Dergiler / Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi / 2005 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Bir gecekondu bölgesinde 5-12 yaş grubu çocuklarda enürezis prevalansı ve etkileyen faktörler

Enuresis prevalence and the factors effecting at 5-12 aged children in the suburbs

Sayfa
31–42
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonuçlarına göre çocukların %30’unda enürezis tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırma enürezis görülme sıklığını belirlemek ve ortaya çıkmasında etkili olabileceği tahmin edilen faktörlerin incelenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak, Mersin ili Toroslar Belediyesi Kurdali gecekondu mahallesinde yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmanın evreni, Mersin Üniversitesi Sağlık Yüksekokulu Hemşirelik bölümü öğrencilerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği dersinin gereği olarak ev ziyareti yaptıkları 200 aileden oluşmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonuçlarına göre çocukların %30’unda enürezis tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Araştırma enürezis görülme sıklığını belirlemek ve ortaya çıkmasında etkili olabileceği tahmin edilen faktörlerin incelenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak, Mersin ili Toroslar Belediyesi Kurdali gecekondu mahallesinde yapılmıştır. Çalışmanın evreni, Mersin Üniversitesi Sağlık Yüksekokulu Hemşirelik bölümü öğrencilerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği dersinin gereği olarak ev ziyareti yaptıkları 200 aileden oluşmaktadır. Örnekleme ise, 5-12 yaş grubu çocuğu olan 163 ailenin tümü alınmıştır. Örneklemi oluşturan 163 ailede 5-12 yaş grubu toplam çocuk sayısı 300 olarak belirlenmiş ve çocukların tümü alınmıştır. Veriler araştırmacılar tarafından ilgili literatür incelenerek oluşturulan soru formu ile toplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde yüzdelik ve ki-kare kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre çocukların %30’unda enürezis tespit edilmiştir. Enürezis erkek çocuklarda daha fazla (%52.2) bulunmuştur. Soy geçmişinde enürezis öyküsü olan çocuklarda enürezis görülme oranı daha yüksek bulunmuştur.Annelerin büyük çoğunluğu (%81.1) enürezisin normal olmadığını belirtmiş, yalnızca % 16.7’si çözüm bulmak amacıyla çocuklarını doktora götürmüştür. Enürezisi olan çocukların annelerinin çoğunluğu (%76.7) çocuklarının gece altını ıslatmaması için akşamları sıvı kısıtlaması ve geceleri tuvalete götürme gibi bazı önlemler aldıklarını belirtmişlerdir. Bu sonuçlar doğrultusunda gerekli önerilerde bulunulmuştur.

Abstract

This research has been done aiming to define how to determine the frequency of enuresis and to explain the expected factors that may be effective in its occurence in Mersin, Toroslar municipality Kurdali suburb . The universe of this study, has been taken from home visit to two hundred families as a requirement of Nursing of Mental Health and illness lecture of Mersin University of Health School Nursing students. The whole 163 family having 5-12 aged children have been taken as the example of this study. Within these 163 families the total number of 5-12 aged chil-dern has been determined as 300 and all of them have been included in this study.The data have been collected via the question form designed, related to the relevant literature, by researchers. In the statistical analysis of the data percentage and chi-square.have been used. According to the results of the research enuresis has been seen in 30% of the children. Enuresis in boys has been found more (52.2%). Enuresis was found to be more common in children with a family history of bedwetting. Majority of mothers (81.1%) have stated that enuresis is not normal, yet, only 16.7% consulted a doctor their children to find a solution. The majority of mothers (76.7%) whose children have enuresis have mentioned that they have taken precusions as fluid restriction in the evenings and take away toilet in nights for children not to wetting their beds. Necessary advice has been given as a result.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARATAŞ, B., KELEŞ, N. (2022). Bir gecekondu bölgesinde 5-12 yaş grubu çocuklarda enürezis prevalansı ve etkileyen faktörler. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 31–42. https://ajindex.com/articles/453276

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Amblung SR, Keating BJ, Kenner C ve et al. (2002). Genitourinary alterations. Edt: Potts NL, Mandleco BL. Pediatric Nursing, Delmar Thomson Learning, New York, 620-622.
  2. Abalı O ve ark. (2003). İlköğretim çağı çocuklarında görülen enürezis semptomlarının sosyodemografik verilere göre değerlendirilmesi. 13. Ulusal çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları kongresi bildiri özetleri kitabı. Ankara.
  3. Buldukoğlu K (2000). Çocukluk ve ergenlikte görülen duygusal ve davranışsal bozukluklar. Edt: Nebahat Kum. Psikiyatri Hemşireliği El Kitabı, 2. Baskı,
  4. Birmat Matbaacılık, İstanbul. Can G ve ark. ( 2004). Child abuse as a result of enuresis. Pediatrics International.46(1):64. Ekşi A (2002). Psikososyal gelişme ve sorunlar. Edt: Olcay Neyzi, Türkan Ertuğrul. Pediatri 2, 3.Baskı,
  5. Nobel tıp kitabevleri, İstanbul.
  6. Erermiş S Aydın C (1999). Çocuk ruh sağlığı yönünden enürezis. Edt: Aysel Ekşi. Ben hasta değilim Çocuk sağlığı ve hastalıklarının psikososyal yönü, 1.Baskı,
  7. Nobel Tıp Kitabevleri, İstanbul.
  8. Göktürk Ü (2000). Dışa atım bozuklukları. Edt: Özgür Polvan. Çocuk ve ergen psikiyatrisi, 1. Baskı,
  9. Nobel Tıp Kitabevleri, İstanbul.
  10. Gür E ve ark. (2004). Enuresis: Prevalance, risk factors and urinary pathology among school children in Istanbul, Turkey. Pediatrics International. 46(1):58. Hayran O, Kayhan M, Ertuğrul E ve ark. (1991). Enürezis üzerine vaka-kontrol çalışması. Klinik gelişim, 4:946-9.
  11. Lotmann HB. (2000). Treatment of nocturnal enuresis in France. Presse Med. 20;29(18):987-90.
  12. Marugan de Miguelsans JM et al. (1996). An epidemiological analysis of the sequence of bladder control and nocturnal enuresis prevalence in the children of the province of Leon. An Esp Pediatr. 44(6):561-7.
  13. Kanaheswari Y. (2003). Epidemiology of childhood nocturnal enuresis in Malaysia. J Paediatr Child Health. 39(2):118-23.
  14. Kürtüncü M ve Gökdoğan F. (2003). Zonguldak ili sosyal hizmetler ve çocuk esirgeme kurumu çocuk yuvasında yaşayan 6-12 yaş grubu çocuklarda enurezis prevalansı ve bunu etkileyen faktörlerin bilinmesi. II. Ulusal ana çocuk sağlığı kongresi bildiri özetleri kitabı. Aka Ofset. İstanbul.
  15. Ouedraogo A et al. (1997). Epidemiology of enuresis in children and adolescents aged 5-16 years in Ouaga-dougou (Burkina Faso). Arch Pediatr. Oct;4(10): 947-51.
  16. Öge O (2001). Enuresis: point prevalence and associated factors among Turkish children. Turk J Pediatr. 43(1):38-43.
  17. Öztürk M. (2001). Çocukluk çağı ruhsal sorunları ve bozuklukları. Edt: Orhan Öztürk. Ruh sağlığı ve bozuklukla