Dergiler / Arşiv Kaynak Tarama Dergisi / 2010 / Cilt: 19 - Sayı: 4

Kemik Doku Mühendisliği

Bone Tissue Engineering

Sayfa
206–219
Yayın Tarihi
2010-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede doku mühendisliği yöntemiyle fonksiyonel yapay kemik dokusu oluşturulması konusundaki son gelişmeler ele alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kemik dokusu zedelendiği veya kayba uğradığında, hasarlı bölgenin tamir edilmesinde ya da tamamen yenilenmesinde kullanılmak amacıyla laboratuvarda yapay kemik dokusu üretebilmek günümüzün önemli tıbbi ve sosyal ihtiyaçlarından birisidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dolayısıyla, kemik doku mühendisliği uygulamalarında doku desteği yapı içerisine biyolojik olarak etkin biyoaktif moleküllerin eklenmesi büyük önem kazanmış ve çalışmalar bu yönde ilerlemeye başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede doku mühendisliği yöntemiyle fonksiyonel yapay kemik dokusu oluşturulması konusundaki son gelişmeler ele alınmıştır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Doku Mühendisliği · Kemik · Mezenkimal Kök Hücre

Özet

Kemik dokusu zedelendiği veya kayba uğradığında, hasarlı bölgenin tamir edilmesinde ya da tamamen yenilenmesinde kullanılmak amacıyla laboratuvarda yapay kemik dokusu üretebilmek günümüzün önemli tıbbi ve sosyal ihtiyaçlarından birisidir. Kemik doku mühendisliği, yapay kemik üretimi için günümüzün en önemli seçeneklerden biri olarak görülmektedir. Bu yöntemde temel yaklaşım, amaca uygun bir kaynaktan izole edilen hücreler ile biyobozunur polimerik doku desteklerinin birlikte kullanılmasıyla laboratuvar ortamında üç boyutlu canlı kemik dokusunun oluşturulmasıdır. Vücut içerisinde hücre aktivitelerinin düzenleyicisi olan büyüme faktörlerinin polimerik yapıya katılması ise, hem kırılgan moleküller olan büyüme faktörlerini bozunmadan koruyacak hem de defekt bölgesinde lokalize edecek ve zamana bağlı bir şekilde ortama sağlanmalarını gerçekleştirecektir. Dolayısıyla, kemik doku mühendisliği uygulamalarında doku desteği yapı içerisine biyolojik olarak etkin biyoaktif moleküllerin eklenmesi büyük önem kazanmış ve çalışmalar bu yönde ilerlemeye başlamıştır. Bu makalede doku mühendisliği yöntemiyle fonksiyonel yapay kemik dokusu oluşturulması konusundaki son gelişmeler ele alınmıştır.

Abstract

The requirement for new bone to replace or restore the function of damaged or lost bone is a major clinical and social need. Bone tissue engineering has been considered as the alternative strategy to produce artificial bone grafts. The strategy of the method is to combine progenitor or mature cells isolated from desired cell source with biodegradable scaffolds to produce 3-D viable artificial bone in the laboratory conditions. Incorporation of growth factors that are regulators of cellular activities in vivo into the construct would protect these fragile molecules from degradation while sustaining their local concentration over a given period of time at the target site. Therefore, activities have been concentrated on the development of multi functional tissue engineering scaffolds capable of delivering the required bioactive agents to initiate and control cellular activities. This article reviews the recent developments in the production of functional artificial bone constructs via tissue engineering technique.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HURİ, P. Y., HASIRCI, N., HASIRCI, V. (2010). Kemik Doku Mühendisliği. Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 4, 206–219. https://ajindex.com/articles/466243

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Nystrom E, Ahlqvist J, Legrell PE et al. Bone graft remodelling and implant success rate in the treatment of the severely resorbed maxilla: a 5-year longitudinal study. Int J Oral Maxillofac Surg 2002; 31(2): 158-164.
  2. Younger EM, Chapman M. Morbidity at bone graft donor sites. J Orthop Trauma 1989; 3: 192-195.
  3. Mankin HJ, Springfield DS, Gebhardt BC et al. Current status of allografting for bone tumors. Orthopedics 1992; 15: 1147-1154.
  4. Tomford W, Springfield DS, Mankin HJ. Fresh and frozen articular cartilage allografts. Orthopedics 1992; 15: 1183-1188.
  5. Ohlendorf C, Tomford W, Mankin HJ. Chondrocyte survival in cryopreserved osteochondral articular cartilage. J Orthop Res 1996; 14: 413-416.
  6. Peterson B, Whang PG, Iglesias R et. al. Osteoinductivity of Commercially Available Demineralized Bone Matrix. J Bone Joint Surg Am 2004; 86: 2243-2250.
  7. Navarro M, Michiardi A, Castano O, et.al. Biomaterials in orthopaedics. R Soc Interface 2008; 5: 1137–1158. Hench LL. Biomaterials. Science 1980; 208: 826–831.
  8. Fisher J, Dowson D. Tribology of total artificial joints. Proc Inst Mech Eng J Eng Med 1991; 205: 73–79.
  9. Sutula LC, Collier JP, Saum KA, et. al. Impact of gamma sterilization on clinical performance of polyethylene in the hip. Clin Orthop 1995; 319: 28–40.
  10. Kinoshita Y, Kobayashi M, Hidaka T, et. al. Reconstruction of mandibular continuity defects in dogs using poly (L- lactide) mesh and autogenic particulate cancellous bone and marrow: Preliminary report. J Oral Maxillofac Surg 1997; 55(7): 718-724. Kellomäki M, Niiranen H, Puumanen K, et. al. Bioabsorbable scaffolds for guided bone regeneration and generation. Biomaterials 2000; 21(24): 2495-2505.
  11. Goldstein AS, Zhu G, Morris GE, et. al. Effect of osteoblastic culture conditions on the structure of poly(DL-lactic-co-glycolic acid) foam scaffolds. Tissue Eng 1999; 5(5): 421-433.
  12. Yilgor P, Sousa RA, Reis RL, et. al. 3D Plotted PCL Scaffolds for Stem Cell Based Bone Tissue Engineering. Macromol Symp 2008;269:92-99.
  13. Costa ROR, Pereira MM, Lameiras FS, et. al. In vitro study of apatite precipitation on poly(2- hydroxyethyl methacrylate)-silica hybrids with controlled surface areas. Key Engineering Materials 2003; 240-242: 195-198.
  14. Vrana NE, Builles N, Justin V, et. al. Development of a reconstructed cornea from collagen- chondroitin sulfate foams and human cell cultures. Investigative Ophthalmology and Visual Science 2008; 49(12):5325-5331.
  15. Lisignoli G, Fini M, Giavaresi G, et al. Osteogenesis of large segmental radius