Dergiler / Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 19 - Sayı: 19

İbn Âbidîn’in Ru’yet-i Hilâl ile İlgili Görüşleri (Tenbîhu’l-Ġâfil ve’l-Vesnân ʿalâ Aḥkâmi Hilâli Ramaḍân Adlı Risalesi Bağlamında)

Ibn Ābidīn's Opinions About the “Ru'yat Al-Hilal” (In The Context of His Tractate of “Tanbīhu’l-Ġāfil va’l-Vasnān ʿalā Aḥkāmi Hilālı Ramaḍān”)

Sayfa
343–370
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İbn Âbidîn bu değerlendirmesinde dört mezhebin de ittifak ettikleri konuları ele almıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Makalede geç dönem Şam âlimlerinin önde gelenlerinden İbn Âbidîn’in ru’yet-i hilâl ile ilgili görüşlerini (Tenbîhu’l-ġâfil ve’l-vesnân ʿalâ aḥkâmi hilâli ramaḍân adlı risalesi bağlamında) ele aldık.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ramazan ayının başlangıcı konusunda ortaya çıkan ihtilafı çözmek için kaleme alınan bu risalede İbn Âbidîn’in şu dört meseleyi esas aldığını gördük: ramazan hilalinin sübûtu, hilalin gündüz görülmesinin hukukî sonuçları, müneccimlerin ve hesap âlimlerinin sözlerinin bağlayıcılığı ve hilalin doğuş yerlerinin farklılıklarının hükümleri.
💡
Sonuç & Katkı:İbn Âbidîn bu değerlendirmesinde dört mezhebin de ittifak ettikleri konuları ele almıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Makalede geç dönem Şam âlimlerinin önde gelenlerinden İbn Âbidîn’in ru’yet-i hilâl ile ilgili görüşlerini (Tenbîhu’l-ġâfil ve’l-vesnân ʿalâ aḥkâmi hilâli ramaḍân adlı risalesi bağlamında) ele aldık. Öncelikle kısa bir şekilde İbn Âbidîn’in hayatı hakkında bilgi verdik. Daha sonra İbn Âbidîn’in yaşadığı dönemde önemli olarak gördüğü konularda Mecmûʿatü resâil İbn Âbidîn adlı bir eser yazdığına ve makale konumuza dair risalenin yazılma sebebine kısaca değindik. Ramazan ayının başlangıcı konusunda ortaya çıkan ihtilafı çözmek için kaleme alınan bu risalede İbn Âbidîn’in şu dört meseleyi esas aldığını gördük: ramazan hilalinin sübûtu, hilalin gündüz görülmesinin hukukî sonuçları, müneccimlerin ve hesap âlimlerinin sözlerinin bağlayıcılığı ve hilalin doğuş yerlerinin farklılıklarının hükümleri. Bu risaleyi yazarken İbn Âbidîn, Hanefî, Şâfiî, Mâlikî ve Hanbelî mezheplerine ait elliden fazla kaynak kullanmıştır. Bununla birlikte Hanefî olmasına istinaden İbn Âbidîn söz konusu dört meseleyi daha çok Hanefî mezhebine ait eserlere dayanarak ele almıştır. Risalenin sonunda İbn Âbidîn konuyla ilgili çok veciz bir şekilde değerlendirme yapmıştır. İbn Âbidîn bu değerlendirmesinde dört mezhebin de ittifak ettikleri konuları ele almıştır.

Abstract

In the article, it was discussed the views of Ibn Ābidīn, the prominent late Damascus scholar, about the ru'yat al-hilāl (in the context of his tractate “Tanbīhu'l-ġāfil va'l-vasnān ʿalā ahkāmi hilāli ramaḍān”). First of all, the brief information about the life of Ibn Ābidīn was given. Subsequently, it is mentioned that Ibn Ābidīn wrote a work called “Madjmūʿatu rasāil Ibn Ābidīn” on the subjects he saw as important during his lifetime and briefly mentioned the reason why the tractate on our topic was written. In tractate it was observed that Ibn Ābidīn written to resolve the dispute about the beginning of the month of Ramadān based on the following four issues: the subsidence of the Ramadān crescent, the legal consequences of the daytime observation of the crescent, the bindingness of the astrologers’ and the reckoners’ declarations, and the provisions of the birth places’ differences of the crescent. While writing this tractate, Ibn Ābidīn used more than fifty written sources belonging to the Hanafī, Shāfiī, Mālikī and Hanbalī madhhabs. However, due to his belonging to Hanafī madhab, Ibn Ābidīn dealt with these four issues mostly based on the Hanafī school’s works. At the end of his tractate, Ibn Ābidīn made a very concise assessment of this subject. In his tractate, Ibn Ābidīn dealt with the allied issues of all four madhhabs.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kudaynetov, S. A. (2022). İbn Âbidîn’in Ru’yet-i Hilâl ile İlgili Görüşleri (Tenbîhu’l-Ġâfil ve’l-Vesnân ʿalâ Aḥkâmi Hilâli Ramaḍân Adlı Risalesi Bağlamında). Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 19, 343–370. https://ajindex.com/articles/467643

