Dergiler / Batı Akdeniz Ormancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi / 2012 / Cilt: 1 - Sayı: 13

İzmir ve Manisa çevresindeki kermes meşesi (Quercus coccifera L.) çalılıklarının sınıflandırılması ve ekolojik gösterge niteliklerinin belirlenmesi (araştırma)

Classification of Kermes Oak (Quercus Coccifera L.) Scrublands in Izmir and Manisa provinces and determination of their ecological indicator values (research)

Sayfa
37–62
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan analizler sonucunda, bölgedeki kermes meşesi çalılıklarının başlıca iki toplumdan meydana geldiği tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, İzmir ve Manisa çevresinde yayılış gösteren kermes meşesi (Quercus coccifera) çalılıkları, son yılarda bitki sosyolojisi ve vejetasyon ekolojisi çalışmalarında yoğun bir şekilde kullanılan sayısal teknikler kullanılarak sınıflandırılmış ve bu sınıflandırma sonucu ortaya çıkan toplumların topoğrafik karakterler itibariyle ekolojik gösterge nitelikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Toplumların farklılaşmasında etkin topoğrafik karakter yüksekliktir.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan analizler sonucunda, bölgedeki kermes meşesi çalılıklarının başlıca iki toplumdan meydana geldiği tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada, İzmir ve Manisa çevresinde yayılış gösteren kermes meşesi (Quercus coccifera) çalılıkları, son yılarda bitki sosyolojisi ve vejetasyon ekolojisi çalışmalarında yoğun bir şekilde kullanılan sayısal teknikler kullanılarak sınıflandırılmış ve bu sınıflandırma sonucu ortaya çıkan toplumların topoğrafik karakterler itibariyle ekolojik gösterge nitelikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, bölgedeki kermes meşesi çalılıklarının başlıca iki toplumdan meydana geldiği tespit edilmiştir. Bunlar Arbutus andrachne-Quercus coccifera egemen çalılığı ile Origanum onitesli ve Helianthemum nummulariumlu olmak üzere iki alt topluma sahip olan Quercus infectoria-Quercus coccifera egemen çalılığıdır. Toplumların farklılaşmasında etkin topoğrafik karakter yüksekliktir. Bakı ve eğimin belirgin bir etkisi bulunmamaktadır. Buna göre, A. andrachne-Q. coccifera egemen çalılığı alt yükseltilerdeki yayılışları temsil ederken, Q. infectoria-Q. coccifera egemen çalılığı daha üst yükseltilerde yer almaktadır. Helianthemum nummulariumlu Quercus infectoriaQuercus coccifera egemen çalılığı ise Origanum onitesli çalılığa oranla daha üst yükseltilerde bulunmaktadır.

Abstract

In this work, Kermes oak (Quercus coccifera) scrublands in İzmir and Manisa provinces were classified by using the numerical techniques, which are widely used in phytosociology and vegetation ecology studies and the ecological indicator values of defined communities were identified within the topographical factors. The analyses revealed that kermes oak scrublands in the study area are mainly formed by two different communities. These are Arbutus andrachne-Quercus coccifera dominated community and Quercus infectoria-Quercus coccifera dominated community including 2 subcommunities specified with Origanum onites and Helianthemum nummularium respectively. The main topographic factor causing the distributional variation of communities is altitude. Aspect and inclination does not have a prominent affect. Arbutus andrachne-Quercus coccifera dominated community represents the lower distribution of kermes oak scrublands. Quercus infectoria-Quercus coccifera dominated community appears on higher altitudes. Under this community, the subcommunity with Helianthemum nummularium appears on relatively higher altitudes than the subcommunity with Origanum onites.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAVGACI, A., ÖZEL, N., ÖNER, H. H., AKBİN, G., ALTUN, N. (2022). İzmir ve Manisa çevresindeki kermes meşesi (Quercus coccifera L.) çalılıklarının sınıflandırılması ve ekolojik gösterge niteliklerinin belirlenmesi (araştırma). Batı Akdeniz Ormancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 13, 37–62. https://ajindex.com/articles/462470

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. AKMAN, Y. 1995. Türkiye Orman Vejetasyonu. Ank. Uni. Fen Fak. Botanik Anabilim Dalı, Ankara. ANONİM, 2007. STATISTICA (data analysis software system). Version 8.0. StatSoft, Inc., www.statsoft.com AYAŞLIGİL, Y. 1987.
  2. Der Köprülü Kanyon Nationalpark, Seine Vegetation und ihre Beeinflussun durch den Menschen. Landschaftsökologie, Weihenstephan, Heft 5. Freising. BRAUN-BLANQUET, J. 1964.
  3. Plant Sociology. Mc Graw-Hill, New-York and London. BEKAT, L. 1987. Barla Dağı (Eğirdir)’nın Vejetasyonu. Doğa Türk Botanik Dergisi. 11:3:270-305. CHYTRÝ, M., TICHÝ, L., HOLT, J., BOTTA-DUKÁT, Z. 2002. Determination of diagnostic species with statistical fidelity measures. Journal of Vegetation Science 13:79-90.
  4. FONTAINE, M., AERTS, R., OZKAN, K., MERT, A., GULSOY, S., SUEL, H., WAELKENS, M., MUYS, B., 2007. Elevation and exposition rather than soil types determine communities and site suitably in Mediterranean mountain forests of southern Anatolia, Turkey. Forest Ecology and Management 247, 18-25.
  5. GEMİCİ, Y. 1981. İzmir Yamanlar Dağı ve Çevresinin Flora ve Vejetasyonu, Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi Fen Fakakültesi Botanik Bahçesi ve Herbaryum Merkezi, İZMİR. GEMİCİ, Y., SEÇMEN, Ö., YILMAZER, Ç. 1990. Batı Anadolu Orman ve Maki Vejetasyonunun Ekolojik ve Sosyolojik Özellikleri, X. Ulusal Biyoloji Kongresi, Erzurum. HENNEKENS, S.M., SCHAMINÉE, J.H.J. 2001. TURBOVEG a comprehensive data base management system for vegetation data. Journal of Vegetation Science, 12:589-591.
  6. KAVGACI, A., BAŞARAN, S., BAŞARAN, M.A. 2010. Cedar forest communities in western Antalya (Taurus Mountain – Turkey). Plant Biosysystems, 144:271-287.
  7. KETENOĞLU, O, TUG, G.N, BİNGOL, U., GEVEN, F., KURT, L. & GÜNEY, K. 2010. Synopsis of syntaxonomy of turkish forests. Journal of Environmental Biology, 31: 71-80. LEPŠ, J., ŠMILAUER, P. 2003. Multivariate analysis of ecological data using CANOCO, Cambridge University Press,
  8. Cambridge. MC CUNE, B., MEFFORD. M.J. 2006. PC-ORD 5, Multivariate analysis of ecological data. MjM Sofware Design, Gleneden Beach, Oregon. OLUK, S. 1999. Babadağ (Denizli)’ın Flora ve Vejetasyonu, Doktora tezi, TÜBİTAK, TBAG-1387 (195T022) No’lu Proje Raporu. ÖZEL, N., ALBAYRAK, N., ALTUN, N., ÖNER, H., AKBİN, G. 2006. Ege Bölgesi Maki Alanlarında Bitki Toplumları İle Yetişme Ortamları Arasındaki İlişkiler, Ege Ormancılık Araştırma Müdürlüğü, Teknik Bülten serisi No, 31. İZMİR. SERİN, M. 1996. Dedegöl (Amanos) Dağı’nın doğu kısmı ileKurucuova-Yeşildağ-Beyşehir-Konya) ve çevresinin vej