Dergiler / Bilgi Dünyası / 2013 / Cilt: 14 - Sayı: 2

Ortak Çalışma ve Ekip Bilimi: Teoriden Pratiğe

Collaboration and Team Science: From Theory to Practice

Sayfa
420–439
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Başarılı bilimsel ortaklıklar, kendisini bilen, düşünceli, işin merkezinde bilimin olmasını destekleyen kritik unsurları önemseyen güçlü liderlere sahiptir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Disiplinler arası çalışmalar, bilimsel buluşlar ve dönüşümsel araştırma çalışmaları için giderek daha önemli hale gelmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yüksek katılımlı ve aralarında etkileşim halinde olan araştırma ekipleri birtakım ortak özellikleri paylaşırlar.
💡
Sonuç & Katkı:Başarılı bilimsel ortaklıklar, kendisini bilen, düşünceli, işin merkezinde bilimin olmasını destekleyen kritik unsurları önemseyen güçlü liderlere sahiptir
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Disiplinler arası çalışmalar, bilimsel buluşlar ve dönüşümsel araştırma çalışmaları için giderek daha önemli hale gelmektedir. Yüksek katılımlı ve aralarında etkileşim halinde olan araştırma ekipleri birtakım ortak özellikleri paylaşırlar. Bu özellikler çalışmalarının geliştirilmesi ve zamanla sürdürülebilirliğine ilişkin başarılarına katkıda bulunur. Çok başarılı araştırma ekipleri ile hedefl erine ulaşamayan veya aralarındaki uyuşmazlıklar nedeniyle dağılan ekiplerin üyeleriyle etrafl ıca yaptığımız görüşmelerle, ekip başarısı ve etkinliği için gerekli anahtar unsurları belirledik. Hiç kuşkusuz bilimsel hedef ortak çalışmanın merkezinde yer almaktadır. Buna karşın ekibin raydan çıkmasını önlemek için destekleyici ögelere de ihtiyaç vardır. Bunların içinde en önemlisi güvendir; güven olmadan ekip dinamikleri zamanla bozulma riskiyle karşı karşıya kalır. Hem liderler hem de diğer katılımcılar için farkında olunması gereken diğer kritik faktörler; ortak bir vizyon geliştirmek, ekip üyelerini stratejik olarak belirlemek ve ekibin kurulmasında kararlı davranmak, uyuşmazlık çıktığında ihtilafl arı ortaya koymak ve kredi (itibar, destek vb.)ile yazarlığı paylaşırken beklentileri açıkça ortaya koymaktır. Özfarkındalık ve güçlü iletişim becerilerine sahip olmak, etkin bir liderliğe ve bilim ekiplerinin yönetim stratejilerine önemli katkı sağlar. Tüm başarılı ekipler bu aktiviteleri etkin olarak gerçekleştirme özelliğini paylaşırken, farklı güçlü ve zayıf özelliklere sahip her liderle başarıya ulaşmak için tek bir formül yoktur. Başarılı bilimsel ortaklıklar, kendisini bilen, düşünceli, işin merkezinde bilimin olmasını destekleyen kritik unsurları önemseyen güçlü liderlere sahiptir

Abstract

Interdisciplinary eff orts are becoming more critical for scientific discovery and translational research eff orts. Highly integrated and interactive research teams share a number of features that contribute to their success in developing and sustaining their eff orts over time. Through analysis of in-depth interviews with members of highly successful research teams and others who did not meet their goals or ended because of confl icts, we identified key elements that are critical for team success and eff ectiveness. There is no debate that the scientific goal sits at the center of the collaborative eff ort. However, supporting features need to be in place to avoid the derailment of the team. Among the most important of these is trust: without trust, the team dynamic runs the risk of deteriorating over time. Other critical factors of which both leaders and participants need to be aware include developing a shared vision, strategically identifying team members and purposefully building the team, promoting disagreement while containing confl ict, and setting clear expectations for sharing credit and authorship. Self-awareness and strong communication skills contribute greatly to eff ective leadership and management strategies of scientific teams. While all successful teams share the characteristic of eff ectively carrying out these activities, there is no single formula for execution with every leader exemplifying diff erent strengths and weaknesses. Successful scientific collaborations have strong leaders who are self-aware and are mindful of the many elements critical for supporting the science at the center of the eff ort

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, R., ATASEVEN, L., BENNETT, L. M., GADLIN, H. (2022). Ortak Çalışma ve Ekip Bilimi: Teoriden Pratiğe. Bilgi Dünyası, Cilt: 14 - Sayı: 2, 420–439. https://ajindex.com/articles/464433

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Abraham, T. (2004). Twenty-first century plague: The story of SARS. Baltimore, MD: The Johns Hopkins University Press.
  2. Atkins, P. W. B. ve Wood, R. E. (2002). Self- versus others’ rating as predictors of assessment center ratings: Validation evidence for 360-degree feedback programs. Personnel Psychology, 55(4), 871-904.
  3. Bammer, G. (2008). Enhancing research collaborations: Three key management challenges. Research Policy, 37(5), 875-887.
  4. Benkler, Y. (2011). The unselfish gene. Harvard Business Review, 89, 76-85.
  5. Bennett, L. M. ve Gadlin, H. (2011). Collaborative agreement [Team Science and Collaboration Web site]. 25 Ekim 2011 tarihinde http://teamscience.nih.gov adresinden erişildi. Bennett, L. M., Gadlin, H. ve Levine-Findley, S. (2010). Team science and collaboration: A field guide. Bethesda, MD: Department of Health and Human Services. Burbules, N. C. ve Rice, S. (1991). Dialogue across diff erences: Continuing the conversation. Harvard Educational Review, 61(4), 393-416.
  6. Cech, T. R. ve Rubin, G. M. (2004). Nurturing interdisciplinary research. Nature Structural & Molecular Biology, 11, 1166-1169.
  7. Coller, B. S. (2008). Translational research: Forging a new cultural identity. Mount Sinai Journal of Medicine, 75(5), 478-487.
  8. Coser, L. (1956). The functions of social confl ict. Glencoe, IL: Free Press.
  9. Curtin, C. (2008). Works well with others. Genome Technology, 36-42.
  10. Dirks, K. T. ve Ferrin, D. L. (2001). The role of trust in organizational settings. Organization Science, 12(4), 450-467.
  11. Gray, B. (1989). Collaborating: Finding common ground for multiparty problems. San Francisco, CA: Jossey-Bass Publishers.
  12. Kahneman, D. (2002). Autobiography [Nobel Prize Web Site]. 26 Ekim 2011 tarihinde http://www. nobelprize.org/nobel_prizes/economics/laureates/2002/kahneman.html adresinden erişildi. Kahneman, D. (2003). A perspective on judgment and choice: Mapping bounded rationality. American Psychologist, 58(9), 697-720.
  13. Klein, J. T. (2010). Creating interdisciplinary campus cultures: A model for strength and sustainability. San Francisco, CA: Jossey-Bass. Kreimer, A. R., González, P., Katki, H. A., Porras, C., Schiff man, M., Rodriguez, A. C., … CVT Vaccine Group. (2011). Eff icacy of a bivalent HPV 16/18 vaccine against anal HPV 16/18 infection among young women: a nested analysis within the Costa Rica Vaccine Trial. The Lancet Oncology, 12(9), 862-870.
  14. Lewicki, R. J. (2006). Trust and distrust. A. K. Schneider ve C. Honeyman (Ed.). The Negotiator’s Fieldbook i