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Âşıkkutlu, Emin. “Mestûr”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 29/337-338. Ankara: TDV Yayınları, 2004.
  2. Ateş, Mustafa. Son Dönem Osmanlı Fakihlerinden İbn Âbidîn’in Fıkıhçılığı (Reddü’l-Muhtâr Örneği). Bursa: Uludağ Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, 2019. Aynî, Maḥmûd b. Aḥmed b. Mûsâ Bedruddîn. el-Binâye şerḥu’l-Hidâye. Tḥḳ. Eyman Ṣâliḥ Şaʿbân. 8 Cilt. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-ʿIlmiyye, 1999/1420. Beġavî, Ebû Muḥammed el-Ḥuseyn b. Mesʿûd b. Muḥammed b. el-Ferrâ. et-Tehz̠îb fî fıḳhi’l-imâm eş-Şâfiʿî. Tḥḳ. ʿÂdil Aḥmed ʿAbdulmevcûd, ʿAlî Muḥammed Muʿavvid. 8 Cilt. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-ʿIlmiyye, 1997/1418. Buceyrimî, Suleymân b. Muḥammed b. Ömer. el-İknâʿ fî ḥılli elfâẓ Ebî Şucâʿ. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-ʿIlmiyye, 1996/1417. Ceṣṣâṣ, Ebû Bekr Aḥmed b. ʿAlî er-Râzî. Şerḥu Muḫtaṣari’t-Ṭaḥâvî. 8 Cilt. Beyrût: Dâru’l-Beşâiri’l-İslâmiyye, Dâru’s-Sirâc, 2010/1431. Ebû Dâvûd, Suleymân b. el-Eşʿas̠ b. İsḥâḳ el-Ezdî es-Sicistânî. Sunenu Ebî Dâvûd. Tḥḳ. Şuʿayb el-Arnâvûṭ. 6 Cilt. Beyrût: Dâru’r-Risâleti’l-ʿÂlemiyye, 1430/2009. Enderpetî, Ferîduddîn ʿÂlim İbnu’l-ʿAlâ ed-Dehlevî el-Hindî. el-Fetâva’t-Tatarḫâniyye. 21 Cilt. Hind: Mektebetu Zekeriyyâ bi-Deyubend el-Hind, 2010/1431. Ferfûr, Muḥammed ʿAbdullaṭîf Ṣâliḥ. İbn Âbidîn ve es̠eruhû fi’l-fıḳhi’l-islâmî. Dımeşḳ: Dâru’l-Beşâir, 2001/1422. Fîşî, Muḥammed b. Muḥammed b. Aḥmed el-Mâlikî. el-Mineḥu’l-ilâhiyye şerḥu’l-Muḳaddimeti’l-ʿAşmeviyye. Tḥḳ. Hişâm b. Muḥammed Ḥeycer el-Ḥusnâ. Beyrût: el-Mektebetu’l-ʿAṣriyye, ts. Ġazâlî, Ebû Ḫâmid Muḥammed b. Muḥammed. el-Vasîṭ fi’l-mez̠heb. 7 Cilt. b.y.: Dâru’s-Selâm, 1997/1417. Ġazâlî, Ebû Ḥâmid Muḥammed b. Muḥammed. Kitâbu’l-Mustaṣfâ min ʿılmi’l-uṣûl. (ʿAbdulʿalî Muḥammed b. Niẓâmiddîn el-Enṣârî’nin Kitâbu Fevâtiḥi’r-ruḥumât adlı eseri ile birlikte). 2 Cilt. Mıṣr: el-Maṭbaʿatu’l-Âmiriyye, 1322. Ġaznevî, Cemâluddîn Aḥmed b. Maḥmûd Saʿîd el-Ḳâbisî el-Ḥalebî el-Ḥanefî. el-Ḥâvi’l-ḳudsî fî furûʿı’l-fıḳhi’l-Ḥanefî. 2 Cilt. Dımeşḳ, Beyrût, Kuveyt: Dâru’n-Nevâdir 2011/1432. Ḫalîl, İbn İsḥâḳ el-Mâlikî. Muḫtaṣaru’l-ʿallâme Ḫalîl. Ḳâhira: Dâru’l-Ḥadîs̠, 2005/1426. İbnu’l-Humâm, Kemâluddîn Muḥammed b. ʿAbdilvâḥid es-Sîvâsî. Şerḥu Fetḥi’l-ḳadîr. 10 Cilt. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-ʿIlmiyye, 1424/2003. İbnu’n-Neccâr, Taḳıyyuddîn Muḥammed b. Aḥmed el-Futûḥî el-Ḥanbelî. Munteha’l-irâdât fî cemʿı’l-Muḳniʿ meʿa’t-Tenḳîḥ ve Ziyâdât. 2 Cilt. Beyrût: Muessesetu’r-Risâle, 2000/1421. İbn Âbidîn, Muḥammed Emîn. Reddu’l-muḫtâr ʿale’d-Durri’l-muḫtar şerḥu Tenvîri’l-e