Dergiler / Bilimname / 2019 / Cilt: 0 - Sayı: 37

DİN EĞİTİMİNDE İHMAL EDİLEN BOYUT: İNSANIN ANLAM ARAYIŞI

NEGLECTED ASPECT OF RELIGIOUS EDUCATION: SEARCH FOR MEANING

Sayfa
1247–1269
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İnsanın anlam inşasında bilişsel süreçlerin rolünü anlamak için David Ausubel’in “anlamlı öğrenme”; psikolojik süreçleri anlamak için ise Abraham Maslow’un “doruk deneyim” ve Charles Glok’un “dini tecrübe” kavramsallaştırmalarından yararlanılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Din ile insanın anlam arayışı arasındaki güçlü ilişkiye rağmen günümüz din eğitiminin insanın anlamlandırma süreçlerinde yeterince yer bulmadığı çeşitli araştırmacılar tarafından dile getirilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunda din eğitimcilerinin insanın anlamlandırma süreçlerine ilişkin geleneksel ve modern psikolojik birikimi ve insanın anlam inşasında bilişsel ve duyuşsal güçleri birlikte değerlendiren perspektif eksikliği göz ardı edilemez.
💡
Sonuç & Katkı:İnsanın anlam inşasında bilişsel süreçlerin rolünü anlamak için David Ausubel’in “anlamlı öğrenme”; psikolojik süreçleri anlamak için ise Abraham Maslow’un “doruk deneyim” ve Charles Glok’un “dini tecrübe” kavramsallaştırmalarından yararlanılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Din ile insanın anlam arayışı arasındaki güçlü ilişkiye rağmen günümüz din eğitiminin insanın anlamlandırma süreçlerinde yeterince yer bulmadığı çeşitli araştırmacılar tarafından dile getirilmektedir. Bunda din eğitimcilerinin insanın anlamlandırma süreçlerine ilişkin geleneksel ve modern psikolojik birikimi ve insanın anlam inşasında bilişsel ve duyuşsal güçleri birlikte değerlendiren perspektif eksikliği göz ardı edilemez. Bu makalenin amacı “din eğitimi süreçlerinde insanın anlam arayışına cevap vermede anlamlı öğrenme ve bireysel tecrübeyi dikkate almanın önemini ve yöntemini incelemektir.” Yöntem olarak alan yazın incelemesinin kullanıldığı araştırmada, psikoloji ve eğitimbilimsel açıdan dört temel kuram ve kavramsal çerçeveye dayanılarak düşünsel arkaplan yapılandırılmıştır. İnsanın anlam ihtiyacı, bu ihtiyacın karşılanma süreçleri ve anlam inşası konularında Wiktor Frankl’ın “logoterapi kuramı” referans alınmıştır. İnsanın anlam inşasında bilişsel süreçlerin rolünü anlamak için David Ausubel’in “anlamlı öğrenme”; psikolojik süreçleri anlamak için ise Abraham Maslow’un “doruk deneyim” ve Charles Glok’un “dini tecrübe” kavramsallaştırmalarından yararlanılmıştır.

Abstract

According to the studies in the field, modern people are inclined to move awayfrom traditional religion tenets in the process of sense-making. For this reason,if educators aim to help modern people in the course of their meaning search, areligious education approach encompassing cognitive and experimental aspectsof sense-making needs to be developed and philosophical and Sufi attitudes playparamount roles in the process of establishing this approach. The current study,which is based on a body of related literature, relies on four main theories andconceptual frames within the boundaries of psychology and pedagogy. Hence,the article firstly deals with the necessity of cognitive consistency andexperimental tranquillity in the course of building sense-making as it isconsidered to be a special issue in logotherapy. Then, the meaningful learningconcept in cognitive phase of sense-making and peak experience concept inexperimental phase are examined. Within the boundary of this study, someconcepts of Islamic Sufism and Kelam (Islamic Theology) such as tahqiq (faith byverify), taqlid (faith through imitation), hikmah (wisdom) and ma’rifat(knowledge), inabe (turn to God with sincere repentance), sakeenah(tranquillity) and khushu (sincerity) are explored from the perspectives of theirpotential contributions to Sufism and philosophical attitudes in religiouseducation.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MEYDAN, H. (2022). DİN EĞİTİMİNDE İHMAL EDİLEN BOYUT: İNSANIN ANLAM ARAYIŞI. Bilimname, Cilt: 0 - Sayı: 37, 1247–1269. https://ajindex.com/articles/465163

