Dergiler / Bilimname / 2015 / Cilt: 0 - Sayı: 29

ZÜRKÂNÎ’NİN MENÂHİLÜ’L-İRFÂN’I ÜZERİNE BİR İNCELEME

A REVIEW OF MANAHIL AL-IRFAN FI ULUM AL-QUR’AN OF AL-ZURQANI

Sayfa
263–293
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kitapta metodolojik bir dil yerine edebî yönü yüksek bir dil hâkimdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Asırlar boyu Kur'ân'ın sistematik bir bütünlük içinde anlaşılması için yazılan iyi niyetli birçok eser, zengin bir miras olarak günümüze kadar gelmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak özellikle Suyûtî'nin el-İtkân eserinin etkisi altında olduğu da bir gerçektir.
💡
Sonuç & Katkı:Kitapta metodolojik bir dil yerine edebî yönü yüksek bir dil hâkimdir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Asırlar boyu Kur'ân'ın sistematik bir bütünlük içinde anlaşılması için yazılan iyi niyetli birçok eser, zengin bir miras olarak günümüze kadar gelmiştir. Bu zengin muhtevalı eserler başta Kur'ân tefsircilerine sonra da Kur'an'la ilgilenen bütün araştırmacılara, Kur'ân'la doğrudan ya da dolaylı ilgisi bulunan konuları öğrenmelerine ilişkin metodik bilgiler sunmaktadır. Hicri II. asırda başlayan tedvin gayretleri, günümüze değin devam etmiştir/etmektedir. Son dönemde Muhammed Abdülazîm ez-Zürkânî tarafından kaleme alınan "Menâhilü'l- İrfan fî Ulûmi'l-Kur'ân" isimli eser, modern dönemin en önemli Kur'ân ilimleri eseridir. Eser, konuları sınıflandırmadaki başarısı, kavramlara getirdiği tanımlamalar, alanında daha önce yazılmış kaynaklardan faydalanmasıyla birlikte getirdiği yeni bakış açıları ve metoduyla sonraki tefsir ve Kur'ân ilimleri araştırmacılarının vazgeçilmez başvuru kaynağı olmuştur. Ancak özellikle Suyûtî'nin el-İtkân eserinin etkisi altında olduğu da bir gerçektir. Bazı başlıklar el-İtkân'ın özeti gibidir. Kur'ân konuları hakkında oryantalist ve modernistlerin ortaya attıkları şüphe ve tereddütlere verdiği cevaplar orijinaldir. Ancak bazı tereddütlere cevaplarda zorlamalar olduğu da açıktır. Kitapta metodolojik bir dil yerine edebî yönü yüksek bir dil hâkimdir.

Abstract

There is a rich heritage of literature developed over the centuries dedicated to a wholesome and methodological understanding of the Qur’an. This literature serves as a primary source of knowledge for exegetes and other researchers interested in themes that are directly or indirectly related with the Qur’an. This scholarship of systematic study and categorization started in the second century after Hijrah and is still ongoing. questions raised by orientalists and modernists on some of the Qur’anic issues. Yet, it is also noticeable that some answers were not satisfactory enough. The language of the book has more of a literary rather than a methodological style

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

VURAL, F. (2022). ZÜRKÂNÎ’NİN MENÂHİLÜ’L-İRFÂN’I ÜZERİNE BİR İNCELEME. Bilimname, Cilt: 0 - Sayı: 29, 263–293. https://ajindex.com/articles/465272

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. ALTIKULAÇ, Tayyar, “Ebû Şâme el-Makdisî”, DİA, X, 234. ARKOUN, Muhammed, Kur’ân Okumaları, (çev.) Ahmet Zeki Ünal, İnsan Yayınları, İstanbul, 1995.
  2. AYDIN, Muhammed, “Rivayet Tefsiri’ Kavramı Ve Kur’an’ın Kur’an İle Tefsiri: Eleştirel Bir Yaklaşım”, Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 20 ( 2009/2), s. 5. AYDÜZ, Davut, Tefsir Tarihi, Çeşitleri ve Konulu Tefsir, İstanbul, Işık Yayınları, 2004.
  3. AYYILDIZ, Erol, “Mısır'da İngiliz İşgalinin Arap Dili Üzerindeki Tesirleri”, Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi, Dergisi, Sayı: 1, CiIt. I, Yıl. 1, 1986, s. 69. BALTACI, Burhan, “Tefsir Usûlünün Yeniden İnşasına Fıkıh Usûlünün Katkısı -Şâtıbî Örneği” Tarihten Günümüze Kur’an İlimleri ve Tefsir Usûlü, İstanbul, 2009, s. 289-312.
  4. BAZMUL, Muhammed b. Sâlim, Tezhîb ve Tertîbu İtkân fî Ulûmi’l-Kur’ân, Dâru’l-Hicre, Riyad, 1996.
  5. BEKİROĞLU, Harun, Tefsir Metodolojisi Açısından el-Burhan ve el-İtkan, Araştırma Yayınları, Ankara, 2013.
  6. BİRIŞIK, Abdülhamit, Kur’ân İlimleri Terimlerinin Kaynağı ve Oluşumu, İslamî Araştırmalar Dergisi, c. XIX, sayı. 1, yıl. 2006, ss. 29-43. ------- “Ulûmü’l-Kur’ân”, DİA, LXII, 133. CERRAHOĞLU, İsmail, “Muhammed b. Cerîr et-Taberî ve Tefsiri, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 1968, c. XVI, ss. 79-101. ------- Tefsir Usulü, T.D.V. Yayınları, Ankara, 2007, s. 231. ÇELİK, Ahmet, “Camiu’l-Beyân an Tevîli Âyi’l-Kur’ân maddesi”, DİA, VII, 105. ------- el-Âlûsî’nin Rûhu’l-Meânî İsimli Tefsirinde İşârî Tefsîr, Atatürk Üni. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Doktora Tezi, Erzurum, 1996.
  7. ÇELİK, Ömer, “Hicri V-XI. Asırlarda Kur’ân İlimleri” Kur’ân ve Tefsir Araştırmaları-III, İSAV, İstanbul, 2002, s. 52. ÇELİK, Hüseyin Avni, “Ebû Hayyân Endelüsî ve Tefsirdeki Metodu” Atatürk Üni. İlahiyat Fak. Dergisi, sayı.9, 1990, s. 143. ÇETİN, Abdurrahman, Yedi Harf ve Kıraatlar, Ensar Yayınları, İstanbul, 2010.
  8. DAĞDEVİREN, Alican, “Ebû Hayyân El-Endelüsî Ve Kıraat İlmindeki Yeri”, Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 14/2006. ed-DÂNÎ, Ebû Amr Osman b. Saîd b. Osman el-Umevî, Câmiu’l-Beyân fi’lkırââti’s-Seb’a el-Meşhûr, (thk. Yusuf Abdurrahman Mer’aşlî), Müessesetü’r-Risâle, Beyrut, 1994. ed-DÂVÛDÎ, Şemseddin Muhammed b. Ali b. Ahmed, Tabakâtü’l-Müfessirîn, Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, Beyrut, t.s. DELİSER, Bilal, ez-Zerkeşî ve Kur’ân İlimlerindeki Yeri, Gümüşhane Üniversitesi Yayınları, Gümüşhane, 2012.
  9. DEMİRCİ, Muhsin, Tefsir Usulünün Temel Kaynakları, Marmara Üni. İlahiyat Fak. Yay., İstanbul, 2013, s. 33. DEMİRCİ, Tefsir