Dergiler / Bezmiâlem Science / 2021 / Cilt: 9 - Sayı: 2

Abdominal Paragangliomalar: Tek Merkez Deneyimi

Abdominal Paragangliomas: A Single Center Experience

Sayfa
205–211
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Çalışmamızda 12 hasta vardı.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Paragangliomalar, retroperitoneal bölgelerde otonom sinir sisteminin yakınında veya içinde ve çeşitli organların sempatik gangliyonlarında yaygın olarak dağılım gösteren ekstra-adrenal kromaffin dokusundan kaynaklanan nadir görülen tümörlerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Biz bu çalışmada 18 yıllık abdominal paraganglioma cerrahisine ait klinik deneyimimizi sunuyoruz.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Çalışmamızda 12 hasta vardı.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2002-2020 · 12 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Paragangliomalar, retroperitoneal bölgelerde otonom sinir sisteminin yakınında veya içinde ve çeşitli organların sempatik gangliyonlarında yaygın olarak dağılım gösteren ekstra-adrenal kromaffin dokusundan kaynaklanan nadir görülen tümörlerdir. Biz bu çalışmada 18 yıllık abdominal paraganglioma cerrahisine ait klinik deneyimimizi sunuyoruz. Yöntemler: 2002-2020 yılları arasında kliniğimizde abdominal paragangliomaya bağlı cerrahi uygulanan 12 hastadan elde edilen veriler retrospektif olarak incelendi. Bulgular: Çalışmamızda 12 hasta vardı. Ortalama yaş 44 (21-81) idi. Hastalarda klasik klinik semptomlar olan baş ağrısı (n=2,% 16,6), çarpıntı, karın ağrısı (n=5, 41,6), terleme (n=2, %16,6) ve hipertansiyon (n=5, %41,6) mevcuttu. Olgulardan biri (1/12; %8,3) insidental olarak tespit edildi. Kitle yerleşimi 10 olguda (%83,3) retroperitoneal bölgede, 2 olguda (%16,6) ise pelvik bölgede idi. Kliniğimize paroksismal hipertansiyon atakları ile başvuran hastaların beşinde kan ve 24 saatlik idrar testlerinde vanil mandelik asit ve metanefrin düzeyleri yüksek bulundu. Ortalama 60 aylık takip süresi boyunca sadece 1 hastada (%8,3) metastaz gelişti ve bu hasta ilk ameliyatından 2 yıl sonra tekrar ameliyat edildi. Bir hastada (%8,3) ameliyat sonrası 36. ayda kardiyak problemler nedeniyle mortalite gelişti. Sonuç: Abdominal paragangliomalar nadir görülen tümörler olup optimal yönetiminde cerrahın hastalık seyri boyunca son derece dikkatli olmasını gerektirir. Bu süreç, fonksiyonel veya non-fonksiyonel lezyonların tanısından başlayarak komşu organ rezeksiyonu gerektirebilecek geniş cerrahi tedavilere ve de nüks açısından yaşam boyu takibe kadar uzanmaktadır.

Abstract

Objective: Paragangliomas are rare tumors arising from extraadrenal chromaffin tissue, which are widely distributed near orwithin the autonomic nervous system in the retroperitoneal sites andin the sympathetic ganglia of various viscera. We present a reviewof our 18-year institutional experience with resected abdominalparagangliomas.Methods: The data collected from 12 patients who underwentsurgery due to abdominal paraganglioma in our clinic between2002 and 2020 were analyzed retrospectively.Results: There were 12 patients in our study. The median age was44 years (range: 21-81 years). The patients had one or more ofthe symptoms of headache (n=2, 16,6%), palpitations, abdominalpain (n=5, 41.6%), sweating (n=2, 16.6%) and hypertension (n=5,41.6%), which are the classic clinical symptoms. One of the cases(1/12; 8,3%) was detected incidentally. The mass location was in theretroperitoneal region in 10 cases (83.3%) and in the pelvic regionin 2 cases (16.6%). Five of the patients applied to our clinic withepisodes of paroxysmal hypertension, and vanillylmandelic acid andmetanephrine levels were found to be high in the blood and 24-hurinary tests. After a median follow-up period of 60 months, only 1patient (8.3%) had metastasis and required reoperation 2 years afterthe first operation. One patient (8.3%) died on postoperative 36thmonth due to cardiac problems.Conclusion: Abdominal paragangliomas are rare tumors whoseoptimal management requires the surgeon to be highly attentive to the disease course, from diagnosis of functioning or nonfunctioninglesions, through operative treatment that may require adjacentorgan resection, to lifelong follow-up for recurrences.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YALAV, O., SARITAŞ, A. G., GÜNEY, İ. B., TEKE, Z., GÜL, M. O. (2022). Abdominal Paragangliomalar: Tek Merkez Deneyimi. Bezmiâlem Science, Cilt: 9 - Sayı: 2, 205–211. https://ajindex.com/articles/463970

