Dergiler / Cerrahpaşa Tıp Dergisi / 2006 / Cilt: 37 - Sayı: 4

Serbest radikal biyokimyasının tarihsel süreçteki gelişimi

The evolution of free radical biochemistry in historical perspective

Sayfa
162–168
Yayın Tarihi
2022-10-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ortaya çıkan yeni teknolojilerin, özellikle proteomik teknolojilerin, reaktif oksijen biyokimyası alanında ilerideki gelişmeleri kolaylaştıracağı konusu bilimsel çevrelerce tartışılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Serbest radikallerin kimyasal olarak mevcudiyeti konusunda, yaklaşık 100 yıl önce bir sonuca ulaşılmakla birlikte, varlıkları ilk 30-40 yıl boyunca dünya çapında kabul görmemiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Serbest radikallerin biyolojik sistemlerdeki varlığı ve önemi 1950'lerin ortalarına kadar kabul görmese de, reaktif oksijen biyokimyasını kuran bir grup bilim adamının katkıları ile varlıkları ve önemleri aydınlatılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Ortaya çıkan yeni teknolojilerin, özellikle proteomik teknolojilerin, reaktif oksijen biyokimyası alanında ilerideki gelişmeleri kolaylaştıracağı konusu bilimsel çevrelerce tartışılmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Serbest radikallerin kimyasal olarak mevcudiyeti konusunda, yaklaşık 100 yıl önce bir sonuca ulaşılmakla birlikte, varlıkları ilk 30-40 yıl boyunca dünya çapında kabul görmemiştir. Serbest radikallerin biyolojik sistemlerdeki varlığı ve önemi 1950'lerin ortalarına kadar kabul görmese de, reaktif oksijen biyokimyasını kuran bir grup bilim adamının katkıları ile varlıkları ve önemleri aydınlatılmıştır. Yirminci yüzyılın ikinci yarısının büyük bir kısmında, reaktif oksijen türevlerine, doku hasarı ve hastalığına yol açan bir tür biyokimyasal "oksitleyici ajan" gözüyle bakılmıştır. Yirmibirinci yüzyıla girerken reaktif oksijen biyokimyası bir disiplin olarak olgunlaşmış ve biyomedikal bilimler arasındaki önemi yerleşmiştir. Günümüzde hemen her hastalığın bir dereceye kadar oksidatif strese bağlı olduğu kabul edilmektedir. Ayrıca günümüzde, reaktif oksijen türevlerinin (ROS) homeostazisini devam ettirmeye yardımcı olmak üzere, normal ve sağlıklı dokuların hücrelerinde sıkı-kontrollü bir şekilde oluştuğu kabul görmeye başlamıştır. Ortaya çıkan yeni teknolojilerin, özellikle proteomik teknolojilerin, reaktif oksijen biyokimyası alanında ilerideki gelişmeleri kolaylaştıracağı konusu bilimsel çevrelerce tartışılmaktadır.

Abstract

The existence of free radicals, as chemical entities, was inferred 100 years ago but not universally accepted for nearly 40 years. The existence and importance of free radicals in biological systems was not recognized until the mid 1950's, by a small number of visionary scientists who can be credited with founding the field of reactive oxygen biochemistry. For most of the remaining 20th century, reactive oxygen species (ROS) were considered a type of biochemical "rusting agent" that caused tissue damage and disease. As we enter 21 st century, reactive oxygen biochemistry is maturing as a discipline and establishing its importance among the biomedical sciences. It is now recognized that virtually every disease state involves some degree of oxidative stress. Moreover, we are now beginning to recognize that ROS are produced in a well-regulated manner to help maintain homeostasis on the cellular level in normal, healthy tissue. Emerging technologies, particularly proteomic technologies are discussed in scientific community that will facilitate further evolution in the field of free radical biochemistry.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇAKATAY, U., KAYALI, R. (2022). Serbest radikal biyokimyasının tarihsel süreçteki gelişimi. Cerrahpaşa Tıp Dergisi, Cilt: 37 - Sayı: 4, 162–168. https://ajindex.com/articles/473398

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Kopani M, Celec P, Danisovic L, Michalka P, Biro C. Oxidative stress and electron spin resonance. Clin Chim Acta 2006; 364: 61 -66. 2.StaroverovVN, Davidson ER. Distribution of effectively unpaired electrons. Chem Phys Lett 2000; 330: 161-168. 3.Fenton HJH. On a new reaction of tartaric acid. Chem News 1876: 33; 190. 4.Fenton HJH. The oxidation of tartaric in the presence of iron. J Chem Soc Proc 1894; 10:157-158. 5.Fenton HJH. Constitution of a new dibasic acid, resulting from the oxidation of tartaric acid. J Chem Soc Trans 1896; 69: 546-562. 6.Koppenol WH. The centennial of the Fenton reaction. Free Radical Biol Med 1993; 15: 645-651. 7.Schoepfle CS, Bachmann WE. Moses Gomberg 1867-1947. J Am Chem Soc 1948; 69: 2915-2921. 8.Ihde AJ. The history of free radicals and Moses Gomberg's contributions. Pure and Applied Chemistry 1967; 30: 1-16. 9.Gomberg M. An instance of trivalent carbon:Triphenylmethyl J Am Chem Soc 1900; 22: 757-771. 10.McBride JM. The hexaphenylethane riddle.Tetrahedron 1974; 30: 2009-2022. 11.Tidwell TT. Sterically crowded organic molecules: synthesis, structure and properties. Tetrahedron 1978; 34:1855-1868. 12.BingerCAL, Faulkner JL, Moore RL. Oxygen poisoning in mammals. J Exp Med 1927; 45: 849-864. 13.Haber F, VVilIstâtter R.Unpaarigheit und radikalketten im reaktion-mechanismus organischer und enzymatischer vorgânge. Chem Ber 1931; 64: 2844-2856. 14.Haber F, Weiss J. Über die katalyse des hydroperoxydes. Naturwiss 1932; 51: 948-950. 15.Commoner B, Townsend J, Pake GE. Free radicals in biological materials. Nature 1954; 174: 689-691. 16.Devasagayam TPA, Tilak JC, Boloor KK Şane KS,Ghaskadbi SS, Lele RD. Free radicals and antioxidants in human health: Current status and future prospects.JAPI 2004; 52: 794-804. 17.Gershman R, Gilbert DL, Nye S W, Dwyer P, Fen n WO. Oxygen poisoning and X-irradiation a mechanism in common. Science 1954; 119: 623-626. 18.McCord JM, Fridovich I. Superoxide dismutase; an enzymic function for erythrocuprein (hemocuprein). J Biol Chem 1969; 244: 6049-6055. 19.Harman D. The biologic clock: the mitochondria? J Am Geriatric Soc 1972; 20; 145-147. 20.Richter C. Do mitochondrial DNA fragments promote cancer and aging? FEBS Lett 1988; 241:1-5. 21.Palmer RMJ, Ferrige AG, Moncado S. Nitric oxide release accounts for the biological activity of endothelium-derived relaxing factor. Nature 1987;327: 524-526. 22.Ignarro LJ, BugajM, Wood KS, Byrns RS, Chaudhuri G. Endothelium-derived relaxing factor produced and released