Dergiler / Akademik Dil ve Edebiyat Dergisi / 2018 / Cilt: 2 - Sayı: 2

Divan Şiirinde Remil

Sayfa
159–180
Yayın Tarihi
2018-08-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca şairlerin; edebî zevk, güç-otorite; merak, iyilik-kötülük, âşık-maşuk, mazmun, malzeme veya başka hangi sebeplerden ötürü bu ilmi kullandıkları da yine göz önünde bulundurularak ortaya koyulacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Klasik Türk edebiyatı; sosyal, edebî, tarihî, kültürel yönden büyük bir kaynak ve birikime sahiptir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu unsurlardan biri de remil ilmine dair şiirdeki kullanımlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca şairlerin; edebî zevk, güç-otorite; merak, iyilik-kötülük, âşık-maşuk, mazmun, malzeme veya başka hangi sebeplerden ötürü bu ilmi kullandıkları da yine göz önünde bulundurularak ortaya koyulacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Şair · divan şiiri · gizli ilimler

Özet

Klasik Türk edebiyatı; sosyal, edebî, tarihî, kültürel yönden büyük bir kaynak ve birikime sahiptir. Bu unsurlardan biri de remil ilmine dair şiirdeki kullanımlardır. İnsanlar hayatları boyunca hep geleceği merak edip onu öğrenmeyi arzulamışlardır. Bu duygu ister güvenlik ister güç veya insanî bir merak olsun hep ön planda olan duygulardan biri olmuştur. Âdemoğlu sevdiğinden tutun da sevmediğine, dosttan-düşmana, iyiden-kötüye, güzelden-çirkine kadar büyü, fal, sihir gibi yasak olan ve büyük günahlardan sayılan bu yollara çeşitli sebeplerden dolayı yönelmiştir. Divan şairleri de bu konuya kayıtsız kalmamış ve şairler şiirlerinde buna yer vermişlerdir. Böylece remil ilmi de kendine ait özellikleri ve unsurlarıyla şairlerin bakış açılarıyla Divan edebiyatında yer almıştır. Bu çalışmada dinen yasaklanan ve büyük günahlardan sayılan falcılığı –özellikle remile- yönelik şairlerin düşünceleri, duyguları ve bu hassas konuya nasıl değindikleri üzerinde durulacaktır. Ayrıca şairlerin; edebî zevk, güç-otorite; merak, iyilik-kötülük, âşık-maşuk, mazmun, malzeme veya başka hangi sebeplerden ötürü bu ilmi kullandıkları da yine göz önünde bulundurularak ortaya koyulacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AYDEMİR, E. (2018). Divan Şiirinde Remil. Akademik Dil ve Edebiyat Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 159–180. https://ajindex.com/articles/454364

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. AKDOĞAN, Yaşar. (1979). “Ahmedî Dîvân”. Ankara. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/TR,78357/ahmedi-divani.html [erişim tarihi: 20.03.2015].AKYÜZ, Kenan-BEKEN, Süheyl-YÜKSEL, Sedit-CUMHUR, Müjgan. (1990). Fuzûlî Divanı. Ankara:
  2. Akçağ Yayınları.ARSLAN, Mehmed. (2004). Antepli Aynî Divanı. İstanbul:
  3. Kitabevi Yayınları.ATABEY, Kılıç. (1994). Ahmed Neylî Divanı. Doktora Tezi. İzmir:
  4. Ege Üniversitesi.AVŞAR, Ziya. (2017). “Revânî Divanı”. Ankara. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/TR,196374/revani-divani.html [erişim tarihi: 22.03.2015].BAŞPINAR, Fatih. (2008). 17. Yüzyılın Şairlerinden Beyânî’nin Divan’ı İnceleme-Tenkitli Metin. Doktora Tezi. İstanbul:
  5. Marmara Üniversitesi.BİLGİN, Azmi. (2017). “Nigârî Dîvânı”. Ankara.http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/TR,194361/nigari-divani.html [erişim tarihi: 30.03.2015].ÇAVUŞOĞLU, Mehmed. (1977). Yahyâ Bey. Dîvan Tenkitli Basım. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakl. Yayınları.ÇAVUŞOĞLU, Mehmed. (1979). Amrî Dîvan Tenkitli Basım. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.ÇAVUŞOĞLU, Mehmed-TANYERİ, M. Ali. (1987). Zatî Divanı (Edisyon Kritik ve Transkripsiyon). Gazeller Kısmı c. III. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakl. Yayınları.DEVELLİOĞLU, Ferit. (Yayınları. Hazl: Aydın Sami Güneyçal). (2010). Osmalıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat. Ankara:
  6. Aydın Kitabevi Yayınları.EKE, Nagihan. (2009). Zâtî’nin Şiirlerinde İlim. Muğla: Turkish Studies.ERDEM, Sadık. (2005). Neylî ve Dîvânı. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları.ERDOĞAN, Mustafa. (2011). “Bursalı Rahmî ve Dîvânı. Ankara. www.kulturturizm.gov.tr/TR,78354/divanlar.html [erişim tarihi: 05.04.2015].EREN, Abdullah. (2014). Sıdkî Dîvânı İnceleme Metin. Ankara:
  7. Altınpost Yayınları.ERÜNSAL, İsmail. (1983). The Life and works of Taci-zade Ca’fer Çelebi: with critical edition of his Divan. İstanbul:
  8. İÜEF Üniversitesi.HANÇERLİOĞLU, Filiz. (1988). Âşık Çelebi Divânı. Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi.İnternet: Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. www.turkedebiyatiisimlersozlugu.com. [erişim tarihi: 05.04.2015].KARAKÖSE, Saadet. (1994). Nev’i-zade Atayi Divanı Kısmî Tahli-Metin. Doktora Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi.KARAMAN, Hayrettin-ÖZEK, Ali-DÖNMEZ, İbrahim Kâfi-ÇAĞRICI, Mustafa-GÜMÜŞ, Sadrettin-TURGUT, Ali. (2011). Kur’ân-ı Kerîm ve Açıklamalı Meâli. İstanbul:
  9. Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.KAYA, Bayram Ali. (2003). Azmî-zâde Hâletî Divânı (Giriş ve Dîvân’ın Tıpkıbasımı; Hayatı, Edebî Kişiliği, Eserleri ve Dîvânı’nın Tenkidli Metni). Har