  6. Bhabha, H. (1994). The Location of Culture. London: Routledge. Bilgili, M. (2016a). Coğrafya öğretiminde mekân ve yer karmaşası üzerine bir araştırma. Coğrafya Eğitimi Dergisi [Turkish Journal of Geography Education], 2(1), 11-19
  7. Bilgili, M. (2016b). Sosyal bilimler felsefesi açısından Türkiye’deki üniversitelerde bölgesel coğrafya öğretimi. Marmara Coğrafya Dergisi, 33, 114-134.
  8. Bondi, L. & Davidson, J. (2003). Troubling the place of gender. In K. Anderson, M. Domosh, S. Pile & N. Thrift (Eds.), Handbook of cultural geography. London: Sage. Bourne, L. S & Walks, R. A. (2011). Segregation I. In J. A. Agnew & J. S. Duncan (Eds.), The wiley-blackwell companion to human geography. Wiley. Cloke, P, Crang, P, & Goodwin, M. (2013). Introducing human geographies. In Cloke, P., Crang, P & Goodwin, M, (Eds.), broken sound pkwy. Taylor and Francis. Clycq N. (2012). My daughter is a free woman, so she can't marry a Muslim': The gendering of ethno-religious boundaries. European Journal of Women's Studies, 19(2), 157– 171. Collins, P. H. (2019). Intersectionality as Critical Social Theory. Duke University Press.
  9. Crenshaw, K, W. (1991). Mapping the margins: Intersectionality, Identity politics, and violence against women of color. Stanford Law Review, 43(6), 1241–1299.
  10. Cresswell, T. (2012). Geographic Thought: A Critical Introduction. Hoboken: Wiley. Cresswell, T. (2014). Place: An Introduction. Wiley. Dixon, D. D. & Jones III, J. P. (2004