Dergiler / AYDIN GASTRONOMY / 2022 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Yenilebilir Çiçek Olarak Gülün Önemi ve Osmanlı Mutfak Kültüründeki Yeri

The Importance Of Rose As An Edible Flower And Its Role In Ottoman Cuisine

Sayfa
325–334
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu doğrultuda literatürdeki çalışmalar incelenerek Osmanlı döneminde gül tüketimine ilişkin uygulamalar ve bunların günümüze yansımaları ele alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çiçekler tarih boyunca kullanım alanlarının çeşitliliği sebebiyle önemli katkılar sağlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sahip oldukları duyusal özellikleri sayesinde gıdalardaki lezzeti ve görüntüyü iyileştirebilen yenilebilir çiçekler aynı zamanda içeriğindeki değerli bileşenler sayesinde insan sağlığına da önemli katkılar sağlayabilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu doğrultuda literatürdeki çalışmalar incelenerek Osmanlı döneminde gül tüketimine ilişkin uygulamalar ve bunların günümüze yansımaları ele alınmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Çiçekler tarih boyunca kullanım alanlarının çeşitliliği sebebiyle önemli katkılar sağlamıştır. Bu alanlardan birisi de mutfaklardır ve son dönemde mutfakta çiçeklerin gıda olarak kullanımı dikkat çekmektedir. Sahip oldukları duyusal özellikleri sayesinde gıdalardaki lezzeti ve görüntüyü iyileştirebilen yenilebilir çiçekler aynı zamanda içeriğindeki değerli bileşenler sayesinde insan sağlığına da önemli katkılar sağlayabilmektedir. Sağlığa faydasının yanı sıra güzel görüntüsü ve aroması sayesinde yiyecekleri geliştiren gül, yenilebilir çiçekler arasında önemli bir yere sahiptir. Gül eski dönemlerden beri toplumlar için dini, mitolojik ve kültürel açıdan çeşitli anlamlar ifade etmiştir. Tarih boyunca gülü soyut ve somut olarak çeşitli şekillerde kullanan toplumlardan birisi olan Türk toplumunda gül özellikle Osmanlı mutfağında yenilebilir çiçek olarak sıkça yer almıştır. Bu çalışmanın amacı, değerli bir yenilebilir çiçek türü olan gülün Osmanlı mutfak kültüründeki yeri ve öneminin ortaya konulmasıdır. Bu doğrultuda literatürdeki çalışmalar incelenerek Osmanlı döneminde gül tüketimine ilişkin uygulamalar ve bunların günümüze yansımaları ele alınmıştır.

Abstract

Flowers have made significant contributions throughout history due to the diversity of their usage areas. One of these areas is kitchens and the use of flowers as food in the kitchen has attracted attention recently. Edible flowers, which can improve the taste and appearance of foods thanks to their sensory properties, can also provide important contributions to human health thanks to the valuable components in their content. Rose, which improves food thanks to its beautiful appearance and aroma, as well as its health benefits, has an important place among edible flowers. Rose has meant various religious, mythological and cultural meanings for societies since ancient times. In Turkish society, which is one of the societies that have used the rose in various ways abstractly and concretely throughout history, the rose was frequently used as an edible flower, especially in Ottoman cuisine. The aim of this study is to reveal the role and importance of the rose, which is a valuable edible flower, in Ottoman cuisine culture. Accordingly, the studies in the literature are examined and the practices related to the consumption of roses in Ottoman period and their reflections on the present are discussed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKCAN, T., GÜNEŞ, Ş. N. (2022). Yenilebilir Çiçek Olarak Gülün Önemi ve Osmanlı Mutfak Kültüründeki Yeri. AYDIN GASTRONOMY, Cilt: 6 - Sayı: 2, 325–334. https://ajindex.com/articles/458568

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Açıkel, Y. (2018). Hz. Peygamber-Gül ilişkisi ve ilgili rivayetlerin değerlendirilmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 30 (1), 71-103.
  2. Akpinar-Bayizit, A., Ozcan, T., Yilmaz-Ersan, L. (2009). Milk-based traditional Turkish desserts. Mljekarstvo, 59(4), 349–355.
  3. Altıntaş, A. (2007). Osmanlı Tıbbında Gül. http://ztbb.org/festival/geleneksel-tip-festivali-2007/osmanli-tibbinda-gul/
  4. Altıntaş, A. (2009). Bir Kaşık Gülbeşeker Lütfen. https://www.iyilikguzellik.com/?artikel,77
  5. Batu, A., Batu, H. S. (2016). Türk tatlı kültüründe Türk lokumunun yeri. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 4(1), 42–42. https://doi.org/10.21325/jotags.2016.5
  6. Batu, A., Kirmaci, B. (2009). Production of Turkish delight (lokum). Food Research International, 42(1), 1–7. https://doi.org/10.1016/j.foodres.2008.08.007
  7. Can, M. (2019). Türk işleme sanatında gül moti̇fi̇. International Journal of Eurasian Education and Culture, 9, 51–61.
  8. Ceyhun Sezgin, A., Durmaz, P. (2019). Osmanlı mutfak kültüründe şerbetlerin yeri ve tüketimi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 7(2), 1499–1518. https://doi.org/10.21325/jotags.2019.432
  9. Chitrakar, B., Zhang, M., Bhandari, B. (2019). Edible flowers with the common name “marigold”: Their therapeutic values and processing. Trends in Food Science and Technology, 89(May), 76–87. https://doi.org/10.1016/j.tifs.2019.05.008
  10. Çağlar, N., Özaltın, F. N. (2013). Geleneksel tatların yöresel tatlarla buluşmasına bir örnek “Gül Sarması”. Akdeniz Sanat, 6(11), 56-64.
  11. Çetindaş, D. (2013). Mitolojinin güçlü dalı: Gül. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Gül Özel Sayısı, 13–28.
  12. Çoksarı, G., Artık, N., Saltan, G., Coşkun, E. (2014). Binlerce Yıllık Tecrübe: Macunlar. Lokman Hekim Journal XI. National Conference on the History of Turkish Pharmacy, 25-28 May 2014, Kayseri. s43. Dan-Min, F., Zhi-Long, Y. (2019). Development of rose and crabapple compound beverage. E3S Web of Conferences, 78, 4–8. https://doi.org/10.1051/e3sconf/20197802016 de Morais, J. S., Sant’Ana, A. S., Dantas, A. M., Silva, B. S., Lima, M. S., Borges, G. C., Magnani, M. (2020). Antioxidant activity and bioaccessibility of phenolic compounds in white, red, blue, purple, yellow and orange edible flowers through a simulated intestinal barrier. Food Research International, 131, 109046. Doi: 10.1016/j.foodres.2020.109046. Diker, O., Türker, N., Çetinkaya, A., Kaya, F. B. (2017). Geleneksel Türk tatlısı olarak lokum ve Safranbolu lokumu. Jour