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. ADAMS, K., BRENDAN H., RICHARD W. (2008). The Spiritual Dimension of Childhood. London: Jessica Kingsley Publishers.
  2. AKYÜREK, S. (2009). Kur’an Kurslarında İnanç Esaslarının Öğretimi. Şaban Karaköse (Ed.), In Etkili Din Öğretimi (p. 341-346). İstanbul:
  3. Tidef Yayınları.
  4. AKYÜZ, Y. (2013). Türk Eğitim Tarihi. Ankara:
  5. Pegem Akademi. ARISTOTELES (2012) Nikomakhos’a Etik. Saffet Babür (Trans.). Ankara:
  6. BilgeSu Publishing. AUSUBEL, D. P. (2000). The Acquisition and Retention of Knowledge: A Cognitive View. USA: Springer Science and Business Media Dordrecht. AYTAÇ, K. (2012). Avrupa Eğitim Tarihi. Ankara:
  7. Phoneix Publishing. BAHADIR, A. (2017). İnsanın Anlam Arayışı ve Din (Logoterapik Bir Araştırma). İstanbul:
  8. İnsan Publishing. BILGIN, B. (1986). Çocuğun Manevi Eğitimi. Din Öğretimi Dergisi, 6, 29-37.
  9. BUSSING, A., Mancini F. A., Heusser G. P. (2010). Aspects of Spirituality in Adolescents. International Journal of Children’s Spirituality, 15 (1), 25- 44. DOI: 10.1080/13644360903565524. CRAVFORD, M., Rossiter G. (2006). Reasons for Living: Education and Young People’s Search for Meaning, Identity and Spirituality. Australia: Acer Press.
  10. CÜCELEOĞLU, D. (2015). İnsan ve Davranışı. İstanbul:
  11. Remzi Publishing. DAVIE, G. (1990). An Ordinary God: The Paradox of Religion in Contemporary Britain. The British Journal of Sociology (Special Issue: Britain as a European Society), 41 (3), 395-421. URL: http://www.jstor.org/stable/590965
  12. DAVIE, G. (1993). Believing Without Belonging. Archives De Sciences Sociales Des Religions, 38 (81), 79-89.
  13. DAVIE, G. (2005) Modern Avrupa’da Din. Akif Demirci (Trans.). İstanbul:
  14. Küre Publishing. DEMIR, Ö. (2015). Felsefe ve Din Eğitimi İlişkisinde Felsefi Kazanımlar. Ekev Akademi Dergisi, 19 (64), 195-224.
  15. FABRETTI, V. (2015). Rethinking Religious Education Sociologically: A Contribution to the European Debate and Comparison. Kristina Stoeckl (Ed.) In The Future of Religious Education in Europe, (p. 19-26). Italy: ReligioWest. FRANKL, E. V. (2014). Psikoterapi ve Din: Bilinçdışındaki Tanrı. Zeynep Taşkın (Trans.). İstanbul:
  16. Say Publishing. FRANKL, E. V. 2016. Hayatın Anlamı ve Psikoterapi. Translated by Veysel Atayman. İstanbul:
  17. Say Publishing. FRANKL, E. V. (1992). Man’s Search for Meaning: An Introduction to Logotherapy. Boston: Beacon Press.
  18. FROMM, E. (n.d). Erdem ve Mutluluk. Ayda Yörükan (Trans.). Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Publishing. GLOCK, Y. C. (1962). On the Study of Religious Commitment. Religious Education: The Official Jou