Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: BHK’li hastalar ve kontrol grubu arasında yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi ve sigara kullanımı açısından anlamlı bir fark bulunmadı.Hatsa ve kontrol gruplarında COX-2 -1195A/G gen polimorfizmi ile BHK’nin oluşumu ve gelişimi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farksaptanmadı (p>0,05).
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu çalışmada, Türk toplumundaki böbrek hücreli karsinom (BHK) hastalarında siklooksijenaz 2 (COX-2) -1195A/G gen polimorfizmininBHK’nin başlangıcı ve ilerlemesi ile ilişkisi ve sigara kullanımı ile etkileşimi araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: COX-2 -1195A/G gen polimorfizmi, 154 sağlıklı kontrol ve 114 BHK tanısı alan hastaların DNA örneklerinde polimeraz zincirreaksiyonu yöntemi ile incelenmiştir. Bulgular: BHK’li hastalar ve kontrol grubu arasında yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi ve sigara kullanımı açısından anlamlı bir fark bulunmadı.Hatsa ve kontrol gruplarında COX-2 -1195A/G gen polimorfizmi ile BHK’nin oluşumu ve gelişimi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farksaptanmadı (p>0,05). Buna ek olarak, yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi ve sigara kullanımına göre düzeltme yapıldıktan sonra da yüksek evre veyüksek dereceli BHK riski ile ilgili bir farklılık bulunmadı. Ayrıca, COX-2 -1195A/G gen polimorfizmi ile sigara kullanımının eşlik ettiği BHK gelişimiarasında bir ilişki de saptanmadı. Sonuç: Sonuçlarımıza göre COX-2 -1195A→G gen polimorfizminin Türk toplumunda BHK’nin başlangıcı ve ilerlemesi bakımından majör bir riskfaktörü olmadığı ileri sürülebilir.
Abstract
Objective: This study was aimed to evaluate the association of cyclo-oxygenase 2 (COX-2) -1195A/G polymorphism with initiation andprogression of renal cell carcinoma (RCC) and interaction with smoking in RCC patients in a Turkish population.Methods: The COX-2 -1195A/G gene polymorphism was analyzed by method of polymerase chain reaction in DNA samples of 154 healthycontrols and 114 patients with RCC. Results: No significant variation in terms of age, sex, body mass index (BMI) or smoking between RCC patients and controls was observed. Therewas no statistical significance between COX-2 -1195A/G gene polymorphism and onset or progression of RCC in patients and controls (p>0.05).In addition, no relationship was identified regarding high stage and poorly differentiated RCC risk after adjusting for age, sex, BMI and smokingstatus. Furthermore, this polymorphism was not significantly associated with development of RCC when accompanied by smoking status. Conclusion: Our results showed that the COX-2 -1195A/G polymorphism does not seem to be a major risk factor for both the onset andprogression of RCC in a Turkish population.