Dergiler / Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 18 - Sayı: 18

EBÛ NUVÂS’IN ŞARAP (ḪAMRİYYÂT) ŞİİRLERİT

The Bacchic Poetry (Khamriyyāt) of Abū Nuvās

Sayfa
147–173
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bunun yanı sıra onun öne çıkan birkaç şiirinden örnekler sunulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Klasik Arap şiirinin ana ve ardıl tüm türlerinde uzmanlık kazanmış olan Ebû Nuvâs el-Ḥasen b.
📊
Temel Bulgular & Veri:O, ḫamriyyâtında şarabın görünümünü, gücünü ve içen kişilerin üzerinde bıraktığı etkisini betimlemekte, şarabı mücevherlerle ve ışık kaynaklarıyla mukayese etmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bunun yanı sıra onun öne çıkan birkaç şiirinden örnekler sunulmuştur.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Klasik Arap şiirinin ana ve ardıl tüm türlerinde uzmanlık kazanmış olan Ebû Nuvâs el-Ḥasen b. Hâni’ el-Ḥakemî, Abbâsî döneminin en meşhur şairlerinden biridir. Özellikle şarap (ḫamriyyât) ve hudut tanımayan sefahat şiirleriyle tanınmaktadır. Onun yeteneği, çağdaşları tarafından da takdir edilmektedir. Ebû Nuvâs, Abbâsî Hilafetinin ilk yıllarında gelişen modern (muḥdes̱) şiirin en önemli temsilcisidir ve çoğu şiirinde aynı modeli izlemektedir. O, ḫamriyyâtında şarabın görünümünü, gücünü ve içen kişilerin üzerinde bıraktığı etkisini betimlemekte, şarabı mücevherlerle ve ışık kaynaklarıyla mukayese etmektedir. Meyhaneye yaptığı gece yolculuğunu ve uyuyan meyhaneciyi uyandırmak için kapıda nasıl bağırdığını anlatmakta, şarap servisi yapan genç sakilerden veya cari- yelerden bahsetmektedir. Keza içki arkadaşlarını eğlendiren erkek yahut kadın şarkıcı- lardan konu açmaktadır. Onun ḫamriyyâtı, seleflerininkiyle, özellikle de ʿAdî b. Zeyd, Vâlibe b. el-Ḥubâb, el-Velîd b. Yezîd ve Ebû’l-Hindî’ninkiyle yakından ilişkilidir. Bu nedenle, Ebû Nuvâs’ın tam manasıyla bir yenilikçi olduğunu söylememiz mümkün değildir. Mamafih o gerçek bir modernizm yanlısıdır. İslam öncesindeki şairlerin aksi- ne, terk edilmiş obaların kalıntıları, artık Ebû Nuvâs için bir mana ifade etmemektedir. Onun şarap şiirleri, mükemmeliyet, saygınlık ve nicelik açısından seleflerininkini geri- de bırakmıştır. Çoğu eleştirmen onun ḫamriyyâtını, bu türün en yüksek seviyesi olarak görmektedir. Bu çalışmada, Ebû Nuvâs’ın ḫamriyyâtı ve onun şiirsel üslubu bilimsel bir metotla incelenmiştir. Bunun yanı sıra onun öne çıkan birkaç şiirinden örnekler sunulmuştur.

Abstract

Abū Nuwās al-Ḥasan b. Hāni’ al-Ḥakamī, who became a master of all the major and minor genres of classical Arabic poetry, was one of the most renowned poets of the Abbasid period. He is especially known for his bacchic poetry (khamriyyāt), and his poems about unbridled debauchery. His talent was recognized by his contemporaries. Abū Nuwās was the foremost representative of the modern (muḥdath) poetry that developed during the first years of Abbasid Caliphate. Most of his poems follow the same pat- tern. In his khamriyyāt, Abū Nuwās describes the appearance of the wine, its strength, and its effect on the drinkers. He compares the wine with jewelry and light sources. He tells of his night trip to the tavern and how he shouted at the door to wake the sleeping tavern-keeper up. He also makes mention of the young cupbearer or handmaiden who serves the wine, and the male or female singer who entertains the pot-companions. His khamriyyāt is closely connected to that of his predecessors, especially ʿAdī b. Zayd, Wāliba b. al-Ḥubāb, al-Walīd b. Yazīd, and Abū al-Hindī; therefore, we can’t claim that Abū Nuwās was in the strict sense an innovator. But he is definitely a modernist. The remains of a campsite have no clear meaning for Abū Nuwās, as they do for pre-Islamic poets. His bacchic poetry exceeds his predecessors by far in terms of excellence, reputation, and quantity. Most critics consider his khamriyyāt to be the highest level of this genre. In this study, the khamriyyāt of Abū Nuwās and his poetical style are examined with a scientific method. In addition to this, a number of examples of his outstanding poems are given.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AYYILDIZ, E. (2022). EBÛ NUVÂS’IN ŞARAP (ḪAMRİYYÂT) ŞİİRLERİT. Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 18, 147–173. https://ajindex.com/articles/469053

