Dergiler / Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2022 / Cilt: 21 - Sayı: 21

İbn Receb’in Fethu’l-Bârî’si Çerçevesinde Muhtelifü’l-Hadîs

Mukhtelif al-Hadith in the Frame of Ibn Rajab's Fethu'l-Bari

Sayfa
287–318
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Biz de bu çalışmamızda İbn Receb’in Fetḥu’l-bârî’sinden belirlediğimiz ve aralarında teâruzun var olduğu iddia edilen örnekler üzerinden onun bu tarz hadislerdeki teâruzları giderme noktasında benimsediği metodunu tespit etmeye çalışacağız.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslâm’ın esaslarından birini teşkil eden sünnet, mahiyet olarak çok önemli bir yere sahiptir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunun için ilk dönemlerden itibaren anlaşılması noktasında üzerinde önemle durulmuş ve farklı alanlarda birçok eser ortaya konmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Biz de bu çalışmamızda İbn Receb’in Fetḥu’l-bârî’sinden belirlediğimiz ve aralarında teâruzun var olduğu iddia edilen örnekler üzerinden onun bu tarz hadislerdeki teâruzları giderme noktasında benimsediği metodunu tespit etmeye çalışacağız.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İslâm’ın esaslarından birini teşkil eden sünnet, mahiyet olarak çok önemli bir yere sahiptir. Bunun için ilk dönemlerden itibaren anlaşılması noktasında üzerinde önemle durulmuş ve farklı alanlarda birçok eser ortaya konmuştur. Bu eserlerden bir kısmı da muhtelifü’l-hadîs alanında yazılmıştır. İki makbul hadisin birbiriyle çelişemeyeceği noktasından hareketle görünürde teâruz halinde olan hadisler ilk dönemlerde müstakil kitaplar yazılarak, daha sonra özellikle geniş hadis şerhleri içerisinde ele alınmıştır. Böylece teâruz halinde olduğu düşünülen hadisler birtakım yöntemler takip edilerek değerlendirilmiş ve ihtilaflar çözülmeye çalışılmıştır. Bu yöntemlerden muhaddisler tarafından kullanılanlar sırasıyla; cemʿ ve te’lîf, nesh, tercih, tevakkuf yöntemleri olmuştur. İbn Receb el-Ḥanbelî de Fetḥu’l-bârî isimli Buḫârî şerhinde teâruz halinde olduğu düşünülen rivayetlerdeki ihtilafları çözmeye çalışmıştır. O da muhaddislerin tercih ettiği sıralamayı takip ederek teâruz halinde olduğunu düşündüğü hadislere dair değerlendirmeler yapmış ve teâruzu gidermeyi amaçlamıştır. Biz de bu çalışmamızda İbn Receb’in Fetḥu’l-bârî’sinden belirlediğimiz ve aralarında teâruzun var olduğu iddia edilen örnekler üzerinden onun bu tarz hadislerdeki teâruzları giderme noktasında benimsediği metodunu tespit etmeye çalışacağız.

Abstract

Sunnah, which constitutes one of the principles of Islam, has a very important place in terms of its nature. For this reason, it has been emphasized on the point of understanding since the first periods and many works in different fields have been revealed. Some of these works were written in the field of mukhtelif al-hadith. Based on the point that two acceptable hadiths cannot contradict each other, apparently conflicting hadiths were written in the first periods, and then they were dealt with especially in extensive hadith commentaries. The hadiths, which are thought to be in conflict, were evaluated by following a number of methods and the conflict was tried to be resolved. Among these methods, the most used by scholars are respectively; cem' and ta'lîf have been the methods of abrogation, preference, and tawakkuf. Ibn Rajab al-Ḥanbali also tried to solve the rumors that were thought to be in conflict in his Bukhari commentary named Fatḥ al-Bārī. He also made evaluations about the hadiths that he thought were in conflict by following the order preferred by the public and aimed to eliminate the conflict. In this study, we will try to determine the method adopted by Ibn Receb to eliminate the contradictions in such hadiths, through the examples that we have determined from Fatḥ al-Bārī and allegedly there is conflict between them.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

OPUS, B. (2022). İbn Receb’in Fethu’l-Bârî’si Çerçevesinde Muhtelifü’l-Hadîs. Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 21, 287–318. https://ajindex.com/articles/466121

