Dergiler / Bitki Koruma Bülteni / 2015 / Cilt: 55 - Sayı: 3

Determination of the seedling reactions of some barley cultivars to Drechslera teres f. teres

Bazı arpa çeşitlerinin Drechslera teres f. teres e fide dönemi tepkilerinin belirlenmesi

Sayfa
239–245
Yayın Tarihi
2022-10-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Diyarbakır izolatı virülensi en düşük izolat olarak bulunurken Sivas izolatı virülensi en yüksek izolat olarak bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yirmi beş arpa çeşidinin fide dönemi reaksiyonları, arpada ağ benek hastalığının ağ formunu oluşturan Drechslera teres f. teresin üç izolatına karşı sera koşullarında değerlendirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bülbül 89 ve İnce 04 çeşitleri en hassas çeşitler olarak bulunmuş olup, bu çeşitleri Çıldır 02, Özdemir 05 ve Hamidiye 85 çeşitleri takip etmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Diyarbakır izolatı virülensi en düşük izolat olarak bulunurken Sivas izolatı virülensi en yüksek izolat olarak bulunmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Yirmi beş arpa çeşidinin fide dönemi reaksiyonları, arpada ağ benek hastalığının ağ formunu oluşturan Drechslera teres f. teresin üç izolatına karşı sera koşullarında değerlendirilmiştir. İzolatlar Eskişehir, Diyarbakır ve Sivas illerinden elde edilmiştir. Çeşitlerin fungal izolatlara tepkileri dayanıklı-orta derecede dayanıklı ile orta derecede hassas-hassas olarak değişmiştir. Bülbül 89 ve İnce 04 çeşitleri en hassas çeşitler olarak bulunmuş olup, bu çeşitleri Çıldır 02, Özdemir 05 ve Hamidiye 85 çeşitleri takip etmiştir. Harman çeşidi en dayanıklı çeşit olarak bulunmuştur. Bu çeşidi Lord, Yerçil 147, Erginel 90, Bilgi 91, Ünver ve Aydan Hanım çeşitleri takip etmiştir. İzolatlar arasında virülenslik bakımından farklılıklar görülmüştür. Diyarbakır izolatı virülensi en düşük izolat olarak bulunurken Sivas izolatı virülensi en yüksek izolat olarak bulunmuştur.

Abstract

Seedling stage reactions of 25 barley cultivars were evaluated against three isolates of Drechslera teres f. teres causing net form of net blotch of barley under greenhouse conditions. Isolates were obtained from Eskişehir, Diyarbakır, and Sivas provinces of Turkey. The reactions of cultivars to fungal isolates ranged between resistant-moderately resistant and moderately susceptible-susceptible. Cultivars Bülbül 89 and İnce 04 were found as the most susceptible cultivars, which were followed by cvs. Çıldır 02, Özdemir 05 and Hamidiye 85. Cultivar Harman was found as the most resistant cultivar. This cultivar was followed by cvs Lord, Yerçil 147, Erginel 90, Bilgi 91, Ünver, and Aydan Hanım. Virulence differences among the isolates were observed. Diyarbakır isolate was the least virulent isolate whereas Sivas isolate was the most virulent isolate.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇELİK, A. O., MERT, Z., YAZICI, B., KARAKAYA, A. (2022). Determination of the seedling reactions of some barley cultivars to Drechslera teres f. teres. Bitki Koruma Bülteni, Cilt: 55 - Sayı: 3, 239–245. https://ajindex.com/articles/466361

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Aktaş H. 1984. Spread of leaf spots in barley growing areas of Turkey. Proc. 6th Congr. Un. Phytopath. Mediterr. Cairo, Egypt. 338-341. Aktaş H. and Tunalı B. 1994. Türkiye’ de ekimi yapılan ve ümitvar olan bazı buğday ile arpa çeşit ve hatlarının önemli çeşit ve hatlarının önemli hastalıklarına karşı reaksiyonlarının saptanması üzerinde araştırmalar. Bitki Koruma Bülteni, 34 (3-4): 123-133. Aktaş H. 1995. Reaction of Turkish and German barley varieties and lines to the virulent strain T4 of Pyrenophora teres. Rachis, 14 (1/2): 9-13. Aktaş H. 1997. Untersuchungennüber die Netzfleckenkrankheiten (Drechslera teres Shoem. f. sp. teres Smedeg. D. teres Shoem. f. sp. maculata Smedeg.) an Gerste. Journal of Turkish Phytopathology, 26: 17-22. Aktaş H. and Katırcıoğlu Z. 2008. Bazı buğday ve arpa çeşit ve hatlarının önemli bazı fungal patojenlere karşı reaksiyonları. Tarım Bilimleri Dergisi, 14(4): 381-385.
  2. Aktaşdoğan D., Karakaya A., Çelik Oğuz A., Mert Z., Sayim İ., Ergün N. and Aydoğan S. 2013. Bazı arpa genotiplerinin Drechslera teres f. maculata (Smedeg.–Pet., 1971)’ ya karşı fide dönemi reaksiyonlarının belirlenmesi. Bitki Koruma Bülteni, 53(3): 175-183. Anonim. 2013. Türkiye İstatistik Kurumu. http://www.tuik.gov.tr (Access date 01.12.2014) Damgacı E. 2014. Arpa ağbenek (Pyrenophora teres Drechs.) hastalığının yayılış durumu, neden olduğu verim kaybı ve verim bileşenlerine etkisi üzerinde araştırmalar. Bitki Koruma Bülteni, 54(4):311-341.
  3. Douiyssi A., Rasmusson D. C. and Roelfs A. P. 1998. Responses of barley cultivars and lines to isolates of Pyrenophora teres. Plant Disease, 82: 316-321.
  4. Geçit H. H., Emeklier Y., İkincikarakaya S., Adak S., Kolsarıcı Ö., Ekiz H., Altınok S., Sancak C., Sevimay C. and Kendir H. 2009. Tarla Bitkileri. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları. Yayın No: 1569. Ders Kitabı: 521. Ankara. 540 pp. Göbelez M. 1956. Orta Anadolu’nun bazı illerinde yetiştirilen kültür bitkilerinde, tohumla geçen bakteri ve mantari hastalıkların türleri, yayılış alanları ve bunların takribi zarar derecelerinin tespiti üzerinde araştırmalar. Ankara Üniversitesi,
  5. Ziraat Fakültesi Yayınları, No: 107, Çalışmalar: 62, 131 pp. Karakaya A. and Akyol A. 2006. Determination of the seedling reactions of some Turkish barley cultivars to the net blotch. Plant Pathology Journal, 5(1): 113-114.
  6. Karakaya A., Mert Z., Çelik Oğuz A., Azamparsa R., Çelik E., Akan K. and Çetin L. 2014. Current status of scald and net blotch diseases of barley in Turkey. IWBLD-1s