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Abbâs, ʿAbdu’l-Ḥalîm. Ebû Nuvâs. Kâhire: Dâru’l-Meʿârif, 3. Basım, Tarihsiz. Abdurrahman, ʿAfîf. Muʿcemu’ş-şuʿarâ’i’l-ʿAbbâsîyyîn. Beyrut: Dâru Ṣâdir, 2000. el-ʿAḳḳâd, Abbâs Mahmûd. Ebû Nuvâs: el-Ḥasen b. Hâni’. Kâhire: Hindâvî, 2013.
  2. Arazi, Albert. “Abū Nuwās fut-il šuʿūbite?”. Arabica 26/1 (1979), 1-61.
  3. Ayyıldız, Esat. “el-Ahtal'ın Emevilere Methiyeleri”. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi 57/2 (2017), 936-960. https://doi.org/10.1501/Dtcfder_0000001545
  4. Ayyıldız, Esat. “el-Hansâ’ Bint ‘Amr: Eski Arap Şiirinde Öncü Bir Mersiye Şairi Hanım”. Mütefekkir 7/13 (Haziran 2020), 201-224. https://doi.org/10.30523/mutefekkir.757993
  5. Bencheikh, Jamel. “Poésies Bachiques d'Abū Nuwās: Thèmes et personnages”. Bulletin d'études orientales 18 (1963-1964), 7-84.
  6. Daşkıran, Yaşar. Ebu Nuvas’ın Şiirlerinde Hiciv. Ankara:
  7. Ankara Üniversitesi,
  8. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2004.
  9. Demirayak, Kenan. Abbâsî Edebiyatı Tarihi. Erzurum: Şafak Yayın Dağıtım, 1998.
  10. Dmitriev, Kirill. “Poetiçeskaya şkola al-Ḥīry i istoki arabskoy vinnoy poesii na primere qāfiyyi ʿAdī ibn Zayda al-ʿIbādī”. Symbol 58 (2010), 319-339. Ebû Nuvâs. Dîvânu Ebî Nuvâs bi-rivâyeti’ṣ-Ṣûlî. thk. Behcet Abdu’l-Ġafûr el-Ḥadîs̱î. Abu Dabi: Hey’etu Ebû Ẓabî li’s̱-S̱eḳâfe ve’t-Turâs̱, 1431/2010. Ebû Nuvâs. Dîvânu Ebî Nuvâs el-Ḥasan b. Hâni’ el-Ḥakemî. thk. Ewald Wagner. 5 Cilt. Stuttgart: Franz Steiner Wiesbaden GMBH, 1408/1988. Ebû Nuvâs. Dîvânu Ebî Nuvâs. thk. İskender Âsâf. Mısır: Maṭbaʿatu’l-ʿUmûmiyye, 1898. Ebû’l-Hindî. Dîvânu Ebî’l-Hindî. haz. Abdullah el-Cubûrî. Bağdat: Mektebetu Endelus, 1970.
  11. Ferga, Hermann. “Aux origines de la poésie bachique arabe de ʿAdī b. Zayd à al-A'šā al-Kabīr”. Bulletin d'études orientales 56 (2004-2005), 107-126.
  12. Furat, Ahmet Subhi. Arap Edebiyatı Târihi. İstanbul: Edebiyat Fakültesi Basımevi, 1996.
  13. Van Gelder, G. J. H. “Khamriyya”. Encyclopedia of Arabic Literature. ed. Julie Scott Meisami - Paul Starkey. 2/433-435. Londra-New York: Routledge, 1998.
  14. Goldziher, Ignace. Klasik Arap Literatürü. çev. Rahmi Er - Azmi Yüksel. Ankara: Vadi Yayınları, 2012.
  15. Huart, Clément. Arap ve İslam Edebiyatı. çev. Cemal Sezgin. Ankara:
  16. TİSA Matbaacılık Sanayii, Tarihsiz. Ḫureybânî, Cafer. Ebû Nuvâs: el-Ḥasen b. Hâni’. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-ʿİlmiyye, 1990. İbn Ḫallikân, Ebû’l-ʿAbbâs Ahmed b. Muhammed b. İbrahim b. Ebî Bekr. Vefeyâtu’l-aʿyân ve enbâ’u ebnâ’i’z-zamân. thk. Yusuf Ali Ṭavîl – Meryem Kasım Ṭavîl. 6 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-ʿİlmiyye, 2012. İbn Ḳu