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Aʿẓamî, Muḥammed Muṣtafa. Dirâsât fi’l-ḥadîs̱i’n-nebevî. Riyad: el-Mektebü’l- İslâmî, 1980.
  2. Aydınlı, Abdullah. “Muhtelifü’l-hadîs”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklope- disi. 31/74-77. İstanbul: TDV Yayınları, 1999. Berzencî, Abdullaṭîf Abdulazîz. et-Teʿârûz ve’t-tercîḥ beyne’l-edilleti’ş-şerʿiyyeti. 2 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1993. Biḥârî, Muḥibbullah b. Abdüşşekûr. Müsellemü’s̱-s̱übût. 2 Cilt. Mısır: el- Matbaatü’l-Hüseyniyye, ts. Buḫârî, Ebû Abdillah Muḥammed b. İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu‘fî. el-Câmiʿu’l- müsnedü’ṣ-ṣaḥîḥu’l-muḫtasar min umûri Resûlillâh ṣallallāhü ʿaleyhi ve sel- lem ve sünenihî ve eyyâmih. thk. Muḥammed Züheyr b. Nâṣır en-Nâṣır. 9 Cilt. Cidde: Dâru Tavki’n-Necât, 2001. Ceṣṣâṣ, Ebû Bekr Aḥmed b. Alî er-Râzî. el-Fuṣûl fi’l-uṣûl. 4 Cilt. Kuveyt: Vizâretü’l-Evkâf el-Kuveytiyye, 1994. Cündî, Ḫalîl b. İsḥâḳ. Muḫtaṣaru Ḫalîl. thk. Aḥmed Câd. Kahire: Dâru’l-Hadîs, 2005.
  3. Çakan, İsmail Lütfi. Hadislerde Görülen İhtilâflar ve Çözüm Yolları. İstanbul: İfav, 8. Baskı, 2016.
  4. Dülber, Hatice. İbn Kuteybe ve Hadis Anlayışı. Ankara:
  5. Ankara Üniversitesi,
  6. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2008. Ebû Dâvûd, Süleymân b. el-Eşʿas̱ b. İsḥâḳ es-Sicistânî. es-Sünen. thk. Yâsir Ḥasan vd. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 2015. Ebû Şehbe, Muḥammed b. Muḥammed. el-Vasîṭ fî ulûmi ve muṣtalaḥi’l-ḥadîs̱. Beyrut: Dâru’l-Fikir, ts. Ebû Zürʿa, Veliyyüddîn Aḥmed b. Abdirraḥîm b. el-Ḥüseyn el-Kürdî el- Mihrânî. Tuḥfetü’t-taḥṣîl fî ẕikri ruvâti’l-merâsîl. thk. Abdullah Nevvâre. Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, ts. Feyyûmî, Ebü’l-Abbâs Ḫatîbüddehşe Aḥmed b. Muḥammed b. Alî el-Ḥamevî. el-Miṣbâḥu’l-münîr. Beyrut: el-Mektebü’l-Asriyye, 2010. Fîrûzâbâdî, Ebü’ṭ-Ṭâhir Mecdüddîn Muḥammed b. Yaʿḳûb b. Muḥammed. el-Ḳâmûsu’l-muḥîṭ. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 2005.
  7. Görmez, Mehmet. “Fıkhü’l-hadîs”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 12/547-549. Ankara: TDV Yayınları, 1987. Ḥâkim, Ebû Abdillah Muḥammed b. Abdillah b. Muḥammed en-Nîsâbûrî. Maʿrifetü ‘ulûmi’l- ḥadîs̱. thk. Aḥmed b. Fâris es-Selûm. Riyad: Mektebetü’l-Meârif, 2003. Ḥâzimî, Ebû Bekr Zeynüddîn Muḥammed b. Mûsâ b. Osmân b. el-Hemedânî. el-İʿtibâr fi’n-nâsiḫi ve’l-mensûḫi mine’l-âs̱âr. Haydârâbâd: Dâiretü’l- Meârif el-Osmâniyye, 1940. Nâfiz, Ḥüseyin. Muḫtelifü’l-ḥadîs̱ beyne’l-fuḳahâ ve’l-muḥaddis̱în. Mısır: Dâru’l- Vefâ, 1993.
  8. İbn Fehd, Muḥammed b. Necm Muḥammed el-Hâşimî el-Mekkî. Laḥẓü’l- elḥâẓ bi-ẕeyli Ṭabaḳāti’l-ḥuffâẓ. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1998. İbn Fûrek, Ebû Bekr Muḥammed b. el-Ḥasan b. Fûrek