Dergiler / Bilimname / 2015 / Cilt: 0 - Sayı: 29

DİN PSİKOLOJİSİ Mİ, DİN ve MANEVİYAT PSİKOLOJİSİ Mİ?

THE PSYCHOLOGY OF RELIGION and SPIRITUALITY? YES and NO

Sayfa
365–383
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yaklaşım, kutsala uzanan yeni yollar ve kutsalın kendisinin yeni anlamları üzerine çalışmaları da teşvik etmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale alanımızın, kendini "din ve maneviyat psikolojisi" olarak yeniden isimlendirip isimlendirmemesi gerektiği sorusunu mütalaa etmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Diğer taraftan maneviyat, azami insan kapasitesine hitap eden bireysel bir ifade olarak dinden farklılaşmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yaklaşım, kutsala uzanan yeni yollar ve kutsalın kendisinin yeni anlamları üzerine çalışmaları da teşvik etmektedir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makale alanımızın, kendini "din ve maneviyat psikolojisi" olarak yeniden isimlendirip isimlendirmemesi gerektiği sorusunu mütalaa etmektedir. Din ve maneviyat kavramlarının anlamları değişime uğruyor gibi görünmektedir. Din, hem kurumsal ve bireysel hem de iyiyi ve kötüyü ihtiva eden geniş çerçeveli bir yapıdan, insan potansiyelini kısıtlayan ve engelleyen dar çerçeveli kurumsal bir yapıya doğru kaymaktadır. Diğer taraftan maneviyat, azami insan kapasitesine hitap eden bireysel bir ifade olarak dinden farklılaşmaktadır. Bahsi geçen bu eğilimlerde, alanımızın kutsal özünü kaybetme riskini de içeren çeşitli tehlikeler değerlendirilmiştir. Din ve maneviyatı tanımlamada disiplinimizin özünü muhafaza eden alternatif bir yaklaşım sunulmuştur. Bu yaklaşım, kutsala uzanan yeni yollar ve kutsalın kendisinin yeni anlamları üzerine çalışmaları da teşvik etmektedir

Abstract

This article considers the question of whether our field should relabel itself the psychology of religion and spirituality. The meanings of religion and spirituality appear to be evolving. Religion is moving from a broadband construct-one that includes both the institutional and the individual, and the good and the bad-to a narrowband institutional construct that restricts and inhibits human potential. Spirituality, on the other hand, is becoming differentiated from religion as an individual expression that speaks to the greatest of human capacities. Several dangers in these trends are consiciered, including the danger of losing the sacred core of our field. An alternate approach to defining religion and spirituality is presented that preserves the heart of our discipline while encouraging the study of new pathways to the sacred and new meanings of the sacred itself

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GEÇİOĞLU, A. R. (2022). DİN PSİKOLOJİSİ Mİ, DİN ve MANEVİYAT PSİKOLOJİSİ Mİ?. Bilimname, Cilt: 0 - Sayı: 29, 365–383. https://ajindex.com/articles/465287

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. ALLPORT, G. W. (1950). The individual and his religion: A psychological interpretation. New York: Macmillan. American Psychiatric Association. (1994). Diagnostic and statistical manual of'mental disorders (4th ed.). Washington, DC: Author. BERGER. P. (1967). The sacred canopy: Elements of a sociological theory of' religion. New York: Doubleday. BERGER, P. (1974). Some second thoughts on substantive versus functional definitions of religion. Journal for the Scientific Study of'Religion, 13, 125-134.
  2. BIBBY, R. W. (1987). Fragmented gods: The poverty and potential of religion in Canada. Toronto: Irwin. CARROL, J., DUDLEY, C., & MCKINNEY. W. (1986). Handbook for congregational studies. Nashville, TN: Abingdon. DURKHEIM, E. (1915). The elementary forms of religious life. New York: Free Press.
  3. ELKINS, D. N. HEDSTROM, L. J., HUGHES, L. L., LEAF, J. A. & SAUNDERS. C. (1988). Toward a humanistic-phenomenological spirituality: Definition, description, and measurement. Journal of Humanistic Psychology, 28, 5-18.
  4. EMMONS, R. A., CHEUNG, C., & TEHRANI, K. (1998). Assessing spirituality through personal goals: Implications for research on religion and subjective well-being. Social Indicators Research, 45, 391-422.
  5. FROMM, E. (1950). Psychoanalysis and religion. New Haven, CT: Yale University Press.
  6. GORSUCH, R. (1984). Measurement: The boon and bane of investigating religion. American Psychologist, 39, 228-236.
  7. HALL, T. W., & EDWARDS. K. J. (1996). The initial development and factor analysis of the spiritual assessment inventory. Journal of Psychology and Theology, 24, 233-246.
  8. HELMINIAK, D. A. (1996). A scientific spirituality: The interface of psychology and theology. International Journal for the Psychology of Religion. 6, 1-19.
  9. HOOD, R. W., Jr., SPILKA, B., HUNSBERGER, B. & Gorsuch, R. (1996). The psychology of religion: An empirical approach (2nd ed.). New York: Guilford. JAMES, W. (1902). The varieties of religious experience: A study in human nature. New York: Modern Library. LAPIERRE, L. L. (1994). A model for describing spirituality. Journal of Religion and Health, 33, 153-161.
  10. MAHONEY, A., PARGAMENT, K., JEWELL, T., EMERY, E., SCOTT, E., SWANK, E., RYE, M., & BUTTER, E. (1997, August). Sacred vows: The sanctification of marriage and its psychosocial implications. Paper presented at the American Psychological Association, Chicago. MAHONEY, A,, PARGAMENT, K. I., & SWANK, A. (2003). Religion and the sanctification of family relationships. Review of Religious Rese