Dergiler / lnternational Journal of Geography and Geography Education / 2020 / Sayı: 42

KIZILIRMAK DELTASINDA YAZILMAMIŞ KANUNLAR: BİR SULAK ALANIN KORUNMASINDA GELENEKSEL EKOLOJİK BİLGİNİN ROLÜ

UNWRITTEN LAWS IN KIZILIRMAK DELTA: THE ROLE OF TRADITIONAL ECOLOGICAL KNOWLEDGE IN THE PROTECTION OF A WETLAND

Sayfa
303–327
Yayın Tarihi
2020-07-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’nda GEB’ in bir parçası olan geleneksel uygulama ve ritüellerin, dolaylı olarak Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’nın geçmişten günümüze doğal bir birim olarak kalmasına katkı sağladığını ve sulak alandaki kaynakların yerel halk tarafından akıllıca kullanılmasına rehberlik ettiğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sulak alanlar, çok çeşitli karasal, kıyı ve deniz habitatlarını birleştiren bir dizi ortak özelliğe sahip ekosistemlerdir ve bu kaynakların korunması, yönetimi ve gelecek nesillere aktarımı büyük önem taşımaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem kapsamında Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’ndaki GEB örnekleri değerlendirilmiş ve sulak alanın korunmasına ilişkin yedi tema belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’nda GEB’ in bir parçası olan geleneksel uygulama ve ritüellerin, dolaylı olarak Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’nın geçmişten günümüze doğal bir birim olarak kalmasına katkı sağladığını ve sulak alandaki kaynakların yerel halk tarafından akıllıca kullanılmasına rehberlik ettiğini göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Doğa Koruma · Kutsal Ekoloji · Sulak Alan

Özet

Sulak alanlar, çok çeşitli karasal, kıyı ve deniz habitatlarını birleştiren bir dizi ortak özelliğe sahip ekosistemlerdir ve bu kaynakların korunması, yönetimi ve gelecek nesillere aktarımı büyük önem taşımaktadır. Ancak sulak alanların korunmasında ve sürdürülebilir bir şekilde kullanılmasında Geleneksel Ekolojik Bilgi (GEB), çoğu zaman göz ardı edilir. Bu çalışma, sulak alanın korunmasında ve sürdürülebilir kullanımında GEB’in rolünün belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma Türkiye’nin en önemli sulak alanlarından biri olan ve UNESCO Doğal Miras Geçici Listesi’nde bulunan Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’nda gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada, nitel araştırma yöntemlerinden etnografya (etnografik) yöntemi kullanılmıştır. Etnografya yöntemi, insan topluluğuna ilişkin sosyal yaşam sürecini, davranış biçimlerini, ilişkiler ve kod sistematiğini analiz ederek niteliksel sonuçlara ulaşmayı amaçlamaktadır. Veriler, katılımsız gözlem ve yarı yapılandırılmış görüşme formları yardımıyla toplanmış ve verilerin analizinde betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Yöntem kapsamında Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’ndaki GEB örnekleri değerlendirilmiş ve sulak alanın korunmasına ilişkin yedi tema belirlenmiştir. Bulgular, Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’nda GEB’ in bir parçası olan geleneksel uygulama ve ritüellerin, dolaylı olarak Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’nın geçmişten günümüze doğal bir birim olarak kalmasına katkı sağladığını ve sulak alandaki kaynakların yerel halk tarafından akıllıca kullanılmasına rehberlik ettiğini göstermektedir. Sonuç olarak Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’ndaki GEB örnekleri, özellikle sulak alanın korunmasında ve sürdürülebilir kullanımında modern koruma yaklaşımlarına entegre edilerek katkıda bulunabilecek pratik bilgiler içermektedir.

