Dergiler / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 18 - Sayı: 3

Alman İdari Yargılama Usulünde İdari Makamların Bilgi ve Belge Verme Yükümlülüğü

DIE VERPFLICHTUNG DER BEHÖRDEN ZUR VORLAGE VON URKUNDEN UND AUSKÜNFTEN IM DEUTSCHEN VERWALTUNGSPROZESSRECHT

Sayfa
877–898
Yayın Tarihi
2014-07-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Düzenlemenin kötüye kullanılmasını önlemek amacıyla 2001 yılında VwGO’da yapılan değişiklikle 99’uncu maddenin ikinci fıkrası değiştirilmiş ve “kapalı usul” ile idarenin kaçınma kararının denetlenebilmesi öngörülmüştür

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Alman İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 99’uncu maddesine göre, görülmekte olan bir davada idari makamlar mahkemeye bilgi ve belge vermek ve elektronik belgeleri iletmekle yükümlüdür.
📊
Temel Bulgular & Veri:İdarenin bu kaçınma yetkisi, kişilerin hukuki dinlenilme hakkı ile etkili yargısal koruma elde etme hakkının sınırlandırılması anlamına gelse de kamusal veya kişisel hak ve özgürlüklerin korunması açısından da bir gereklilik olarak kabul edilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Düzenlemenin kötüye kullanılmasını önlemek amacıyla 2001 yılında VwGO’da yapılan değişiklikle 99’uncu maddenin ikinci fıkrası değiştirilmiş ve “kapalı usul” ile idarenin kaçınma kararının denetlenebilmesi öngörülmüştür
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2001 Verileri
⚙️Değişkenler:idarenin bilgi ve belge verme yükümlülüğü · kapalı usul · devlet ve eyalet menfaatlerinin zarara görmesi

Özet

Alman İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 99’uncu maddesine göre, görülmekte olan bir davada idari makamlar mahkemeye bilgi ve belge vermek ve elektronik belgeleri iletmekle yükümlüdür. Ancak bilgi veya belgenin mahkemeye verilmesi devletin menfaatine zarar verecekse veya kanundan veya ilgi belge ve bilginin içeriğinden kaynaklanan bir gizli tutma gereksinimi mevcutsa bunların mahkemeye verilmemesi mümkündür. İdarenin bu kaçınma yetkisi, kişilerin hukuki dinlenilme hakkı ile etkili yargısal koruma elde etme hakkının sınırlandırılması anlamına gelse de kamusal veya kişisel hak ve özgürlüklerin korunması açısından da bir gereklilik olarak kabul edilmektedir. Düzenlemenin kötüye kullanılmasını önlemek amacıyla 2001 yılında VwGO’da yapılan değişiklikle 99’uncu maddenin ikinci fıkrası değiştirilmiş ve “kapalı usul” ile idarenin kaçınma kararının denetlenebilmesi öngörülmüştür

Abstract

Gemäβ § 99 des Deutschen Verwaltungsgerichtsgesetz (VwGO) sind die Behörden zur Vorlage von Urkunden und Auskünften nach Verlangen des Gerichts verpflichtet. Gleichwohl wenn das Bekanntwerden des Inhalts dieser Urkunden oder Auskünfte dem Wohl des Bundes oder eines Landes Nachteile bereiten würde oder nach einem Gesetz oder ihrem Wesen nach geheim gehalten werden müssen, kann die zuständige oberste Aufsichtsbehörde verweigern. Die Verweigerung der Behörde begrenzt das Recht auf effektiven Rechtschutz und Rechtliches Gehör der Personen. Dagegen ist es eine Notwendigkeit um öffentliche und individuelle Rechte und Freiheiten zu erhalten. Um die Risiken zu vermeiden wurde eine Gesetzänderung im Jahr 2001 in § 99 Absatz gemacht, somit wurden das Ermessen der Aufsichtsbehörde „in-camera-verfahren“ bei einem Fachsenat im Gerichts kontrollieren werden können.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÜSTÜN, K. T. (2014). Alman İdari Yargılama Usulünde İdari Makamların Bilgi ve Belge Verme Yükümlülüğü. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 3, 877–898. https://ajindex.com/articles/462640

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. BADER, Johann; “Aktuelles Verwaltungsprozessrecht”, JuS, Heft 2, 2005, s. 126-131.
  2. BRINK, Stefan; WOLFF Heinrich Amadeus, “Die verfassungsrechtliche Ausstrahlung des Datenschutzes auf den Verwaltungs- und Sozialgerichtsprozess”, NVwZ, Heft 3, 2011. BVerfGE (Entscheidungen des Bundesverfassungsgerichts), J. C. B. Mohr (Paul Siebeck), Tübingen. EDIGY, Hans von; Vorlagepfl ichten und Geheimhaltungsinteressen in Verwaltungsprozess in Deutschland und Frankreich, Baden-Baden, Nomos, 2005.
  3. EYERMANN, Erich; Verwaltungsgerichtsordnung Kommentar, 11. Überarbeitete Aufl age, C. H. Beck, München, 2000. GÄRDITZ, Klaus Ferdinand; ORTH, Johannes; “Geheimnischutz im Verwaltungsprozess”, JuS, Heft 4, 2010.
  4. GEPPERT, Martin; SCHÜTZ Raimund; TKG, Beck’scher Online Kommentar 4. Aufl age, Verlag C. H. Beck, München, 2013. (https://beck-online. beck.de/). Erişim 21 Ağustos 2014.
  5. POSSER, Herbert; WOLLF Heinrich Amadeus, Beck’scher Online Kommentar VwGO, 30. Edition,
  6. Verlag C. H. Beck, München, 2014. (https://beck-online.beck.de/). Erişim 10 Ağustos 2014
  7. SCHENKE, Ferdinand; KOPP, Wolf- Rüdiger, Verwaltungsgerichtsordnung, 18. neuarbeitete Aufl age, Verlag C. H. Beck, München, 2012.
  8. SCHENKE, Wolf-Rüdiger, “Der Geheimnisschutz Privater im verwaltungsgerichtlichen Verfahren”, NVwZ, Heft 9, 2008. SCHOCH Friedrich; SCHNEIDER Jens-Peter; BIER, Wolfgang, Verwaltungsgerichtsordnung, Kommentar, 26. Ergänzungslieferung, Verlag C. H. Beck, München, 2014.
  9. SCHOCH, Friedrich; “Das Informationsfreiheitsrecht in der Gerichtlichen Praxis”, VBLBW, Heft 9, 2010.
  10. SPIEGELS, Thomas; “Das geheimverfahren (in camera) nach S 99 Abs. 2 VwGO und der Geheimnisschutz – So viel Information wie möglich, so viel Geheimnisschutz wie nötig”, VBIBW, Heft 6, 2004.
  11. STADLER, Astrid; “Geheimnischutz im Zivilprozess aus deutscher Sicht”, ZPP, Heft 3, 2010.
  12. WAGNER, Gerhard; “Datenschutz im Zivilprozeß”, ZPP, Heft 2, 1995.
  13. WEBER, Sebastian; “Informationsfreiheitsgesetze und prozessuales Akteneinsichtsrecht”, NVwZ, Heft 12, 2008. ZIEKOW Jan; “Die Pfl icht der Behörden zur Gewährung von Informationen”, BayVBL, Heft 5, 1992.
  14. ZIEKOW Jan, SODAN Helge; Verwaltungsgerichtsordnung, Großkommentar, 2. Aufl age, Nomos, Berlin, 2006.