Dergiler / Bağbahçe Bilim Dergisi / 2022 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Bazı Iberis L. (Brassicaceae) Türlerinin Türkiye’deki Varlığına İlişkin Bilgiler, Doğru Teşhisleri İçin Öneriler ve Türkçe İsim Atamaları

Cortinarius leucopus (Bull.) Fr. (Basidiomycota-Cortinariaceae): A New Record for the Turkish Mycota

Sayfa
5–13
Yayın Tarihi
2022-04-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma aynı zamanda cins hakkında daha sonra yapılabilecek çalışmalar için morfolojik bir temel sağlama amacını taşımaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, arazi gözlemleri, herbaryum araştırmaları, taksonomik literatür, morfoloji ve palinoloji analizleri ışığında Türkiye'deki doğal olarak yetişen I. attica, I. carica ve I. spruneri taksonlarının morfolojisi ve taksonomisi hakkında önemli sonuçlar sunmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmayla I. carica türü 112 yıl sonra yeniden keşfedilerek türün sadece tip lokalitesinde yetiştiği teyit edilmiş olup, Ege ve Akdeniz bölgelerinden toplanarak I. carica olarak teşhis edilen tüm bitkilerin I. attica olduğu anlaşılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma aynı zamanda cins hakkında daha sonra yapılabilecek çalışmalar için morfolojik bir temel sağlama amacını taşımaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Endemizm · Iberis · morfoloji

Özet

Bu çalışma, arazi gözlemleri, herbaryum araştırmaları, taksonomik literatür, morfoloji ve palinoloji analizleri ışığında Türkiye'deki doğal olarak yetişen I. attica, I. carica ve I. spruneri taksonlarının morfolojisi ve taksonomisi hakkında önemli sonuçlar sunmaktadır. Bu çalışmada, I. carnosa türünün Türkiye'deki varlığı sorgulanmakta, literatürde I. carnosa’nın sinonimleri olarak geçen I. attica ve I. spruneri türlerinin varlığı ve ayrım karakterleri hakkında kanıtlar ortaya konmaktadır. Ayrıca genellikle birbiriyle karıştırılan I. attica ve endemik I. carica türlerinin benzeyen ve ayrışan özelliklerinden bahsedilmektedir. Bu çalışmayla I. carica türü 112 yıl sonra yeniden keşfedilerek türün sadece tip lokalitesinde yetiştiği teyit edilmiş olup, Ege ve Akdeniz bölgelerinden toplanarak I. carica olarak teşhis edilen tüm bitkilerin I. attica olduğu anlaşılmıştır. I. carnosa’ya atfedilen “Mor beğendiotu” Türkçe adı bu çalışmayla I. attica’ya aktarılmış olup, I. spruneri için yazar tarafından “Dağ beğendiotu”, endemik I. saxatilis subsp. magnesiana için ise “Manisa hünkarbeğendiotu” Türkçe adı önerilmiştir. Bu çalışma aynı zamanda cins hakkında daha sonra yapılabilecek çalışmalar için morfolojik bir temel sağlama amacını taşımaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇİLDEN, E. (2022). Bazı Iberis L. (Brassicaceae) Türlerinin Türkiye’deki Varlığına İlişkin Bilgiler, Doğru Teşhisleri İçin Öneriler ve Türkçe İsim Atamaları. Bağbahçe Bilim Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 5–13. https://ajindex.com/articles/472519

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Al-Shehbaz, I.A. 2012. A generic and tribal synopsis of the Brassicaceae (Cruciferae). Taxon, 61: 931-954.
  2. Al-Shehbaz, I.A., Barriera, G. (2019). Typification of Edmond Boissier’s Cruciferae (Brassicaceae) names enumerated in Flora Orientalis, Boissiera 72: 138 Boissier, E. (1867). Flora orientalis, vol. 1. H. Georg, Basileae, Genevae: 333-335.
  3. Busch, A., Horn, S., Mühlhausen, A., Mummenhoff, K., Zachgo, S., (2011). Corolla Monosymmetry: Evolution of a Morphological Novelty in the Brassicaceae Family. Molecular Biology and Evolution 29: 1241-1254.
  4. Çilden, E. ve Zare, G. (2019). Comparative anatomical survey on the species of Iberis L. (Brassicaceae) from Turkey. Hacettepe Journal of Biology and Chemistry 47(4): 389-401. https://doi.org/10.15671/hjbc.585877
  5. Dirmenci, T., Satıl, F., Tümer, G. (2005). A new record for the Flora of Turkey: Iberis saxatilis L. (Brassicaceae). Turkish Journal of Botany 29: 471–474.
  6. Gower, J.C. (1971). A general coefficient of similarity and some of its properties. Biometrics 27: 857–871. https://doi.org/10.2307/2528823
  7. Gupta, S.K. (2009).
  8. Biology and Breeding of Crucifers, CRC Press, Taylor & Francis Group, New York, 25. Hammer, Ø. Harper, D. A. T., & Ryan, P. D. (2001). PAST: Paleontological statistics software package for education and data analysis. Palaeontologia Electronica 4: 9. Hayek, A. (1925). Repertorium specierum Novarum regni vegetabilis, Beibefte, Band XXX, 1., Prodromus Florae Peninsula Balcanica, Lieferung 3, Dahlem bei Berlin, 469-471.
  9. Hedge, I. C. 1965. Iberis L. In: Davis P.H. (Ed.), Flora of Turkey and the East Aegean Islands 1: 309-312. Edinburgh: Edinburg University Press.
  10. Keifer, M., Schmickl, R., German, D.A., Mandáková, T., Lysak, M., Al-Shehbaz, I.A., Franzke, A., Mummenhoff, K., Stamakis, A., Koch, M.A., (2014). BrassiBase: Introduction to a novel knowledge on Brassicaceae evolution. Plant and Cell Physiology 55(1): e3. https://doi.or/10.1093/pcp/pct158
  11. Linneaus, C. ve Salvius, L., (1753). Species Plantarum c. 1. Holmiae: Impensis Laurentii Salvii. Marhold, K. (2011).
  12. Brassicaceae, In: Euro+Med Plantbase − the information resource for Euro−Mediterranean plant diversity. Available from: http://ww2.bgbm.org/EuroPlusMed/PTaxonDetail.asp?NameCache=Iberis&PTRefFk=7200000 (son erişim: 15 Ocak 2021)
  13. Mutlu, B. 2012. Iberis L. In: Güner A, Aslan S, Ekim T, Vural M, Babaç MT. (Eds.), Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). N. Gökyiğit Botanik Bahçesi & Flora Araştırmaları Derneği Yayını, İstanbul. 281-282.