Abstract

Sulak alanlar, çok çeşitli karasal, kıyı ve deniz habitatlarını birleştiren bir dizi ortak özelliğe sahip ekosistemlerdir ve bu kaynakların korunması, yönetimi ve gelecek nesillere aktarımı büyük önem taşımaktadır. Ancak sulak alanların korunmasında ve sürdürülebilir bir şekilde kullanılmasında Geleneksel Ekolojik Bilgi (GEB), çoğu zaman göz ardı edilir. Bu çalışma, sulak alanın korunmasında ve sürdürülebilir kullanımında GEB’in rolünün belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma Türkiye’nin en önemli sulak alanlarından biri olan ve UNESCO Doğal Miras Geçici Listesi’nde bulunan Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’nda gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada, nitel araştırma yöntemlerinden etnografya (etnografik) yöntemi kullanılmıştır. Etnografya yöntemi, insan topluluğuna ilişkin sosyal yaşam sürecini, davranış biçimlerini, ilişkiler ve kod sistematiğini analiz ederek niteliksel sonuçlara ulaşmayı amaçlamaktadır. Veriler, katılımsız gözlem ve yarı yapılandırılmış görüşme formları yardımıyla toplanmış ve verilerin analizinde betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Yöntem kapsamında Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’ndaki GEB örnekleri değerlendirilmiş ve sulak alanın korunmasına ilişkin yedi tema belirlenmiştir. Bulgular, Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’nda GEB’ in bir parçası olan geleneksel uygulama ve ritüellerin, dolaylı olarak Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’nın geçmişten günümüze doğal bir birim olarak kalmasına katkı sağladığını ve sulak alandaki kaynakların yerel halk tarafından akıllıca kullanılmasına rehberlik ettiğini göstermektedir. Sonuç olarak Kızılırmak Deltası Sulak Alanı’ndaki GEB örnekleri, özellikle sulak alanın korunmasında ve sürdürülebilir kullanımında modern koruma yaklaşımlarına entegre edilerek katkıda bulunabilecek pratik bilgiler içermektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜL, S. (2020). KIZILIRMAK DELTASINDA YAZILMAMIŞ KANUNLAR: BİR SULAK ALANIN KORUNMASINDA GELENEKSEL EKOLOJİK BİLGİNİN ROLÜ. lnternational Journal of Geography and Geography Education, Sayı: 42, 303–327. https://ajindex.com/articles/47383

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Adaman, F., Hakyemez, S. & Özkaynak, B. (2009). The political ecology of a Ramsar site conservation failure: the case of Burdur Lake, Turkey. Environment and Planning C: Government and Policy, 27(5), 783-800.
  2. Akalın, L. S. (1993). Türk folklorunda kuşlar. Ankara:
  3. Kültür Bakanlığı. Appiah-Opoku, S. (1999). Indigenous institutions and resource management in Ghana. Indigenous Knowledge and Development Monitor, 7(3), 15-17.
  4. Arı, Y. & Derinöz, B. (2011). How not to manage a wetland? The case of Lake Marmara (Manisa) with a cultural ecological perspective. Turkish Journal of Geographical Sciences, 9(1), 41-60.
  5. Arı, Y. (2001). Visions of a Wetland: Linking Culture and Conservation at Lake Manyas, Turkey (Doctoral Thesis, The University of Texas at Austin, USA). Arı, Y. (2003a). Kuş Cenneti Milli Parkında park yönetimi-yöre halkı ilişkisi. Doğu Coğrafya Dergisi, 8(9), 7-37.
  6. Arı, Y. (2003b). Manyas Gölü'nün kültürel ekolojisi: Tarihi süreçte adaptasyon ve değişimi. Türk Coğrafya Dergisi, 40, 75-97.
  7. Arı, Y. (2003c). Manyas Gölü’nde yerel halkın doğa koruma programları ve korumacıları algılaması. 1. Sırrı Erinç Sempozyumu Genişletilmiş Bildiri Özetleri içinde (s. 22-27). İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü Yayını. 22 Ocak 2020 tarihinde http://docplayer.biz.tr/1270232-Manyas-golu-nde-yerel-halkin-doga- koruma-programlari-ve-doga-korumacilari-algilamasi.html, adresinden edinilmiştir. Arı, Y. (2006). Ramsar Sözleşmesi’nin doğa koruma yaklaşımına eleştirel bir bakış. Doğu Coğrafya Dergisi, 11(15), 275-302. 20 Mart 2020 tarihinde http://dspace.balikesir.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/20.500.12462/5087/y%c4%b1lmaz-ar%c4%b1.pdf?sequence=1&isAllowed=y adresinden edinilmiştir. Arı, Y. (2019). Gönen Çayı Deltası sulak alaninda (Balıkesir) doğa koruma: Su, kültür ve yaşam. lnternational Journal of Geography and Geography Education, 40, 151-171.
  8. Baylan, E. & Karadeniz, N. (2016). Doğal kaynakların birlikte yönetimi: katılımcı planlama ve kolaboratif yaklaşım. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 26(4), 648- 661. DOI: 10.29133/yyutbd.282848 Berkes, F. (1993). Traditional ecological knowledge in perspective. In J.T. Inglis (Eds.), Traditional ecological knowledge: Concepts and cases (pp. 1-9). Canadian Museum of Nature/International Development Research Centre, Ottawa. Retrieved April 02, 2020, from https://books.google.com.tr/books? hl=tr&lr=&id=J2CNS64AFvsC&oi=fnd&pg=PA1&dq. Berkes, F. (1999). Sacred ecology. Taylor & Francis e-Library