Dergiler / Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 16 - Sayı: 16

F.C.S. Schiller’in Pragmatik Hümanizmi ile Hume’un Nedensellik Anlayışı Arasındaki İlişki

THE RELATIONSHIP BETWEEN F.C.S. SCHILLER’S PRAGMATIC HUMANISM AND THE CAUSALITY CONCEPT OF HUME

Sayfa
49–60
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böyle bir yapının oluşması için de insanın merkezde olduğu bir yöntemin inşa edilmesi gerekir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Pragmatik Hümanizmin mutlakçı yapılara karşı olma hususunda Hume’cu düşünce ile yakın ilişki içerisinde olduğu iddia edilebilir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Schiller’in söz konusu düşünceyi yetersizlik ve tutarsızlık açısından eleştiriye tabi tuttuğu, Hume’cu felsefeyi olumsuzlayan rasyonalizmin çıkmazlarının farkına vararak iradenin merkeze alındığı bir yöntemi hâkim kılmaya çalıştığı ifade edilebilir.
💡
Sonuç & Katkı:Böyle bir yapının oluşması için de insanın merkezde olduğu bir yöntemin inşa edilmesi gerekir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Pragmatik Hümanizmin mutlakçı yapılara karşı olma hususunda Hume’cu düşünce ile yakın ilişki içerisinde olduğu iddia edilebilir. Pragmatizmin empirist bir yapıya sahip ol ması bu ilişkinin sağlamlığını tesis etmek açısından önemlidir. Ancak Hume’cu düşün cenin septik ve entelektüalist eğilimlerinden dolayı pragmatik hümanizmden esaslı bir şekilde ayrıldığı da unutulmamalıdır. Buna ilaveten pragmatik hümanizmin Hume’un nedensellik ve hareket hakkındaki eleştirilerinden kurtulma çabası içerisinde olduğu da görülmektedir. Zira pragmatik hümanizmin savunucularından F.C.S. Schiller’in söz konusu düşünceyi yetersizlik ve tutarsızlık açısından eleştiriye tabi tuttuğu, Hume’cu felsefeyi olumsuzlayan rasyonalizmin çıkmazlarının farkına vararak iradenin merkeze alındığı bir yöntemi hâkim kılmaya çalıştığı ifade edilebilir. Pragmatik hümanizm, rasyonalizmin tutarsızlığını ileri sürerek kendi psikolojisini ortaya koyan Hume’un da gerçekliğe dair iddialarında pek çok dikotomiye sahip olduğunu iddia eder. Eğer test edilebilir, değişebilir ve rölatif bir gerçekliğe ulaşmak nihai amaç olursa, iradeci bir yapının benimsenmesi mümkün olabilir. Böyle bir yapının oluşması için de insanın merkezde olduğu bir yöntemin inşa edilmesi gerekir.

Abstract

It can be claimed that humanism is in close relation to the philosophy of Hume to oppose absolutist structures. The fact that pragmatism has an empiric structure is important in order to establish the soundness of this relationship. However, it should be kept in mind that the philosophy of Hume is fundamentally separated from humanism because of it’s skeptic and intellectualist tendencies. In addition, it is seen that humanism is trying to get rid of Hume’s criticism of causality and activity. Because F.C.S. Schiller, one of the proponents of pragmatic humanism, can be said to criticize the philosophy of Hume in terms of inadequacy and inconsistency. It can be stated that he tried to dominate a method where the will is taken from the center. Pragmatic humanism claims that Hume, who put forward his own psychology by asserting the inconsistency of rationalism, has many dichotomies in his claims about reality. If the ultimate goal is to achieve a testable, changeable and relative reality, it may be possible to adopt a voluntary structure. In order for such a structure to occur, a method where the human being is in the center should be built.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DURMAZ, N. (2022). F.C.S. Schiller’in Pragmatik Hümanizmi ile Hume’un Nedensellik Anlayışı Arasındaki İlişki. Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 16, 49–60. https://ajindex.com/articles/469062

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Hanking, James. “Religion and Modernity of Renaissance Humanism”. Interpretations of Renaissance Humanism. ed. A. Mazzocco. Boston: Brill Publis., 2006.
  2. Hume, David. An Enquiry Concerning Human Understanding. ed. Peter Millican. New York: Oxford University Press, 2007.
  3. Hume, David. A Treatise of Human Nature: Being An Attempt to Introduce the Experimental Method of Reasoning into Moral Subjects. Batoche Books, 1999.
  4. Schiller, F.C.S. Humanism: Philosophical Essays. London and New York: Macmillan, 1912.
  5. Schiller, F.C.S. “Pragmatism versus Skepticism”. Journal of Philosophy and Scientific Methods 4/18 (1907): 482-487.
  6. Schiller, F.C.S. “The Place of Metaphysics”. The Journal of Philosophy and Scientific Methods 17/17 (1920): 455-462.
  7. Schiller, F.C.S. Riddles of The Sphinx. London: Swan, Sonnenschein, and Co., 1891. Wiley, James. Theory and Practice in the Philosophy of David Hume. UK: Palgrave Macmillan Pub., 2012.
  8. Winetrout, Kenneth. F.C.S. Schiller and the Dimensions of Pragmatism. Ohio: Ohio State University Press, 1967.