Dergiler / Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2016 / Cilt: 20 - Sayı: 4

İyi Oluş Fenomeninin Bilişsel Boyutunun Yapılandırılması:Olumlu Yönelimler Modeli

Structuring the Cognitive Dimensions of Well-Being Phenomenon: Positive Orientation Model

Sayfa
1435–1450
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular modelin cinsiyete dayalı olarak ölçüm değişmezliği koşullarını karşıladığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Caprara ve diğerleri (2009) tarafından iyi oluş fenomenini bilişsel boyutunun yapılandırılması amacıyla Olumlu Yönelimler Modeli geliştirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubu 188 kız (%58.8) ve 132 erkek (%41.3) toplam 320 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular modelin cinsiyete dayalı olarak ölçüm değişmezliği koşullarını karşıladığını göstermektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2009 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Caprara ve diğerleri (2009) tarafından iyi oluş fenomenini bilişsel boyutunun yapılandırılması amacıyla Olumlu Yönelimler Modeli geliştirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, olumlu yönelimler modelinin Türk üniversite öğrencileri üzerinde geçerliğini belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubu 188 kız (%58.8) ve 132 erkek (%41.3) toplam 320 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Çalışma grubunda yer alan üniversite öğrencilerinin yaşları 17 ile 27 arasında değişmekte olup yaş ortalaması 21.13'dür (SS = 1.80). Araştırmada, Yaşam Doyumu Ölçeği, Benlik Saygısı Ölçeği, Yaşam Yönelim Testi ve araştırmacılar tarafından geliştirilen kişisel bilgi veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Gerçekleştirilen birinci ve ikinci düzey doğrulayıcı faktör analizi sonuçlarına göre, olumlu yönelimler modeli Türk üniversite öğrencileri üzerinde geçerli bir yapı sergilemektedir. Modelin yapı geçerliğini güçlendirmek amacı ile olumlu yönelimler modelinin cinsiyete dayalı ölçüm değişmezliği incelenmiştir. Bulgular modelin cinsiyete dayalı olarak ölçüm değişmezliği koşullarını karşıladığını göstermektedir. Sonuç olarak, olumlu yönelimler modelinin Türkiye'de yapılacak olan çalışmalarda kullanılabilecek geçerli bir model olduğu ifade edilebilir.

Abstract

The Positive Orientation Model was developed by Caprara and collegues (2009) so as to structure the cognitive dimensions of well-being phenomenon. The aim of the present study is to determine the validity of the positive orientation model among Turkish university students. Research group of the study was composed of 320 university students (188 male and 132 female). The age of university students including research group differed between 17 and 27, the mean age was 21.13 (SD = 1.80). In current study, Life Satisfaction Scale, Self-Esteem Scale, Life Orientation Test and personal data form developed by researchers were used as measures. According to the results of initial and second confirmatory factor analysis, the positive orientation model showed a valid structure among Turkish university students. To strengthen the factorial validity of the model, measurement invariance based on gender was examined. Results revealed that the model get the standards of measurement invariance based on gender. Consequently, it can be reported that the positive orientation model is a valid model in future research in Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GENÇDOĞAN, B., ÇİKRIKCİ, Ö. (2022). İyi Oluş Fenomeninin Bilişsel Boyutunun Yapılandırılması:Olumlu Yönelimler Modeli. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 4, 1435–1450. https://ajindex.com/articles/454333

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Alessandri, G., Caprara, G. V., & Tisak, J. (2012a). "A unified latent curve, latent statetrait analysis of the developmental trajectories and correlates of positive orientation". Multivariate Behavioral Research, 47, 341-368.
  2. Alessandri, G., Caprara, G. V., & Tisak, J. (2012b). "The unique contribution of positive orientation to optimal functioning". European Psychologist, 17(1), 44-54.
  3. Anderson, K. W., & Skidmore, J. R. (1995). "Empirical analysis of factors in depressive cognition: The Cognitive Triad Inventory". Journal of Clinical Psychology, 51, 603-609.
  4. Augusto-Landa, J. M., Pulido-Martos, M., & Lopez-Zafra, E. (2011). "Does perceived emotional intelligence and optimism/pessimism predict psychological wellbeing? ". Journal of Happiness Studies, 12(3), 463-474.
  5. Aydın, G. ve Tezer, E. (1991). "İyimserlik, sağlık sorunları ve akademik başarı ilişkisi". Psikoloji Dergisi, 7, 2-9.
  6. Baumeister, R. F., Campbell J.D., Krueger J.I., & Vohs K.D. (2003). "Does high selfesteem cause better performance, interpersonal success, happiness, or healthier lifestyle? " Psychological Science in the Public Interest, 4, 1-44.
  7. Beck, A. T. (1967). Depression: Clinical, experimental, and theoretical aspects. New York: Harper & Row. Branden, N. (1969). The psychology of self-esteem. New York: Bantam. Caprara, G. V., Alessandri, G., & Barbaranelli, C. (2010). "Optimal functioning: Contribution of self-efficacy beliefs to positive orientation". Psychotherapy and Psychosomatics, 79, 328-330.
  8. Caprara, G. V., Alessandri, G., Eisenberg, N., Kupfer, A., Steca, P., Caprara, M. G., et al. (2012). "The positivity scale". Psychological Assessment, 24(3), 701-712.
  9. Caprara, G. V., Fagnani, C., Alessandri, G., Steca, P., Gigantesco, A., Sforza, L. L. C. et al. (2009). "Human optimal functioning: The genetics of positive orientation towards self, life, and the future". Behavior Genetics, 39(3), 277-284.
  10. Caprara, G. V., Steca, P., Alessandri, G., Abela, J. R. J., & McWhinnie, C. M. (2010). "Positive orientation: Explorations on what is common to life satisfaction, self-esteem, and optimism". Epidemiologia e Psichiatria Sociale, 18, 63-71.
  11. Carver, C. S., & Scheier M.F. (2002). Optimism. In C. R. Snyder and Shane J. Lopez (Eds.), Handbook of Positive Psychology (pp.231-243). New York: Oxford University Press.
  12. Carver, C. S., & Scheier, M. F. (2001). Optimism, pessimism, and self-regulation. In E. C. Chang (Ed.), Optimism and pessimism: Implications for theory, research, and practice (pp. 31-51).