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Bellamy J, Jean T, Bendjaballah F. Un nouveau cas de paragangliome trachéal [A further case of tracheal paraganglioma]. Rev Mal Respir 1999;16:1143-6
  2. Subramanian A, Maker VK. Organs of Zuckerkandl: their surgical significance and a review of a century of literature. Am J Surg 2006;192:224-34
  3. Ayala-Ramirez M, Feng L, Johnson MM, Ejaz S, Habra MA, Rich T, et al. Clinical risk factors for malignancy and overall survival in patients with pheochromocytomas and sympathetic paragangliomas: primary tumor size and primary tumor location as prognostic indicators. J Clin Endocrinol Metab 2011;96:717-25
  4. O’Riordain DS, Young WF Jr, Grant CS, Carney JA, van Heerden JA. Clinical spectrum and outcome of functional extraadrenal paraganglioma. World J Surg 1996;20:916-21
  5. Roman S. Pheochromocytoma and functional paraganglioma. Curr Opin Oncol 2004;16:8-12
  6. Saurborn DP, Kruskal JB, Stillman IE, Parangi S. Best cases from the AFIP: paraganglioma of the organs of Zuckerkandl. Radiographics 2003;23:1279-86
  7. Dunnick NR, Korobkin M. Imaging of adrenal incidentalomas: current status. AJR Am J Roentgenol 2002;179:559-68
  8. Magliulo G, Zardo F, Varacalli S, D’Amico R. Multiple paragangliomas of the head and neck. An Otorrinolaringol Ibero Am 2003;30:31-8
  9. Grufferman S, Gillman MW, Pasternak LR, Peterson CL, Young WG Jr. Familial carotid body tumors: case report and epidemiologic review. Cancer 1980;46:2116-22
  10. Thapar PM, Dalvi AN, Kamble RS, Vijaykumar V, Shah NS, Menon PS. Laparoscopic transmesocolic excision of paraganglioma in the organ of Zuckerkandl. J Laparoendosc Adv Surg Tech A 2006;16:620-2
  11. John H, Ziegler WH, Hauri D, Jaeger P. Pheochromocytomas: can malignant potential be predicted? Urology 1999;53:679-83
  12. Goldstein RE, O’Neill JA Jr, Holcomb GW 3rd, Morgan WM 3rd, Neblett WW 3rd, Oates JA, Brown N, Nadeau J, Smith B, Page DL, Abumrad NN, Scott HW Jr. Clinical experience over 48 years with pheochromocytoma. Ann Surg 1999;229:755-64
  13. Mornex R, Badet C, Peyrin L. Malignant pheochromocytoma: a series of 14 cases observed between 1966 and 1990. J Endocrinol Invest 1992;15:643-9
  14. Plöckinger U, Rindi G, Arnold R, Eriksson B, Krenning EP, de Herder WW, et al. Guidelines for the diagnosis and treatment of neuroendocrine gastrointestinal tumours. A consensus statement on behalf of the European Neuroendocrine Tumour Society (ENETS). Neuroendocrinology 2004;80:394-424
  15. Hillel PG, van Beek EJ, Taylor C, Lorenz E, Bax ND, Prakash V,